Deel 7 De tijd.

Wat er aan vooraf ging…..

Deel 1 t/m 6

20180909_163709

De oude nog zelfstandige wonende Stien was gevallen, juist op Oudjaarsavond en helaas kon ze op eigen kracht niet meer opstaan. Ze had het voortijdig afgestoken vuurwerk gehoord en op de radio jengelde het dat het bijna 24.00 uur werd, een nieuw jaar een nieuw tijdperk volgens Stien. Ze had allerlei geluiden geregistreerd maar was ongemerkt in een slaap gezakt en tegen de ochtend werd ze wakker, koud en nat, ze had haar plasje laten lopen…….

Vaag dacht ze buiten de stem van Engeltje te horen en autoportieren klapten dicht. Er werd gebeld aan de deur van Stien, er werd geklopt, een kinderknuistje…….. Maar Stien kon niet reageren, haar stem was weg, gedachten waren anders, maar op haar lippen het woord Engeltje.

Die kleine Engel was daadkrachtig, moeder moest weten dat Stien niet opendeed, dat Engeltje nu echt Nieuwjaar wilde wensen. Maar de moeder van Engel was druk met de kater die ze de vorige avond had opgelopen en maande Engeltje maar voor zichzelf te zorgen, mama moest slapen. En daar ging haar hulp, moeder was de sleutel om dit probleem op te lossen. Op mama’s mobiel deed Engeltje wat Stien haar ooit had geleerd als Engeltje in nood zou zijn, ze belde 112.

Engeltje had Stien gered, vanuit haar slaapkamer raam, zag ze Stien op een bedje met wieltjes wegrijden en in een auto gestopt worden en terwijl de auto met felle kleuren wegreed met een sirene aan, stond een agent bij het huis van Engeltje aan te bellen.

 

Trudy.

Met veel vertraging is dit deel nu eindelijk geplaatst. Zal niet zo veel meer kunnen bloggen als voor de brand, niet zo veel meer kunnen lezen bij anderen, mijn tijd, mijn eigen speelruimte in dit leven is zeer beperkt geworden, maar ik ben wel blij dat het me wel zo af en toe lukt. Het zal meer in de weekenden zijn en in de vakanties. Dank voor alle lieve reacties. De groep mensen die al een tijd bij mij komt lezen kan ik alleen maar zeggen, dank daarvoor en wat beginnen we al oud te worden. We hebben toch een band met elkaar opgebouwd en al heel wat jaren gedeeld. Hans Bank ken ik al van ongeveer 2005 en dat is al best wel lang geleden en Cor leerde ik kennen op het Volkskrantweblog ( 2007 ) en ik viel voor zijn prachtige melancholische gedichten en verhalen en dan al die anderen, soms nog maar net leren kennen en Marion Maas met haar prachtige kunst en Burro, met het ezeltje op zijn weblog en de vrouw Antoinette die zo prachtig over de natuur en stenen schrijft gelardeerd met prachtige foto’s, met een lieve vogel in prachtige kleuren, die zelf niet meer blogt, maar nog wel bij mij een teken van leven achter laat. Zo zijn er hier zoveel bijzondere mensen, dank lieve mensen, het maakt me gelukkig, nee, ik ben niet Rotterdam en de Bijlmer vergeten, hahah!

Foto: Trudy den Herder, Castricum het weiland.

Paprikasoep.

papikasoep

 
In de pan, pruttelt de paprikasoep, de paprika’s zijn hier steeds in de aanbieding, nu de puntpaprika’s en als er iets in de aanbieding is, maak ik er ook graag soep van, ik ben dol op soep. Het is leuk en gezellig werk, en is zo klaar en heel gezond.

Ik denk maar zo dat wat jaren in een blik of pak zit, kan toch nooit gezond zijn? En je ziet niet wat ze er in doen. Wat ik er in doe weet ik wel, paprika, wortel, ui, knoflook, tijm, vers uit het potje en peterselie, en nog zo wat geheime ingrediënten, want ik wil wel de lekkerste soep maken. Ik pureer de soep nooit, dat kost maar stroom en een beetje kauwen is goed voor een mens.

Wat we nog meer gaan eten weet ik nog niet, mijn koelkast is vol, want morgen, maandag begint mijn eerste dag op een nieuwe school, ik heb er veel zin in, vond het zo gezellig en warm bij het solliciteren. Dus omdat ik 40 uur in de week werk, heb ik bijna alles in huis voor een hele week, wat een rijkdom is dat, ik zou het elke andere vrouw in elk ander land gunnen, een fijne baan en een koelkast vol.

Trudy.

Het Rijksmuseum.

Betty 2

Dinsdag was ik met Annemieke in het Rijksmuseum, de andere kinderen wilden of konden niet mee en nu moest het gebeuren, mijn kaartjes hadden een houdbaarheidsdatum.

Annemieke zag ik al in Zaandam, samen verder met de trein en de tram. Voor het station in Amsterdam ligt de weg weer vreselijk open, wat een megaklus is en wordt daar verzet. In 2002 was het zeker al aan de gang, als ik terug denk, wat is er veel gebeurd in al die jaren en nu ben ik een dame van 61, waar blijft de tijd.

Zelf had ik een wens, ik wilde de Nachtwacht zien, het glaswerk en de poppenhuizen en ik heb er van genoten. Een hoofd zit snel vol, je kunt niet alles zien en dat zou ook niet leuk zijn. We hebben nog wel het staartje van de uitverkoop meegenomen en ik vond een jurk voor de helft van de prijs van Betty Barclay, hoera. ( foto )

Betty Barclay

Op de heenweg hebben we ontbijtje gedaan op perron 2, daar is het zo luxe en lekker en op de terugweg hebben we gegeten op het Rembandplein, we waren moe, op de terugweg geen tram genomen, maar genoten van de stad, die gelukkig niet zo druk was als de keer dat we samen naar een congres gingen, komt dit door Corona?

Trudy.

 

vogels-zwerm-zee-pixabay-3936392

Bron foto: 

 

Voorjaar vliegt aan…

Ze komen terug op gingen niet..
Het weer is in de war
Ze vliegen figuren in de lucht
En telkens neemt een ander de leiding
Mijn nek zeer van het kijken
Mijn ogen schieten alle kanten op
De hele vloedlijn kijkt omhoog
Ze worden kleiner zegt de wetenschap
En dat is allemaal onze schuld

Trudy.

 

Ontspoord……….

gele trein

Op een bankje op het einde van het perron
Als alles nog eens over kon
Dan had hij nooit geschreeuwd
Nooit de hand geheven
En was zijn grote liefde
Voor altijd gebleven

De laatste trein die nacht
Verdween in een donker gat
Hij had willen springen
Maar het meisje dat rook naar seringen
Was juist in die trein gestapt
Hij kon het haar niet aandoen, de schat……..

 

Trudy.

 

Een poosje ziek geweest…..

trudy den blanca aan zee 2020

Natuurlijk ik was overbelast en had een raar jaar, mijn moeder overleed, de brand, het ergens anders wonen, de nieuwe baan, lichamelijk problemen en een operatie en in oktober last van een virus, paar dagen ziek, weer aan het werk, weer paar dagen ziek, weer aan het werk, in december vlak voor de kerstvakantie, op halve kracht werken en steeds maar zieker worden, erg benauwd en geen stem meer, van mijn huisarts moest ik in oktober al een poosje stoppen met werken, maar ik eigenwijs ging maar door.

Heb 31 januari de knoop doorgehakt, mijn contract met de school niet laten verlengen, mijn eigen klas was geslaagd, dus ik deed er niemand kwaad mee. EVEN RUST EN BETER WORDEN!

Eerst helemaal opknappen en dan weer aan het werk, de baan heb ik al, alleen eerst helemaal beter zijn, ik ben er bijna……en hoop ook bijna het schrijven weer op te pakken.

 

Dag allemaal,

 

Trudy. ( foto: Blancie neemt me regelmatig mee naar de zee, is goed voor de longen, dikke jas aan, dik vest, sjaal en genieten )

Deel 6 De tijd. De val………

20181103_155613

Stien hoorde auto’s stoppen, mensen die uitstapten, auto’s die wegreden en het vuurwerk dat al voor twaalf uur werd afgestoken, maar zien deed ze het niet. Ze had het koud en er was niets dat ze over zich heen kon trekken, ze kreeg dorst, maar dat was pas de volgende ochtend, Nieuwjaarsdag. De radio stond aan en de goed bedoelde wensen vulden haar huisje. De telefoon ging, maar ze kon niet opnemen. Straks zou de koning iets zeggen op tv, zou het Nieuwjaarsconcert worden uitgezonden en het Schans springen, maar zou ze dan alweer in haar stoel zitten?

De klok hoorde ze tikken en slaan, maar wat ze ook probeerde zelf kon ze niet meer omhoog komen…….

Hoorde ze buiten engeltje?

 

Verhaal: Trudy Den Herder

Foto: Trudy Den Herder

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Deel 5

 

De tijd vliegt……

En ik kan nog steeds niet vliegen!

De twee weken vakantie zijn zo snel voorbij gegaan, ik zit al bijna de hele nieuwe week te werken aan mijn nieuwe lessen die ik geef na de zondag. Kijk ook regelmatig op mijn mail, want mijn klas gaat spoedig diplomeren en daar heb ik veel nakijkwerk aan.

Maar afgelopen maandag stond ik nog in de vakantiemodus en rond het middaguur ontving ik een app van Annemiek ze kwam naar Zaandam, of ik ook zin had, ze zou me trakteren op een lunch……Schortje af en jas aan. Miste net de trein, maar toch duurde het niet lang of daar stond ze. We hadden een gezellige middag, eten, winkelen, praten, lachen, dankjewel lieverd.

Nog even dan staat ze met de band in de Beemster. Ga, natuurlijk heen.Rosedale

De poster!

Omdat ik nu ook op mijn mobiel kan schrijven en mijn weblog kan openen, zag ik vandaag pas op de pc, hoe groot mijn nieuwste foto is, pffffffffffffffffffffffffff, dat is wel even schrikken. Was ik wel op maandag in de haast mijn O.V. kaart verloren, zulke dingen heb ik wel vaker, maar gelukkig is de nieuwe vandaag gekomen met de trein (grapje) dus post. Elf euro, was al de tweede keer in 2019

ov

Buiten regen, maar heb toch lekker boodschappen gedaan, dat vind ik altijd zo leuk en de mevrouw waar ik vannacht van droomde kwam ik tegen onderweg, het is dat ze me riep, anders was het me niet opgevallen, wonderlijke zaken…….

Verder netjes naar de kapper geweest gister, nou dat is altijd een weldaad van rust.

 

 

Trudy Den Herder.