Bij vader op bezoek, deel 10 het ziekenhuis.

20180909_163350

Hij dagdroomde van de polders, de prachtige wolkenluchten, zijn eerst kus aan Antje de Vries, hij had haar meegenomen op zijn fiets, op de stang en hij zag dat fiere koppie genieten. De hooispriet in haar mond, juist tussen haar lippen wipte de spriet bij elk woord dat ze zei, bij elke lach, ze was om in te bijten, zijn hele lichaam wilde bijten en hij beet, maar niet te hard, niet te veel, hij wist dat Antje alles wilde, ze was ook overspoeld door de lust, maar hij hield het netjes, liefde en tact was belangrijker dan toegeven aan alles wat je voelt…. het had hem altijd op de been gehouden….. Ze hoefden ook niet te trouwen, daar was hij groos op geweest en hij had haar de ellende ook nooit aan willen doen, je was ten dode opgeschreven in die jaren als je als meisje zwanger werd buiten een huwelijk om. Zijn geduld werd meer dan beloond, een huwelijk van zestig jaar en als ze niet was overledenen waren ze nu nog getrouwd, Antje.

Zijn droom werd ruw verstoord, naast hem begon iets vreselijk te piepen en de kamer stond dadelijk vol met witte jassen….. Hij verbaasde zich er over, zo weinig zorg en aandacht in het verzorgingstehuis en hier in het ziekenhuis een overdaad en dat voor zo een oude kerel als hij……

Hij probeerde nog terug te halen wat vooraf ging aan zijn verblijf hier in het ziekenhuis. Het bezoek van zijn zoon, de stille zoon, de man die weinig zei, die nooit eens vroeg of gaf, maar wel overal zijn afkeuring over uitsprak. Zijn zoon gaf hem niet eens de tijd om even wakker te worden, het was ook zo heet en hij was suf geweest, vast te kort gedronken, hij was ook flink ziek geweest, hoge koorts en allerlei andere malaise. Hij had zijn zoon zo graag even willen vasthouden, even een hart onder de riem willen steken en zeggen, Ik houd van je jongen! Maar hij was zo weer weggeweest.

 

Verhaal: Trudy Den Herder

Foto: Trudy Den Herder Op de fiets naar Annemiek, de polder van de Wormer.

13 gedachten over “Bij vader op bezoek, deel 10 het ziekenhuis.

  1. Ze hoefden ook niet te trouwen, dat was toen voor de een lastiger dan voor de ander.
    Getrouwd in voor en tegenspoed, anders maar slikken wat de ander doet.
    In het ziekenhuis is het zeker een geoliede machine.
    Ja, soms is je zoon zo weer weg. Hans

    Liked by 1 persoon

      1. Nou zeg dat, had al ervaring.
        Maar altijd goed verzorgt en weer opgelapt.

        Ot. Je verzoekje ligt op de muzikale Bank voor de volgende show.
        De shows staan allemaal op: http://logbankje.nl

        Like

  2. Trudy, dank voor je berichtje, hier begint het nu weer wat een beetje te gaan. Heb een rottijd gehad, flinke operatie en een grote portie bestraling, dan weet je het wel. het is een algemeen soort kanker, maar ik heb geluk gehad, dat ik vlak bij Maastricht woon. In het universiteit ziekenhuis is gelukkig wel de deskundigheid en een bestralingskliniek ernaast.

    groetjes,
    Antoinette.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s