Zou ze het doen?

IMG_1000

 

Bij het watertje vlak voor het dorp, zag ik een klein meisje staan. Te ver was ik nog om goed te kunnen zien wat ze deed, maar ik zag linten in het haar fladderen. Na de grote bocht, zag ik dat haar houding gespannen was, boos, strak, armen over de borst gekruist, mogelijk was ze aan het stampvoeten.

Dichterbij gekomen zag ik dat ze iets in haar handje had, ohhhhhhh, een steen en ietsje verder zag ik de zwaan al, de zwaan die een nest had gebouwd. Het meisje trok haar arm naar achter, een gebaar dan leek om de steen meer kracht mee te geven, haar oogjes zag ik gericht op de zwaan…….

Kleine meisjes maken soms van die vreselijke dingen mee… reageren het soms af, dat is beter, dat lucht op, maar die arme zwaan, nee, die moest gespaard blijven, goede raad was duur, ik was nog te ver om de steen uit haar hand te nemen.

Gelukkig is mijn geest nog lenig, ik speelde een brandweerauto, een hand werd het zwaailicht en mijn stem werd de sirene. TATUUUUUUUUUUUTATTTTTTTTTATTTTTTTTTTTTTTTTTTTUUUUUUUUUUU!

Het meisje keek verbaasd mijn kant op, een oudere vrouw op een fiets, met een hand in de lucht alsof ze een lasso vasthield en dan die rare geluiden. Maar het werkte, de steen zakte en gooide ze in de graskant.

Ik had nog lekkere broodjes en thee in de thermoskan. Ik nodigde haar uit op een kleedje, goed in het zicht van anderen en luisterde naar haar verhaal, na een half uurtje keek ze blij, mooie kuiltjes in haar wangen, keken we nog bij de zwaan, ik vertelde haar, dat zwanen altijd bij elkaar blijven, dat ze een nestje bouwden, heel goed hun kindjes bewaken, maar ook dat ze heel fel konden worden als je te dichtbij kwam, of ze iets aandeed en dat dit hun goed recht was, dieren en mensen moet je met rust laten… daar was ze het mee eens. Die zwanen redden het wel met elkaar. Ik vroeg haar zachtjes, weet je hoe jij het gaat redden? Ze dacht lang na. Zal ik het aan mijn juf vertellen en vragen om hulp?

Nou zei ik, terwijl ik mijn lippen aflikte na de laatste boterham, als je haar vertrouwd, zou ik dat een heel goed idee vinden.

Ze hielp me overeind, kijk dacht ik, haar inborst is zo goed. Ze zwaaide met een verstandige hand, vastberaden en opgelucht. Zo dacht ik, twee goede daden in een klap en nu maar hopen dat haar juf goed haar werk doet.

 

Trudy.

Foto: Trudy Den Herder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s