Het doosje. Deel 3 van De tijd.

Ze was binnengekomen in opperste opwinding, wat ze droeg, koesterde ze met haar kleine handjes, gouden krullen tot ver over haar schoudertjes huppelden vrolijk mee……

oma_en_blancie_2009

“Tante Stien, tante Stien, kijk eens wat ik voor u heb!” Buurmeisje was bijna binnen komen vallen met het schoteltje met het aardappelhart, het hart balanceerde op het kleine schoteltje, het kerstschoteltje, bij de laatste stap voor haar leunstoel, was het hart bijna gevallen, maar Stien kon het hart nog juist op het schoteltje houden en haar tranen kon ze amper bedwingen, wat een lief gebaar, zo simpel, maar wel de mooiste kerstgroet ooit gekregen.

Buurmeisje was al weer afgeleid, ze had haar gevonden aardappelhart aan tante Stien gegeven en was alweer verder met haar gedachten….. het doosje op de tafel naast tante Stien, een doosje met een engeltje op het deksel, een blauw doosje, een schoonheid, kant aan de randjes.

“Tante wat een mooi doosje.” De staande klok gaf geluid, de kat dook weg in zijn vacht en verder was het doodstil……..

 

Verhaal: Trudy Den Herder

Foto: Trudy Den Herder 

Deel 1

Deel 2

6 gedachten over “Het doosje. Deel 3 van De tijd.

    1. Dank, ja, die dierbare momenten verwerk ik zo in mijn verhaal, waar is de tijd gebleven, straks ben ik zo oud als ze toen was, al hoop ik dat ik het haal, hier was ze dik in de 80, ze was zo vaak bij me, zo knus, ik mis het….

      Like

      1. Dierbare momenten blijven je je hele leven bij, ze kunnen troost geven maar je ook uit de slaap houden. Hans

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s