Josefien is dood………..

Nog zag ze dat lieve poppengezichtje voor zich, haar gebedje was verhoord, ze had een zusje gekregen. Alles wat mama deed, deed ze na bij haar lievelings beer. Een schone luier was bij haar, beer een zakdoek om zijn billen knopen, een flesje geven was het flesje van de Friese vlag koffiemelk gevuld met een laagje water, beertje genoot en zij helemaal!

Josefien had moeite met groeien, ze zag mama vaak zorgelijk kijken, papa gaf mama dan een extra knuffel en zo ging het jaar in jaar uit. Josefien kreeg een bril, een hoorapparaat, een looprekje, een andere school en oh, wat waren ze dol op die meid.

Later op haar kamer plaatjes draaien met zusje, Paul Anka vonden ze allebei geweldig, ze hadden de idee dat hun vader die liedjes inzong en overdag stiekem net deed alsof hij bouwvakker was en naar zijn werk vertrok, ze waren zo trots op papa.

Opa en oma waren schatten en pasten vaak op de kinderen, dan gingen papa en mama dansen en een nachtje in een hotel, maar de meiden wisten wel beter, dan ging papa op tournee en mama zat dan voor in de zaal. Die heerlijke fantasie van hen heeft ze gered in moeilijke tijden. Als die arme Josefien weer geopereerd moest worden, als iemand vond dat ze haar niet thuis konden houden. Als ze op straat werd nageroepen………

Hun thuisbasis was zo veilig, zo knus, maar wat was die buitenwereld hard. Op de middelbare school werd ze gepest met haar looprekzusje, maar daar gaf ze niks om, wat wisten ze nou van haar zusje, die schat, die lieverd, die grappige, dappere meid.

Maar ook rond het huis leek het wel eens oorlogsgebied. Sommige genoten er van Josefien te treiteren of haar uit te lokken. Vooral Tim was een plaaggeest, een bloedmooie jongen, maar met een vervelend karakter en te oud voor haar.

Op een mooie zomeravond, Josefien was net 15 geworden mocht ze even rijden op de brommer van Tim. Ze was heimelijk verliefd op Tim, daar had ze het vaak over, dus ze nam zijn aanbod maar wat graag aan, eindelijk liet hij haar niet links liggen, hoorde ze er ook bij……

Die avond was grote zus niet thuis, had altijd gitaarles op die avond. Op de terugweg haalde een ambulance haar in. Hij stopte bij haar in de straat…..Daar lag Josefien op het wegdek, haar benen lagen raar en haar nek, leek wel geknakt.  Op haar knieën zat ze naast haar en liet zich niet wegsturen, Josefien had een lieve lach op haar lippen…..

Later die avond hoorden ze van buurvrouw dat ze net te laat was buitengekomen om Josefien te redden. Josefien, die een brommer aangeboden kreeg was zo blij, ze was te snel van start gegaan en tegen een muur gereden.

Verslagen waren ze……..

Trudy.

Foto: zeeraket.

3 gedachten over “Josefien is dood………..

  1. Soms is het leven zo gruwelijk wreed voor een kind.
    Er zijn mensen die zich daar aan ophalen en zich gelukkiger voelen door juist die te kleineren.
    Hoe dom zijn ze, geef je liefde aan zo iemand en je zal zelf nog rijker worden. Hans

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s