Sterrenhemel deel 7 De tweede wereld oorlog………

IMG_0669

 

Het was die avond al vroeg stil in huis, de oudere kinderen keken een film op hun eigen kamer en de kleintjes lagen heerlijk op hun knusse kamertje te dromen……

Vader had zich voorgenomen om met zijn vrouw alle problemen te bespreken, niet langer de kop in het zand te steken, haar te steunen, want hij had zo vaak haar zorgen belachelijk gemaakt, nu had hij spijt. Waar had hij al die jaren met zijn verstand en gevoel gezeten, hoeveel had hij niet gekregen van zijn mooie lieve vrouw? En wat had hij haar nou teruggegeven, helemaal niks. Ja, luxe was er in overvloed, het mooie witte huis, nooit een gebrek aan kleding of voedsel, maar daar had ze nooit om gevraagd, ze vroeg om warmte, begrip, gezelligheid en gezond verstand, maar hij had zich altijd opgesloten in zijn schilderskamer, want de kunst ging altijd voor! Sukkel die hij was, kunst…. nee, wat zijn vrouw deed, dat was pas kunst, haar werk, haar gezin, haar huiselijkheid, haar zorg om zijn ouders.

Op de gang klonk een afgrijselijke gil, en nog een en nog een. Wie al sliep zat klaarwakker rechtop in bed, zelfs Arend huilde, wakker geschrokken en die lieverd huilde nooit.

Het was bij opa en oma op de kamer, opa lag badend in het zweet te gillen en oma probeerde hem wakker te krijgen. Het was heel vaak zo dat opa in de meimaand onrustige nachten had. Opa mocht ook rond eind april geen tv meer kijken de laatste jaren, want dan begon al het terugblikken op de tweede wereld oorlog. Kranten werden weggehouden of dusdanig gecoupeerd dat hij niks zou opvangen van die oorlog. Zijn hoofd was de laatste jaren zo in de war, dat hij werkelijkheid niet meer kon onderscheiden van dromen, verleden verwarde met heden.

Opa had zwaar geleden in de oorlog, honger, zijn broer verloren en dwangarbeid. Dat verliezen van zijn broer, dat woog zijn hele leven het zwaarst. Het was zijn jongste broer…… Opa had eigenlijk naar Duitsland gemoeten, die was oud genoeg geweest en had zich moeten melden voor dwangarbeid, maar hij was ondergedoken. Uit wraak namen ze het jongere broertje mee, die nooit meer terug kwam uit de oorlog. Zijn moeder had de kindroof proberen te voorkomen en hield haar jongste kind vast, ze had dat moment de klauwen van een panter gehad, maar de moffen duwden haar in de open haard, een open haard, ja, dat klonk heel luxe, maar was niks anders dan een vuurplek waar men alles verbrandde dat waardeloos was, maar nog wel een beetje warmte gaf aan hun hongerige, koude lijven.

Als opa zo gilde in zijn slaap, dan zat hij weer verstopt in de duinen en kwam moeder hem verbrand en gewond vertellen dat zijn broertje was meegenomen, opa werd dan gek van spijt en verdriet en was niet wakker te krijgen.

 

Trudy Den Herder. ( voor mijn lieve vader, die zijn jongste broer verloor in de oorlog en voor mijn opa die gevangen heeft gezeten in het Oranje Hotel en voor mijn moeder, die haar oppaskindje richting gaskamers zag gaan, maar wonder boven wonder werd gered, voor alle mensen in oorlog, houd moed, al kan ik geen uitkomst bieden, geen troost, geen hoop.

 

Foto: Studio Den Herder.

Deel 1t/m6

 

 

 

 

 

9 gedachten over “Sterrenhemel deel 7 De tweede wereld oorlog………

    1. Ja, nu ook mijn moeder dood, werd 91, heeft de hele oorlog als tiener meegemaakt, alleen de hele sterke zijn nog over. Laten we blijven herdenken om nooit die fout zelf te maken, al vecht Nederland overal mee, wij rotzakken.

      Liked by 1 persoon

  1. Goed dat vader De zorgen met zijn vrouw gaat bespreken.
    Hij heeft wat goed te maken.
    De meimaand is nog voor vele een zware maand.
    Wij herinneren ons de verhalen van vader.
    Wij zijn de tweede oorlog generatie.Hans

    ot, Ben het met je eens dat er veel misstanden zijn gebeurde in Het overzeese gebied.
    Maar je mag je gelijk niet afdwingen door een ander te beschadigen.
    Dan doe je het zelfde waar je tegen bent.

    Liked by 1 persoon

    1. Nee, de man is wat in de war in mijn ogen, vol emotie, maar ik kan me dat wel voortellen, hij heeft aandacht gevraagd op de verkeerde manier, maar had het al veel eerder moeten krijgen.

      Like

  2. een triest verhaal, Trudy..

    en of men uit al die gebeurtenissen de nodige lessen getrokken heeft, weet ik zo niet

    blijven herdenken, zou ik zeggen

    zo’n zo’n herdenkingsdag kennen wij wel niet..

    groeten

    Liked by 1 persoon

    1. Nee, ik hoor dat wel vaker, jullie herdenken het niet. Ik denk dat WO 1 bij jullie erger was, maar weet het niet zeker. Ach zo veel ellende gebeurd, maar nu nog in de wereld, onbegrijpelijk. Fijn weekend!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s