Het Haarlemse Hofje deel 2

frans-hals-teylers-echt

Vergadering van officieren en onderofficieren van de Cluveniersschutterij van Haarlem, 1633, door Frans Hals, Frans Hals Museum, Haarlem.

Het Haarlemse Hofje deel 2

Het zonnetje kwam een beetje door en dadelijk begonnen de nog natte daken van het Haarlemse Hofje te schitteren als diamanten, elk regendruppeltje gaf gul al haar kleuren bloot aan de wereld…….

Mevrouw Radowitch hing haar witte onderbroekjes aan haar zelf geïmproviseerde waslijntje. Ze had zojuist al haar snuisterijen met veel liefde afgestoft en daarna laten blinken met een vochtig lapje. Haar huisje ademde Frans Hals. Zelf als kind gevlucht uit een land met dreigingen, had ze in Frans Hals een ankerpunt gevonden. Frans kwam van oorsprong uit Antwerpen en kwam met zijn ouders mee naar Haarlem, op de vlucht voor de Spaanse overheersing, heel, heel lang geleden, maar vluchten, voor overheersing en armoede, voor je cultuur, je aard,  je geloof of oorlog, is van alle dag, ze wist dat maar al te goed. Ze had tijdens het oppoetsen van haar snuisterijen een naaidoosje dicht tegen haar wang geduwd, een  schuttersstuk van Frans, zijn eerst voltooide schuttersstuk uit 1616 de Sint-Jorisschutterij, een juweeltje.

Radowitch zag, voor zijn ruitjes Tinus zitten en ze zwaaide, hij zwaaide terug met lieve doch trieste hand….. zou ze hem vragen voor de kerstdagen, even een taartje samen eten, een glaasje drinken, of een hele maaltijd met elkaar doen? Ze was hier nog zo nieuw, zou dat gepast zijn?

Deel 1

Trudy Den Herder.

15 gedachten over “Het Haarlemse Hofje deel 2

      1. Nou soms laat ik hevige dingen gebeuren. Ben er moe, met Blanca gaat het niet goed, weer naar ziekenhuis geweest, ze is aan het uitdrogen, mijn hart breekt, wat een raar jaar.

        Like

    1. Kom net terug uit Krommenie, moest astronautenvoedsel halen voor Blanc, ze teert in, gaat niks in, ze kan niet slikken, hopelijk lukt dit een beetje, twee uur op de fiets, uurtje heen, en uurtje terug, gelukkig net op tijd voor het donker, die polder hier is eng in de winter.

      Like

      1. Het is toch heel verdrietig wat jullie is overkomen.
        Gelukkig ben je een zorgzame moeder voor je zilverhartjes.
        Wat kan je leven opeens op zijn kop staan, sterkte voor jullie allemaal.

        @ soms stopt hij wel eens te veel liefde in zijn creatie zeggen ze op zijn werk, maar voor mij is het nooit genoeg

        Like

Laat een reactie achter op logbankje Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s