Virus!

Hoofdstuk 1

De ontvoering.

Trudy 2020 bij Annemiek

1

Het was op een gewone zaterdag, vlak na de feestdagen in het jaar 2020. Een harde bons op de deur, alsof de bel niet bestond. Mijn moeder die op visite was, nog een logee van de kerstdagen die overbleef omdat het zo gezellig was, deed open, want ik stond onder de douche mijn haar een verfje te geven omdat ik in de avond een feestelijke moment had met Het Gezellige Gezelschap, een overblijfsel van mijn studie aan de Vu in Amsterdam. Mama had me aangeboden langer te blijven omdat ik dan geen oppas hoefde te regelen voor Tim en Tuin, mijn tweeling van vier jaar. Van Tim en Tuin hoorden ik in de avond dat mijn moeder wreed werd weggeduwd, ze viel, met haar gezicht tegen de grote kapstok met ombouw, ze had gebloed.

Met de verf nog intrekkend en hier en daar een roodbruine veeg die ineens opbloeide, wat je altijd hebt als je zelf je haar kleurt, zag ik in een flits in de spiegel dat ik werd meegetrokken door drie mannen in beschermende kleding. Ruw verlieten we via de achterdeur mijn huisje en mijn moeder heb ik nooit meer gezien.

Zilvertje, met een nieuw vervolgverhaal en zal ze het einde nu eindelijk halen?

Fotograaf: Blanca-Maria, in de tuin van Annemieke.

Een gewone kater?

Luffy

 

Als ik in de morgen wakker word

Ligt er een hoopje liefde aan het voeteneinde

Nooit op mijn benen

Nooit plaats innemend

Die lastig zou zijn voor mij

 

Als je dan je oogjes open doet

En miauwt als groet

Voel ik mij een prinses

Jij leert mij een wijze les

 

Liefde is een wonder

En zeker die van mens tot dier

Vroeger vond ik alle dieren lief, op afstand

Maar eentje op mijn bed?

 

Had hem dadelijk, het huis uitgezet!

Maar nu koester ik dat warme hoopje, die kleine kattenvent

Je hoort bij de liefste dingen in mijn leven

Ook al weet ik dat je een bloeddorstige smeerlap bent.

 

Zilvertje.

 

 

Paprikasoep.

papikasoep

 
In de pan, pruttelt de paprikasoep, de paprika’s zijn hier steeds in de aanbieding, nu de puntpaprika’s en als er iets in de aanbieding is, maak ik er ook graag soep van, ik ben dol op soep. Het is leuk en gezellig werk, en is zo klaar en heel gezond.

Ik denk maar zo dat wat jaren in een blik of pak zit, kan toch nooit gezond zijn? En je ziet niet wat ze er in doen. Wat ik er in doe weet ik wel, paprika, wortel, ui, knoflook, tijm, vers uit het potje en peterselie, en nog zo wat geheime ingrediënten, want ik wil wel de lekkerste soep maken. Ik pureer de soep nooit, dat kost maar stroom en een beetje kauwen is goed voor een mens.

Wat we nog meer gaan eten weet ik nog niet, mijn koelkast is vol, want morgen, maandag begint mijn eerste dag op een nieuwe school, ik heb er veel zin in, vond het zo gezellig en warm bij het solliciteren. Dus omdat ik 40 uur in de week werk, heb ik bijna alles in huis voor een hele week, wat een rijkdom is dat, ik zou het elke andere vrouw in elk ander land gunnen, een fijne baan en een koelkast vol.

Trudy.

Het Rijksmuseum.

Betty 2

Dinsdag was ik met Annemieke in het Rijksmuseum, de andere kinderen wilden of konden niet mee en nu moest het gebeuren, mijn kaartjes hadden een houdbaarheidsdatum.

Annemieke zag ik al in Zaandam, samen verder met de trein en de tram. Voor het station in Amsterdam ligt de weg weer vreselijk open, wat een megaklus is en wordt daar verzet. In 2002 was het zeker al aan de gang, als ik terug denk, wat is er veel gebeurd in al die jaren en nu ben ik een dame van 61, waar blijft de tijd.

Zelf had ik een wens, ik wilde de Nachtwacht zien, het glaswerk en de poppenhuizen en ik heb er van genoten. Een hoofd zit snel vol, je kunt niet alles zien en dat zou ook niet leuk zijn. We hebben nog wel het staartje van de uitverkoop meegenomen en ik vond een jurk voor de helft van de prijs van Betty Barclay, hoera. ( foto )

Betty Barclay

Op de heenweg hebben we ontbijtje gedaan op perron 2, daar is het zo luxe en lekker en op de terugweg hebben we gegeten op het Rembandplein, we waren moe, op de terugweg geen tram genomen, maar genoten van de stad, die gelukkig niet zo druk was als de keer dat we samen naar een congres gingen, komt dit door Corona?

Trudy.

Een poosje ziek geweest…..

trudy den blanca aan zee 2020

Natuurlijk ik was overbelast en had een raar jaar, mijn moeder overleed, de brand, het ergens anders wonen, de nieuwe baan, lichamelijk problemen en een operatie en in oktober last van een virus, paar dagen ziek, weer aan het werk, weer paar dagen ziek, weer aan het werk, in december vlak voor de kerstvakantie, op halve kracht werken en steeds maar zieker worden, erg benauwd en geen stem meer, van mijn huisarts moest ik in oktober al een poosje stoppen met werken, maar ik eigenwijs ging maar door.

Heb 31 januari de knoop doorgehakt, mijn contract met de school niet laten verlengen, mijn eigen klas was geslaagd, dus ik deed er niemand kwaad mee. EVEN RUST EN BETER WORDEN!

Eerst helemaal opknappen en dan weer aan het werk, de baan heb ik al, alleen eerst helemaal beter zijn, ik ben er bijna……en hoop ook bijna het schrijven weer op te pakken.

 

Dag allemaal,

 

Trudy. ( foto: Blancie neemt me regelmatig mee naar de zee, is goed voor de longen, dikke jas aan, dik vest, sjaal en genieten )

De tijd vliegt……

En ik kan nog steeds niet vliegen!

De twee weken vakantie zijn zo snel voorbij gegaan, ik zit al bijna de hele nieuwe week te werken aan mijn nieuwe lessen die ik geef na de zondag. Kijk ook regelmatig op mijn mail, want mijn klas gaat spoedig diplomeren en daar heb ik veel nakijkwerk aan.

Maar afgelopen maandag stond ik nog in de vakantiemodus en rond het middaguur ontving ik een app van Annemiek ze kwam naar Zaandam, of ik ook zin had, ze zou me trakteren op een lunch……Schortje af en jas aan. Miste net de trein, maar toch duurde het niet lang of daar stond ze. We hadden een gezellige middag, eten, winkelen, praten, lachen, dankjewel lieverd.

Nog even dan staat ze met de band in de Beemster. Ga, natuurlijk heen.Rosedale

De poster!

Omdat ik nu ook op mijn mobiel kan schrijven en mijn weblog kan openen, zag ik vandaag pas op de pc, hoe groot mijn nieuwste foto is, pffffffffffffffffffffffffff, dat is wel even schrikken. Was ik wel op maandag in de haast mijn O.V. kaart verloren, zulke dingen heb ik wel vaker, maar gelukkig is de nieuwe vandaag gekomen met de trein (grapje) dus post. Elf euro, was al de tweede keer in 2019

ov

Buiten regen, maar heb toch lekker boodschappen gedaan, dat vind ik altijd zo leuk en de mevrouw waar ik vannacht van droomde kwam ik tegen onderweg, het is dat ze me riep, anders was het me niet opgevallen, wonderlijke zaken…….

Verder netjes naar de kapper geweest gister, nou dat is altijd een weldaad van rust.

 

 

Trudy Den Herder.