Afscheid van een mooie zomer….

Komende week beginnen de eerste lessen en na die week alle lessen, dus ik ben al begonnen met de voorbereiding. Donderdagmiddag hadden we een samenzijn van de groep docenten waar ik mee werk, dat was zo gezellig, we zaten bij De Kruis, die nu aan de Langedijk zit. Het was fijn iedereen weer te zien. Al moest ik wel snel zijn, want ik was nog in Egmond.

Na de eerste weken aan mijn huis te hebben gewerkt, heb ik aan het staartje van de vakantie reisjes gemaakt, waarvan ik Egmond toch weer het leukst vond. Deze keer Zuiderduin, echt genieten in het binnenbad, op het strand, in het dorp. Mijn aankoop Rinkeldekink van Martine Bijl, was een goede, wilde het al een poosje kopen, maar nu heb ik het, zeer aandoenlijk en een aanrader voor alle mensen in de zorg en mensen die er zelf mee te maken krijgen.

20190821_112924

Had maar een badpak mee, die gebruikte ik in het binnenbad van het hotel, dus aan het strand in jurk.

20190820_163818

Uitzicht op de parkeerplaats, en de Vuurtoren en de zee, al is het maar een puntje.

20190820_214918

Deel van de kamer, erg schoon, en veel vernieuwd.

20190820_212050

In de avond een ijsje halen bij de Italiaan, heel goedkoop en wonderbaarlijk lekker.

20190820_212124

Mooie luchten.IMG-20190820-WA0002

Vogeltjes loerden op mijn gebak.

IMG-20190820-WA0007

En ja, ze waren snel!

20190823_133213

Nu weer thuis, maar de volgende vakantie is al geboekt en betaald en ja, weer Egmond aan zee! Vanaf tweede kerstdag een kleine week!

 

Trudy.

Nee, de vakantie is nog niet om maar,…..

Heb al zoveel mails gestuurd, zoveel bestudeerd, maar toch neem ik het nog even van, morgenochtend vertrek ik bij mooi weer op de fiets naar mijn tweede thuis, Egmond aan zee. Bij Johanna’s Hof in Castricum, ga ik op de koffie met gebak en dan door via de duinen naar Egmond.

Alleen Zuiderduin had nog plaats voor mij en daar is het niet slecht, het eten is er zalig en overdadig, het is schoon en de bediening is zo lief, het heeft maar een nadeel, nog veel vloerbedekking.

Thuis ben ik maar even gestopt met klussen, ik krijg er nog niet echt sfeer in, maar wat ben ik blij dat ik terug ben. In de avond is het goed even te rusten en het nieuws te kijken. Ben wel heel blij met mijn Timzowoodkasten, ik heb nu alleen dat merk, het zijn onwijs handige kasten en een bedrijf, zo meedenkend en aardig, dat is geweldig.

sfeerIMG-20190816-WA0010

Zondag was ik op de fiets naar Nico. Gelukkig wilde hij met de mee. We hebben van 14.00 uur tot 16.30 uur muziek geluisterd. We waren er al voor het begon, we namen gebak, koffie en fris en het was maar goed dat we vroeg waren, het werd mega druk. We hebben genoten, wat een goede muziek ( All you can eat )

de oude keuken

De dochter van de bandleider kwam na de pauze ook nog meedoen op saxofoon, toen werd het helemaal smullen. Nico vertelde dat hij had genoten.

20190810_132049

Een student stuurde me een app, ze had zo een zin om weer naar school te gaan, miste de gezelligheid en mij. Nou hoe blij kan je me dan maken, wat een lieverd! Het was de student die een film had gemaakt van ons afscheid van een docent die heel kort bij ons was geweest, maar een week of 15, maar de klas wilde hem heel graag bedanken en we gaven toen een feestje van 15 minuten en ik schreef een afscheidslied en dat hebben we allemaal gezongen en dat was zo grappig om terug te zien……

 

Trudy.

Amersfoort die mooie stad….

Het is een jaar of 20 geleden dat ik met mijn moeder een dagje naar Amersfoort ging, mijn moeder wist wel dat het een mooie stad was en ik kwam er toen pas achter. Ze wist me zoveel te vertellen over de stad en we genoten intens. Ondanks dat ze toen al dik in de 70 was, was mijn moeder toen fitter dan ik nu ben, we holden nog naar de trein en we liepen de hele dag. Dat doe ik haar niet meer na en ik ben nu zo een twaalf jaar jonger dan mijn moeder toen was.

Dus, ik ben een nachtje blijven slapen in Amersfoort, kon ik op adem komen…….

Heb in mijn eentje weer die dag beleefd die ik met mijn moeder had, het was goed om te doen, had het gevoel dat ze bij me was.

Onze lieve vrouwentoren

Onze Lieve Vrouwentoren, met haar schitterende verhalen. ( een van de vier langste van Nederland en daarom pas ze er niet op )

Weeshuis

Burgerweeshuis. Zo genoten, met mooi aangeklede burgers die je laten voelen hoe het was……bij binnenkomst waan je je eeuwen terug en zo word je ook aangesproken, geweldig.

dases weeshuis

Dames in de regentenzaal, spreken in een taal van weleer, bespreken de gang van zaken, maar dan die van eeuwen geleden, om van te smullen.

20190815_133852

Je mocht vragen stellen en ze lieten je zien wat ze zo al de hele dag deden. Het huis was gesticht door een rijke dame zonder kinderen. Ik vroeg hoe vaak hun kleding werd gewassen, dit was hooguit twee maal in het jaar.

20190816_070429

Er valt natuurlijk nog veel te vertellen over dat mooie Amersfoort en mijn slapen bij Jamila, een boetiek B&B, maar dat doe ik nu niet, want ik ga lekker slapen.

Mijn vakantie naar de kust komt er al bijna aan.

 

Trudy, ook de foto’s.

 

Vakantie!

trein

Hoe vaak had ik het niet gezegd! Als ik vakantie heb, dan kom ik naar je toe! Maar mijn fiets moest gemaakt en als ik het nu weer uitstel…… Mijn fiets naar de fietsenmaker gebracht in Wormerveer, eerst was het mijn buurman, maar nu zit de winkel een dorp verder, maar ik blijf klant, ik ben er al 20 jaar klant.

zonnebloem

20190808_114250[259]

Daarna op de trein gestapt naar Annemieke. Het was een zalige dag, in de tuin, samen eten, samen praten en ik heb weer een gouden appel gekregen (vorige was stukgevallen)

Annemieke heeft een enorme voor en achtertuin en fruitbomen en een heel groot nieuw dakkapel. Ik heb mijn ogen uitkeken.

Wat een heerlijke dag was dat!

Dankjewel!

 

Trudy.

Egmond aan zee…

De wolkenluchten waren fantastisch!

Egmond aan zee augustus 201920190807_155409[230]Egmond vuurtoren20190807_151008[252].jpg

De vuurtoren is ingepakt en het restaurant dat vorig jaar in brand stond is nog niet herbouwd. Op het hek van De Klok hangt een lang doek, met allemaal foto’s van mensen die er hun bruiloft gaven, vakantie vierden of wat dan ook, zo leuk om te zien. Maar triest dat ze weer een heel jaar zijn gesloten. Vond de brand vorig jaar zomer al zo erg, maar nu we zelf brand hebben gehad, weet ik nog beter wat het met je doet.

Het was markt en ik zat heerlijk bij restaurant Westenwind, De Boei, er was nog een kamer vrij, maar ik heb het druk, had voor de dag er op een afspraak, dus ja, gaat niet.

 

Foto’s: Trudy Den Herder

Verhaal: Trudy Den Herder

Op de fiets naar Nico……

Zo rond de verhuizing van onze tijdelijke woning in Akersloot bij Van Der Valk weer terug naar de Zaanstreek, waren de wekelijkse bezoeken aan Nico moeilijk vol te houden. Het is toch een hele middag, of fietsen, of een nare verbinding met de trein met overstappen en lange wachttijden en veel lopen… na de brand heb ik niet mijn oude fitheid teruggekregen en de hele verhuizing naast mijn baan was een megaklus.

Nu is de rust weer gekomen en heb ik vakantie. Er is nog veel te doen, maar voor ik het weet heb ik het weer megadruk, dus ik gun mezelf dat ik de klusjes uitstel.

Nico wil niet altijd meer met me mee als ik hem kom ophalen, het komt steeds vaker voor, dan blijft hij in bed. Dat snijdt door mijn ziel, zo een jonge kerel in de bloei van zijn leven, maar ik dring niet aan, hij heeft een eigen leven.

Ben toen verder gaan fietsen, de zee, de bossen en wat lekkers halen.Op weg naar de Kruisberg 2019

Bos bij de ingang achter het treinstation in Castricum.

20190804_134202_resized[211]

Was hier een jaar niet geweest en de geur was weer zalig, was het helemaal vergeten dat het zo lekker ruikt.

water en brood

Had een stokbroodje gehaald bij de bakker en een flesje water en dat kan ik vullen bij de tappunten. Mijn waterfles is gaan schimmelen, helaas.

20190804_132225[219]

Even rusten, ik heb er 17,7 kilometer opzitten en moet nog veel verder en ook weer terug.

genieten aan zee

Via de bossen naar de kust en daar even genieten van wat lekkers, want dat had ik nu gemist. Het was zo druk, zelfs bij Johanna’s Hoeve was geen stoeltje vrij, maar aan de kust paste ik er net tussen.

20190804_154421[215]

En dan loop ik altijd ver weg bij alle drukte vandaan……. In de verte camping Bakkum en Egmond aan zee.

20190804_150753[217]

Heb heel lang naar de zee gekeken en nagedacht, ook aan Adelbertus, die maar mooi nog steeds in de belangstelling staat en dat is toch ook een wonder.

Foto’s : Trudy Den Herder

Verhaal: Trudy Den Herder

 

l

Op bezoek bij vader, deel 14 de trein.

20181111_154955

Op het bureau van politie kwam ik wat gegevens ophalen, ze laten helaas nooit zoveel los, moet echt met papieren komen om aan te tonen dat ze de plicht hebben me te helpen, bijna het hele wereldje van de politie is in mijn ogen duister, in plaats van een moord op te lossen, zoeken ze naar een dader en aan die dader hangen ze de bewijzen.

Nu zou iemand, met wie de vermoorde man kortstondig een relatie had gehad, het gedaan hebben…..….. Ik liet de woordenstroom over me heen komen, het oude liedje, blah, blah, blah.

Tuipstra, de kleine, dikke en kalende man die door het vele kantoorwerk was scheefgegroeid als een oude boom die naar het licht zocht, keek me vragend aan… “zie jij het dan anders, je weet ik ben een van de weinige die openstaat voor alle opties en ik waardeer jouw werk, deel met mij wat je weet en dan gaan we samen verder op jouw spoor.”

Kijk, dat waardeer ik zo in Tuipstra, nooit uit op eigen roem, nooit op de borst slaan, maar de waarheid zoeken en de familie antwoorden geven op vragen, brandende vragen.

Tuipstra zette met de hand een bakkie koffie, hij weet dat ik automatenkoffie smerig vind, maagklachten krijg van die troep, Tuipstra is zorgzaam en zo een man die een gouden vrouw verdient, maar de vrouwen zien hem niet zitten, die letten meer op dure auto’s, reisjes naar het buitenland en aanzien, nou bij Tuipstra moet je het hebben van de lieve aandacht en de zorgzaamheid, met zo een man onder je lakens voel je je vast  een koningin denk ik, niet dat ik het met hem heb uitgeprobeerd, het zou de werkrelatie schaden, maar als hij met pensioen gaat, staat hij bovenaan mijn lijstje. Gelukkig weten de meeste vrouwen dit niet, want dan was hij zo aan de trouwring blijven hangen. Gelukkig walgen de meeste van zijn buikje, van zijn kromgegroeide rug, en bedenken niet dat hij die kreeg door plichtsbesef en trouw.

Deelde met hem de gegevens van de auto die me achtervolgd had en hij was blij dat ik al achterhaald had waar die auto vandaan kwam. Het kentekennummer was gekoppeld aan een bedrijf ongeveer vier uur rijden van het bureau af.

Na mijn koffie stond Tuipstra op. “We gaan er kijken, we gaan samen, ik laat je niet alleen gaan!”

Maar de reis duurde langer, de overweg die we moesten nemen was geblokkeerd door een megatrein, met veel werkvolk op het spoor.

 

Verhaal Trudy Den Herder

Foto: Trudy Den Herder

Vandaag is mijn jonge kind 21 geworden, waar blijft de tijd. Hierbij een verhaal uit mijn volle weblog 2007 over Blanca.

Sint-Adelbertabdij….. Egmond.

Wat zijn er toch mooie dingen in Nederland te zien en te horen, het oude, boeit mij altijd mateloos. Helaas zijn veel boeken van mij verloren gegaan in de brand, ook het bijzondere boek dat ik had over de monniken van Egmond en het Oerij.

Maar gelukkig gaat het op de radio vaak over deze zaken en op 28 juli 2019 ging het over Adelbert, een geestelijke die naar Nederland kwam en niet zoals Bonifatius werd vermoord in Dokkum, nee, deze Adelbert werd juist geroemd en later tot heilige verklaard. De wonderen, de verhalen, de geweldige geschiedenis van alles rond die tijd in Egmond, veel is bewaard gebleven in mooie verhalen en relieken, die met liefde worden getoond en verteld door gidsen. Voor 5 euro, krijg je een rondleiding van meer dan anderhalf uur over het terrein van waar ooit de oude abdij stond en waar een nieuwe in de vorige eeuw werd gebouwd. Voor taalkundigen ook een vinger aflikkend dagje, want veel namen en woorden, krijgen door de gids hun oorsprong en betekenis verklaard.

Er is een begraafplaats van geestelijke, maar ook van ridders, er is een vlindertuin, een museum, een prachtig rustgevend wandelgebied en een boekwinkel met prachtige boeken en natuurlijk kun je er kaarsen kopen en het bier van Adelbert, met water uit zijn eigen bron.

Luister hier OVT terug wat mij aanzette tot dit heerlijke historisch en geestelijk dagje

Het mooie van het verhaal vind ik dat Adelbert zich makkelijk verstaanbaar kon maken in dat deel van Nederland, we spraken bijna de zelfde taal, het goede werk dat hij deed en dat zoveel uit de achtste eeuw na Christus is bewaard gebleven. Hij werd begraven in de duinen, maar in de tiende eeuw, groeven ze hem op en er ontstond een bron, en die bron werkt nog steeds, men dichtte wonderen toe aan het water en rond Egmond kwam men ten bedevaart.

De relieken van Adelbert zijn de bewonderen in de kapel in een kistje.

relieken

Kijken naar de relieken van Adelbert in de nieuw gebouwde kapel

 

maria

kaarsen

abdij

geloven

Het museum.

uitleg

relieken c

Foto’s: Peter en een paar van Trudy.

Bij vader op bezoek, deel 13 Een zieke koe!

20180917_153620

Er zijn gelukkig zoveel plekjes die ik goed ken, prima verstopplekjes, plekjes om te schuilen en de zien wie je achtervolgt. Het was een BMW zilverkleurig,  het nummerbord noteerde ik in mijn mobiel, later op de dag maar kijken wie het is, maar eerst naar Lidy.

Het was zo als ik wel had verwacht, een zeer jonge moeder, met twee erg kleine kinderen. Ze vertelde in tranen hoe haar man, nou ja, ze waren niet echt getrouwd, haar in enkele weken tijd het hoofd op hol had gebracht. Nee, zo vertelde ze het niet, maar die conclusie trok ik. Een truck van over de datum mannen, die de schoonheid van eigen vrouw niet meer weten te waarderen, die niet de charme inzien van met elkaar oud worden, elkaar door en door kennen en elkaar steunen, nee, deze gast was er een die had gewalgd van oudere vrouwen en niet had ingezien, dat hij ook niet meer de meest verse kerel van het heelal was.

Het kind was bloedmooi en terwijl ze eigenlijk nog van het leven had moeten genieten, was ze druk met neusjes snuiten en hapjes en papjes geven.

“Het begon eigenlijk op het moment dat ons eerste kindje werd geboren, hij moest elke keer de deur uit en ik sufferd dacht: wat jammer dat hij het net nu zo druk heeft, ik heb hem zo hard nodig. De kraamvisite, de doorwaakte nachten, het lag allemaal op mijn bordje en wat ik zag bij mijn zussen, een mooi armbandje na de bevalling krijgen, of het tutten met het kindje, nee, dat deed hij allemaal niet, hij keek naar mij alsof ik een ziek koe was”.

 

Verhaal: Trudy Den Herder

Foto: Trudy Den Herder

Bij vader op bezoek, deel 12 Hij is het!

20180909_163720

Lidy had haar man als vermist opgegeven en op dat moment ging het snel, met een dag kwam de bevestiging dat het ook om hem ging, de man die dood aan zee lag, was haar man……… De familierechercheurs gingen bij de families langs en er werden vragen gesteld en men greep in het duister. De oude vader bij wie hij voor zover ze nu konden natrekken voor het laatst op bezoek was geweest, werd op de hoogte gebracht, de oude man die zelf een nare ervaring achter de rug had omdat hij in het verzorgingstehuis uit bed was gevallen, schudde zacht het hoofd, onbegrip, verdriet, vooral ook omdat hij hem die laatste keer niet had kunnen vasthouden….nooit meer zou kunnen vasthouden…..

En op dit punt werd ik er bij geroepen, ik werk al zo een jaar of dertig op het Ministerie Van Onmogelijke Zaken en die wordt geacht dit op te lossen. Politie wekt vaak argwaan, denkt in tunnels, heeft ook eigen belang en ik heb wel verantwoording af te leggen, maar niet aan veel mensen, ik ben vrij in mijn doen en laten en leg verantwoording af bij, ach laat maar, je hoeft ook niet alles te weten. Ik vertel het je ook alleen maar zodat je later weet wat je moeder allemaal deed en waarom ze vaak zo vaak en lang van huis was.

Op weg naar Lidy, de vrouw van de dode man, had ik keihard de radio aan, ik ben dol op Italiaanse nummers, vooral hele oude, ik zing ze mee, ik galm ze mee, ik blèr in de bochten harder, maar had wel door dat een auto mij in de gaten hield, ik deed een test, en stopte even bij een plaats waar geen hond stopt, ik rommelde wat aan mijn kofferbak en ja, de auto die steeds ver achter me reed, stopte ook…………………………

 

Foto: Trudy Den Herder

Verhaal: Trudy Den Herder