Jadinda kind van de bergen….. deel 6

Deel 6

Jadinda kind van de bergen….

In die vroege morgen reed een stokoud wagentje in het berggebied, vaak pufte en stokte het wagentje, het was een moeilijk begaanbare weg. In het wagentje zat een man met een verbeten, maar toch vriendelijke blik op zijn gezicht. Achter in het wagentje op de achterbank, lag tussen heel veel kleurige kussentjes een jongen van een jaar of tien te slapen. Vader lette erg goed op, want elk moment kon er vanuit een hoek, of achter struikgewas een controle zich aankondigen, niet zijn vrienden, ruwe kerels, de nazaten van lui die meer dan honderd jaar geleden het bergland, zijn geboortegrond wilde verkwanselen en hadden overmeesterd, zijn rechten en die van zijn familie niet erkende, lui van buiten de grenzen, zonder respect voor de natuur, mensen die liever al eergister puissant rijk wilde zijn in plaats van vandaag.

Elke meter die het wagentje verder kwam en niet opgehouden werd, was meegenomen, haast was geboden, vader kende dit gebied zo goed. Zijn voorvaderen hadden zo goed uitgelegd hoe te overleven in deze mooie maar woeste omgeving hoe de signalen op te vangen van de roep van moeder aarde.

Tegen de middag ineens vanuit het niets stonden meer dan tien man om het wagentje, ze hielden lange geweren in de aanslag, ze hadden rare lappen op het hoofd en een soort van legerschoenen aan hun voeten….

Vader en de jongen moesten uit de wagen en de wagen werd onderzocht, vader probeerde nonchalant te kijken, maar zijn hart ging zo snel het tikte bijna uit zijn ribbenkast. De jongen werd van boven tot onder bekeken, pet moest af, hij werd geaaid over zijn stekelige haar. De jongen moet op de motorkap armpje drukken met een aangewezen kerel en de jongen won bijna. Ze mochten doorrijden.

In de avond bij schemerlicht durfden vader en Jadinda pas weer rustig adem te halen, ze waren door het oog van de naald gegaan. De kussentjes gevuld met gedroogd voedsel, kruiden en noem maar op, waren niet als zodanig ontmaskerd. Het harde werken van vader en Jadinda werd beloond met vrijheid en veiligheid. Jadinda had naast haar school en werk op het land, dagen genaaid aan de kussentjes.

Nu begreep ze ook beter waarom ze in de ochtend haar mooie gitzwarte vlechten moest afknippen, ze had vader gesmeekt en had hem bijna willen slaan, maar vader had haar verteld van gemene kerels, die hun handen niet af konden houden van mooie vrouwen en meisjes, mannen die god nog gebod kenden…….. Ze had het niet kunnen geloven

Ze was vader dankbaar en zou voortaan beter naar hem luisteren….

 

Trudy Den Herder.

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Deel 5

9 gedachten over “Jadinda kind van de bergen….. deel 6

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s