Sterrenhemel deel 11 Verlangen naar Arend…….

IMG_1000

Sterrenhemel deel 11

Het leven in Amsterdam gaf zoveel prikkels, ieder normaal mens zou een huisje aan de kust zoeken als tweede verblijf. Maar Pieter koos bewust voor de drukte, omdat de drukte de waan uit hem kon halen. Juist als de nacht viel, de trams in de remise stonden en de verpleegkundigen met de benen omhoog zaten na een zware avonddienst, juist dan bij die stilte, kwamen nare beelden op zijn netvlies, maar er was net genoeg drukte om enge zaken in bedwang te houden.

Hij zat dan uren bij zijn sterrenkijker, maar de stad gaf al zo veel licht, dat hij weinig zag, de stad was met zijn lichtjes zelf een heelal van lichtpuntjes. Spaarzaam vlogen vliegtuigen over, soms zo laag dat je de buikletters goed kon lezen in de zeer vroege ochtend. Kleine miertjes krioelden om zijn glas sinaasappelsap en hij miste zijn moeder.

Hij miste Arend en de geur van olieverf, hij miste opa en oma en als zijn broers en zusters, hij miste zijn jeugd……. tegen de ochtend schreef hij vaak een brief aan Arend, hij deed dit zo trouw dat je de briefwisseling kon beschouwen als een dagboek. Arend had zich in het huis waarin hij de laatste jaren verbleef heel wat eigen kunnen maken. Arend typte brieven op de computer en stuurde die net zo regelmatig als hij brieven kreeg, er kwam altijd een antwoord, een lieve groet, een wijs woord, een troostletter.

Pieter fantaseerde graag zijn mooiste fantasie, vader in huis halen, Arend in huis halen en het huis aan de kust weer bewoonbaar maken, vader van de drank af helpen en elke dag met Arend wandelen, hem de sterren laten zien, de konijnenholen in de duinen en hem laten lachen om tekenfilms en goede grappen………Maar die stilte van de zee, de polder en de duinen, zou hij het aankunnen? Pieter stond in tweestrijd, de smachtende hunkering naar zijn familie en de angst voor de stilte aan zee………

Trudy Den Herder.

Foto: zwaan in Castricum, Studio Den Herder. 

Deel 1 t/m 10

9 gedachten over “Sterrenhemel deel 11 Verlangen naar Arend…….

  1. Ja, ik hoop het ook. Dank, ik heb deze zwaan al heel vaak op de foto gezet, eenmaal uitvergroot in een lijst in mijn woonkamer, ben een beetje gek op die zwaan.

    Like

      1. Dankjewel voor de link, ja, zwanen zijn zo bijzonder, ik doe wel heel voorzichtig om niet te storen en altijd van een afstand, ze kunnen heel fel zijn, ook als ze kleintjes hebben, mijn opa reed vroeger op de tram van Edam/Volendam, naar Amsterdam en zag in de polder een zwaan in nood, het beestje zat gevangen tussen visserslijnen, mijn opa heeft de tram stilgezet en het diertje gered. Daarna werden het dikke vrienden, elke keer als opa langskwam, dan stond hij aan de baan en hij liet zich aaien en knuffelen door mijn opa, mijn opa haalde in die jaren voor de oorlog, vele kranten, een lieve baas, met een grote zwaan in zijn armen die hem kopjes gaf. Ben zo trots op die opa van mij, het was een geweldig lieve man, die nood zijn beurt oversloeg als mensen en dieren in nood waren. heeft in de oorlog ook in een gevangenis gezeten, omdat hij in opstand kwam tegen de Duitsers, hij was zo moedig!

        Like

      2. Wonderschoon, ik zat bij jullie te kijken, dank, maar hij stopte ineens en de site doet het even niet, later nog maar eens, maar was is het een mooie film, dank!

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s