Jadinda kind van de bergen….

20180726_112459

 

Jadinda kind van de bergen deel 8

Op moeilijke momenten haalde Jadinda het witte steentje uit haar broekzak, het steentje dat ze had meegenomen van huis, van het graf van haar mama. Ze probeerde dan mama’s gezicht weer voor zich te halen, ze kneep hard in het steentje en in gedachten voerde ze hele gesprekken. Over haar angsten, over het missen van haar huis, over de enorme gevaarlijke tocht in het autootje en over vreemde krampen in haar buik. Ze voelde haar mama dan zo dichtbij. Er vielen dan altijd antwoorden op haar pad, antwoorden op vragen die ze niet aan vader stelde, bang vader nog meer te belasten……… Maar wat had ze een heimwee naar huis.

 

Zal ik de zon voor je strelen

En de maan vragen om steun

Zal ik op de wolken reizen

Op mijn buik en op mijn rug

Zal ik liedjes voor je zingen 

Ik beloof je ik kom terug.

 

Trudy Den Herder

Foto: Studio Den Herder.

Deel 1t/m 7

 

9 gedachten over “Jadinda kind van de bergen….

  1. Meenemen van de steen dat je mee neemt. Het kan wel voorstellen. Steentjes breken zeker niet open. Ach ze had echt moeilijk. Heimwee naar huis te gaan. Ik heb ook bepaalde iets om heimwee. Je gedicht van onder is zeker gevoelig geschreven. Wat mooi!! Fijne week gewenst.❤️❤️

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s