Tuingeluk…….

20180502_094003.jpg

Pompoen voor het raam.

 

 

 

 

Als is mijn tuintje nog zo klein……..

 

De wind had van de week de weinige plantjes en bloemen die ik heb behoorlijk aangepakt. Maar toch was er een wonder gebeurd, de pompoenenpitjes, van de flespompoen uit de winkel waren in overvloed opgekomen. In de woonkamer waren ze ook enorm gegroeid, maar dat had ik wel verwacht.

Helaas mag ik uit mijn tuin niet eten, ik woon op de vervuilde grond van de oude gasfabriek. Daarom snoei ik de druif nu ook elk jaar terug, want de druif geeft overvloedig, maar eten mag niet en om ongelukken te voorkomen kortwiek ik de druif.

Met dit mooie weer zie ik weer hoe het huisje schreeuwt om verf, ik was vorig jaar begonnen met het groen, blauw te maken, maar alles gaat in een langzaam tempo na het ongeluk en de witte verf die ik had gekocht voor de kozijnen was niet van de juiste kwaliteit, de blauwe verf wel, die heb ik speciaal laten maken, de tuindeuren worden ook blauw. Nou spannend, maar zien hoe ver ik dit jaar kom. De bovenste rand, daar kan ik niet bij en deze schreeuwt het hards om een kwast, maar de ladder die ik daar voor had gekocht, kan ik niet meer uitschuiven, mijn armen zijn bijna krachtloos geworden, dus ik zet de ladder te koop en kijk of ik een kleinere kan kopen, die ik wel kan gebruiken.

Waarom ik zo blij ben met mijn tuintje ook al is het zo klein? In mijn huwelijk heel lang geleden, had ik een hele grote tuin aan het water en rondom het huis. Maar ik mocht er niks in doen, nooit en ik wilde zo graag dat de kinderen zagen hoe alles groeit en bloeit, net zoals mijn vader mij dit altijd liet zien en me liet meehelpen, dierbare momenten. Maar ook al was de tuin nog zo groot, ik mocht niet eens een klein stukje gebruiken.

Op een dag, heb ik uit de schuur oude aardappels gehaald, aardappels met spruitjes er aan en die ben ik onder een boom in de aarde gaan stoppen en oh wonder, het werden mega planten. Mijn blijdschap kon ik niet verbloemen en tijdens het ontbijt, vertelde ik van mijn grote geluk het geheim, aardappels onder de appelboom.

Die avond, lag er een snel aangelegd tuinpad naar de boom toe, harde lelijke tegels op mijn aardappelkinderen…… De volgende dag heb ik alle stenen weggehaald en mijn kinderen uit de aarde gehaald, ze waren nog niet zo heel groot gegroeid, maar ze waren prachtig. Na het wassen heb ik ze gekookt en heb ze met de kinderen opgegeten en ze waren heerlijk……..

Stiekem zonder mijn blijheid te laten lekken heb ik later nog pompoenen laten groeien in de tuin, mooie gele ronde  pompoenen, de bloemen van de pompoen zijn wonderschoon, geel en trompetachtig. De groene stengeltjes winden zich overal omheen en de kleine vruchtjes zette ik samen met de kinderen op een handje stro en zo hadden we in het najaar prachtige, grote pompoenen.

Het wonder van alles dat groeit en bloeit, blijft me fascineren en ook al is het nog zo nietig en klein, ik geniet van elke groeibeweging en het kleine geluk en niemand kan dat meer stuk maken.

 

Trudy den Herder.

Foto’s: Studio Den Herder.

 

 

 

 

16 gedachten over “Tuingeluk…….

  1. Ja, ik ben ook dankbaar dat ik dat leven niet meer heb, je kunt nog zo mooi en luxe wonen, maar als je geen lieve mensen om je heen hebt, heb je niks. Ja, leuk is dat he, als dingen groeien en bloeien, echt genieten.

    Like

  2. Blij voor jou dat je nu kunt genieten Trudy en zien hoe iets groeit en bloeit
    Jammer dat je uit je tuintje niet kunt eten maat gelukkig zijn er kleine dingen die er groeien en je blij maken

    Lieve groetjes

    Liked by 1 persoon

  3. Tuin geluk dat had mijn moeder ook altijd.
    Stond er een gasfabriek op je terrein?
    Weet nog wel dat er tussen de Willaminastraat en Weiver een gas opslag stond.
    Dapper dat je zelf aan het schilderen bent.
    Maar ook wel een verdrietig verhaal. Hans

    Liked by 1 persoon

    1. Mogelijk zeg ik het verkeerd en was het een gashouder, maar ja, die was het, ik zit niet op de meest vervuilde grond, maar wel pittig vervuild, als ze ook hier in de straat graven, komen er borden en een douche en passeren voor eigen risico, de aarde scheppen ze op een groot zijl, het is giftig. Staat ook in mijn koopcontract, was wel schrikken, maar de hele Zaanstreek is gebouwd op gif denk ik. Ach je moeder ook, wat lief. Ik 2010 hele huis buiten gedaan, maar toen had ik niet dat tweede ongeluk gehad, heeft tot nu gehouden. Maar ik had het zwaar toen ik jong was, nu is het leven veel beter!

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s