Vrouw Hoedt deel 10, de wind.

groene kachelpijphoed

 

Vrouw  Hoedt deel 10

Iedereen had zijn eigen problemen en als je globaal keek, rook het in de straatjes naar vers brood en gemalen koffie en blonken de ruitjes en zagen de mensen er keurig uit…. maar achter de deuren, ja, achter die deuren……

De een sloeg zijn vrouw en vond dat hij dat recht had, want ze was stom geweest en de ander kneep de buurvrouw in haar fruitmand, de buurvrouw had daarna angst om naar buiten te gaan, zette zelfs de vullisemmer niet meer buiten. Sommige huisvrouwen waren aan de sherrykuur om af te vallen, maar helaas vielen ze niet af, maar vielen wel vaak om, ze waren te intens in hun kuur gedoken, maar het was ook zo verleidelijk, ze vergaten zo de ellende van de dag.  Ze schoven de rommel in en onder de kasten en als de man in de avond snakte naar zijn warme hap, dan lag de vrouw ziek op bed, ze had hoofdpijn, of buikpijn, of dacht zwanger te zijn, maar het was haar geheim dat het de bijwerking van de kuur was.

Maar op zondag zaten ze allemaal fris en flink in de Brillantine of Wella in de kerk en daar was het een broeinest van roddel en achterklap, zo vlak voor het altaar in de schoot van Onze Lieve Heer waren ze rechtschapen burgers maar na die mis, oei, oei!

Na de heilige mis liep de hele gemeente als een streep over het lange pad van de kerk om zo weer in het hart van de bewoonde wereld te komen en bij de kerk waaide het altijd harder dan op andere plekken, door het hoge gebouw met gekke hoeken, speelde de wind altijd met de kerkgangers. De vrouwen wisten dat, hun hoedjes zaten vastgeklemd met haarspelden en hun rokken waren tussen de knieën gekneld of werden vastgehouden, een witte onderbroek zien was schande en als de wind flink trok dan hielden ze de hand aan de hoed en de rok.

Achteraan liep ook vrouw Hoedt, ze had weer een prachtige kachelpijphoed op haar hoofd maar ze had ook haar handen vol, van mijnheer pastoor had ze de opbrengst van de collecte gekregen om de tienerdochter van Jans te helpen met een babyuitzet. Mijnheer pastoor had nooit geweten welk een mooi werk vrouw Hoedt al die jaren deed en had enorme schaamte gevoeld toen hij haar levensdoel had ontdekt, normaal roomde hij de opbrengst van de collectezak af en kocht er whisky voor, maar hij had zijn leven gebeterd en was een verbond aan gegaan met Hoedt, het dorp te redden.

De wind speelde met de sjaal van Dirkje en de sjaal stond als de staart van een kwade kater omhoog, maar nam ook de hoed van vrouw Hoedt en ze greep nog met haar handen naar de kachelpijp en het geld viel op de grond en de hoed waaide weg, heel hoog de bomen in en het muntgeld rinkelde tussen de kinderkopjes en daar stond ze in al haar naaktheid…….. de mensen wezen naar haar en gilden het uit van de pret….. “Kijk!” Riep een brutaal jongetje, “die heks is kaal”………………………………………………

 

Trudy Den Herder

De delen 1 t/m 10

Vrouw Hoedt deel 9 De bank wil geld zien……

20180923_135948

 

Vrouw Hoedt deel 9 De bank wil geld zien.

 

Mevrouw Harkema was elke dag de gulle gever dankbaar voor de tas met boodschappen, ze kon soep maken, brood bakken en elke avond een maaltijd op tafel zetten en soms zat er ook wat lekkers bij. Alleen al de idee dat er iemand aan haar dacht……… haar man had ze niets verteld van die tas, hij was zo trots, maar wilde ondertussen wel elke avond de dagopbrengst van de winkel naar het casino brengen. Mevrouw Harkema was te laat begonnen met geld apart leggen, haar man kende geen maat, ging uit van het principe dat hij op een dag een grote slag zou slaan en dan waren alle problemen verdwenen.

Nou die slag was er, maar dan andersom, als ze de bank niet snel een enorm bedrag betaalden was alles van de bank…..mevrouw Harkema had de nekslagbrief onderschept en niks tegen haar man gezegd, hij zou haar vast gaan slaan en tegen haar gaan schelden, nee, ze moest nu doen wat de boodschappentasbriefschrijver had gevraagd.

Die avond zette ze de  tas in de bosjes met een zeiltje er over met een brief er in, dat de bank geld moest hebben, wat ze nu nog kon doen om de zaak te redden, tevens bedankte ze weer de gulle gever. Ze had al eens warme sokken gebreid en mutsen en soms dacht ze dat ze er mensen mee op straat zag, maar ze moest zich wel vergissen, want die mensen noemde haar man uitschot en die hadden zeker geen geld om haar te helpen zoals ze elke week werd gedaan.

Teun Vet was de man die elke week heel voorzichtig en ongezien de tas in de tuin zette bij Harkema, hij kende het klappen van de zweep, hij had elke week een hele wijk, hij had zijn kar met vintage spullen als camouflage altijd bij zich en daar stonden gevulde tassen in.

Bij Harkema, trof hij de brief, die moest dadelijk naar Hoedt. Ondertussen had Hoedt het druk met het optekenen van de levenswandel van haar grote hulp, ze had vaak het kippenvel op haar armen, wat had die beste man een vreselijk leven gehad.

 

Trudy.

Deel 1 t/m 4

Deel 5

Deel 6

Deel 7

Deel 8

Vrouw Hoedt deel 8 ziekenzorg….

groene kachelpijphoed

Vrouw Hoedt deel 9 Ziekenzorg……

 

“Kijk, daar gaat die bezemsteel weer!” Jan Krankarm stond voor zijn raam op de eerste etage boven zijn fietsenzaak, hij maande zijn vrouw snel te komen kijken, maar zijn vrouw had er geen zin in, waarom toch altijd al die hilariteit om die vrouw? Haar hoedjes? Ja, niet gebruikelijk in deze contreien, maar was het niet enig, die hoedjes stonden haar geweldig en welke vrouw watertandde niet bij een kast  vol kleding en schoenen in alle kleuren van de regenboog?

Jan, keek op de klok en nam de trap naar beneden, nam niet eens iets mee naar de keuken. ( Zijn moeder had hem geleerd, nooit met lege handen van tafel gaan ) Nee, de vrouw was er voor het huishouden, maar de sukkel vergat dat zijn vrouw naast het huishouden net zo hard meewerkte in de zaak, als geen ander plakte ze banden, adviseerde ze bij nieuwe fietsaankopen en maakte ook beneden schoon en deed de hele administratie. Ja, ze kwam elke ochtend een kwartiertje later, dan deed ze snel de vaat, dan haalde ze snel nog vers brood voor in de middag, ach, haar taak was bijna dubbel zo zwaar.

Vrouw Hoedt was op weg naar de Achtersteeg 11, daar lag een vrouw met drie kinderen doodziek op bed, ze had een brood mee, wat kaas, koffie en waspoeder. Ze had het gehoord van haar eigen “klantjes”. De garen-en bandman had er vrouwen over horen praten, het ging als een lopend vuurtje, maar niemand scheen hulp te bieden.

Bij de voordeur hoorde ze het huilen van kinderen, rook ze al een nare geur…. hier moest snel hulp komen. Een schuw geschrokken meisje van ongeveer vier jaar deed open en Hoedt stormde naar binnen, met jas, kachelpijphoed en al en werd getroffen door een triest plaatje. Op de bank lag een uitgemergelde vrouw, met allemaal huilende kindjes om haar heen en de hond waakte over hen.

Hoedt probeerde haar boosheid te verbergen, hoe was het toch mogelijk, het was het praatje op de straat en niemand had een hand uitgestoken. Bij de buren belde ze de dokter en ondertussen sneed ze voor de kinderen wat brood met kaas, voor de jongste maakte ze een flesje. Zou ze nog op tijd zijn, deze vrouw was ernstig ziek.

 

Trudy. Foto van internet.

Deel 1 t/m 4

Deel 5

Deel 6

Deel 7

In liefde geschreven voor al die handelen en niet toekijken.

 

 

Vrouw Hoedt deel 7…..

20171111_160729

Vrouw Hoedt deel 7

Leesles op de sofa.

Natuurlijk hielden ze er niet van om op de woensdagochtend vroeg op te staan en door weer en wind naar het huis van Hoedt te lopen, maar de winst was enorm en dat deed hen toch uit bed komen…..

Vier man sterk, mensen met bijzondere talenten, maar helaas konden ze geen van alle lezen en schrijven, nou , niet jokken, eens konden ze het niet, maar nu waren ze al aardig op de goede weg.

Johnny Lodder dacht nog vaak terug aan het magische moment dat hij zijn eigen naam kon lezen boven het dwangbevel dat hij had gekregen, hij schreeuwde het uit van blijdschap, terwijl elk ander mens bijna zou instorten na zo een brief.

Hoedt had koekjes gebakken en verse koffie klaar staan, het was lekker warm en ze had een mooi nummer op de platenspeler liggen, de leesgasten waren daar even stil van, snoven de sfeer, de warmte en de liefde en waren blij dat ze waren gekomen.

Na anderhalf uur intensief les, aten ze samen een broodje en Hoedt vroeg of Johnny kon blijven. De man deed zijn hand naar zijn hoofd, hij vermoedde een klusje, dan kon hij geen nee, zeggen, maar hij had niet veel zin.

“Johnny,” begon Hoedt, “wat zou je er van vinden als we samen een boek gingen maken? Jij vertelt je verhaal en ik schrijf het op. Jij maakt de tekeningen en bepaalt hoe het boek er uit gaat zien, goed plan?”

Johnny kon niks zeggen, hij dacht na, een boek, een boek, wat moest hij dan vertellen, er was niks te vertellen, een raar leven,  eenzaamheid, verstoten en met een kist vol spullen de baan op…….de garen-en bandman komt er an!

 

Trudy.

Foto: Niet de gang van Hoedt, maar mijn gang.

 

Vrouw Hoedt deel 6. Keboys…..

cowboy-Western-laarzen-B

Vrouw Hoedt deel 6.  Keboys…..

Achter het grachtenpand van vrouw Hoedt was het die avond erg druk, het was de wekelijkse kledingdag. Kratten vol met spijkerbroeken, jassen, ondergoed, sokken en warme jassen, voor groot, voor klein, voor dik en dun, voor  man of vrouw voor iedereen was er een nieuw kloffie.

Janus, wilde liever geen afscheid nemen van zijn keboys, zoals hij zijn cowboy laarzen noemde, maar de zolen waren versleten en hadden gaten en het leer begon te rotten. “Trek ze uit Janus, ik heb andere keboys voor je, net je kleur en maat, je moet droge, warme voeten hebben, de winter komt er aan. “Vrouw Hoedt probeerde de oude man te bewegen zijn afgelopen wrakken uit te trekken, maar hij piekerde er niet over. De nieuwe keboys, prikten wel aantrekkelijk in zijn ogen en boorden een verliefde pijl in zijn hart, maar er was nog iets. Zijn voeten stonken, waren zwart, waren stukgelopen en zijn nagels groeiden in een rondje zo weer terug het nagelbed in, dat wilde hij niet aan een vrouw tonen, al heel lang niet, hij had ook bedpret met zijn laarzen aan en gaf zo menig vrouw de sporen………..

“Kom op!” Maande vrouw Hoedt, “denk je soms dat ik niet weet hoe die lekkere pootjes er van jou uitzien?”

Met veel moeite wrikte Janus de oude laarzen van zijn voeten en mocht ze daarna in een teiltje soda doen, vrouw Hoedt verbond daarna de voeten met veel liefde, knipten krulnagels en vijlden ze glad. Ja, ze wist wat er in de wereld te koop was en keek niet toe maar handelde.

De mensen die een schoon kloffie hadden gevonden, gingen even lekker bij haar in bad of onder de douche en wie nog moest wachten dronk een lekker bakkie koffie met een broodje en een kommetje soep er bij. Wie nodig moest bellen kon bij Hoedt bellen en wie problemen had met instanties kon op de probleembank gaan zitten, Hoedt had een schrift en noteerde de problemen en met een envelop en een knijper deed ze de envelop op het  apart blad met het probleem en de naam van de bezoeker en in het verloop van de week, probeerde ze het probleem op te lossen.

Johnny Lodder had altijd geldproblemen en schuldeisers aan zijn broek hangen, dwangbevel na dwangbevel kwam bij hem binnen, hij was nog weinig leerbaar en leerde het nooit, Hoedt betaalde veel van zijn rekeningen en liet hem er voor werken, zo waren ze alle twee geholpen. Johnny was zo sterk als een beer en zo handig als wat, dus het was een eerlijke ruil.

In het pand er naast stond een heer met een bolhoed zich druk te maken, al dat gespuis bij zijn buurvrouw in de tuin haalde de waarde van zijn pand naar beneden……

Trudy . Laarzen van internet gehaald.

Deel 1/t/m 4

Deel  5

Vrouw Hoedt deel 5 Sokkensoep….

20180917_153741 - kopie

Vrouw Hoedt deel 5 Sokkensoep….

De huishoudster van mijnheer pastoor was drie weken op vakantie en dat liet zijn sporen na. Al het schone goed was op en om toch een verse onderbroek te kunnen aandoen, had de beste man een pan opgezet, zijn onderbroeken er in gedaan en het gas goed hoog gezet. Hij vergat er waspoeder bij te doen, dus het was een goed ingezette actie, maar zonder zeepsop, was de missie toch helaas mislukt.

Nadat de pan aan de kook was gekomen, werd de spaarvlam aangestoken en zo stonden de onderbroeken uren te pruttelen.  Het werd een vreemde geur die door de hele pastorie trok. Die avond zou de koster een kaartje komen leggen en terwijl mijnheer pastoor nog even snel de biecht afnam, keek de koster in de pan, dat was een vreemde soep, het rook zo eigenaardig, maar de koster was hongerig en dapper en nam een kommetje en schepte zichzelf wat op……….

Nou, het verhaal dat de huishoudster later na haar vakantie hoorde was om te smullen, beter dan de soep en elke keer dat het verhaal weer werd verteld, werd de “soep,” dikker en viezer.

Het was helemaal een aparte bedoening geworden omdat mijnheer pastoor wel van een slokje hield vond Trijn, de huishoudster wel meer gekke dingen, maar ze was het gewend, want ze ging elk jaar drie weken op vakantie.

Schoenen in het vriesvak, een kam in de havermout en wc-papier gebruikt en al, in de servieskast, waren zaken die normaal waren als ze weer kwam op haar eerste dag na haar heerlijke vakantie, maar begrijpen deed ze het nooit…….

Trudy.

Foto: Studio Hoedt Zaanstreek.

Deel 1 t/m 4

 

 

Vrouw Hoedt deel 4 Boodschappen….

paarse kachelpijphoed

Vrouw Hoedt deel 4 Boodschappen.

De familie Harkema vond die ochtend bij de regenton een tas vol eerste levensbehoefte. Moeders keek eerst niets begrijpend rond, zo van: wie laat nou hier zijn tas achter? Maar het briefje er in, maakte alles duidelijk.

De gulle gever schreef over de plotselinge sluiting van de winkel van Harkema wegens faillissement en wilde graag op de hoogte gehouden blijven over het verloop ivm het mogelijk uit de woning zetten. De tas zou er elke week staan, bij, regen met een zeiltje er over heen, had de familie toevallig nog een zeiltje?

Moeder brak, nog geen dag had ze gehuild, nooit haar man een verwijt gemaakt om zijn overmatige drankmisbruik en zijn gokverslaving, ze had steeds alleen maar geprobeerd haar tanden in de dag te zetten, de kinderen gevoed en schoon in de schoolbanken te krijgen en ze had veel gebeden…..

Ze verdiende het eigenlijk niet dat men haar hielp, vond ze zelf, ze was altijd zo onaardig geweest over haar klanten, over de mensen en de kerk, over alle mensen die anders waren in het dorp en nu ineens, voelde ze zich een weekdier, haar fouten lagen opengevouwen in haar tuintje ze zag ze allemaal in en toch had iemand haar nood opgemerkt, haar geholpen.

Die avond bad ze op haar knieën bij haar houden ledikant voor de gulle gever.

Trudy.

 

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Paarse hoed foto van internet geplukt.

IMG-20180916-WA0001

IMG-20180915-WA0004

Annemieke en Trudy op de avond van de karaoke.

Foto ‘s: Annemiekemuziek.

Vrouw Hoedt, deel 3 De zwarte Kraai

paarse kachelpijphoed

Vrouw Hoedt deel 3 De zwarte Kraai……….

Die zaterdagavond waren er klokken die luidden en mensen naar de kerk lokten en een zenuwachtige koster op het kerkpad die haastig stapte naar de pastorie……….

“Hoe haalt hij het in zijn hoofd?” De koster sjorde aan een man in een zwarte jurk, zwarte haren plakten aan het voorhoofd van de man in de jurk….. misdienaartjes kwamen al binnen en keken geschrokken…..Toch niet weer?

De zwarte kraai gaf over en stonk een uur in de wind en hing als een lap over een stoel en had het hoofd in de wc-pot. De koster gaf instructies aan de misdienaars. ”Jullie mogen vandaag de kaarsen aansteken, doe het zoals ik het je leerde, leg de muziek week 24 bij de organist en breng het altaar op orde, zet alles klaar……

Bijna iedereen had die avond een andere taak, de anders zo geoliede machine liep nu trager, maar alles ging wel goed, de eerste kerkgangers kwamen al binnen, de mannen gescheiden van de vrouwen door het middenpad en het orgel begon al zachtjes te spelen.

De zwarte kraai werd opgelapt en klokslag zeven uur schraapte hij binnen, misdienaartjes achter hem, de koster die de weg aangaf……..anders dweilde die malloot nog zo de kerk uit…….

De kerkgangers op de eerste banken roken een penetrante geur en men zocht bij wie het was ontsnapt……. Drank?

De dokter wilde al gaan staan en naar de eerwaarde lopen, hij vermoedde een beroerte, maar hij zag het ga maar zitten gebaar van de koster en gehoorzaamde, ze kenden mijnheer pastoor langer dan vandaag!.

Het werd een vreemde heilige mis, hij zong anders, hij sprak met een dubbele tong en moest af en toe gestut worden, maar men sprak geen kwaad woord over mijnheer pastoor, hij zou wel ziek zijn en erg moe, wat goed van hem dat hij toch zijn plicht oppakte……

Bij het uitlopen van de kerk keek men met minachting naar de dame met paarse kachelpijphoed en rode schoenen op de achterste bank……”Wat een vertoning weer, die vrouw, dat ze zo in de kerk durfde te komen….”

 

Trudy Den Herder.

Deel 1

Deel 2

 

Vrouw Hoedt, deel 2 broden……..

20180905_163641

Vrouw Hoedt deel 2

In de avond bij het sluiten van de winkels op het moment dat sneeuw aan de ruiten bleef plakken, stond een ranke vrouw oude broden in te laden, heel secuur al waren het pasgeboren baby’s legde ze de broden in een bolderkar, schudde de bakkersvrouw de hand en huppelend als een jong veulen trok ze de kar naar haar HOL, nou dan zeiden de omstanders……”wat moest die heks met die oude broden, had ze zelf niet genoeg aan haar eigen geld, ze woont toch in een prachtig pand?”

Thuis deed ze de broden in de vriezer, een megavriezer en schreef wat in een schriftje. Brood maandag, plus datum in linkervakje. In de keuken stond een enorme pan klaar, die vulde ze met water en met tien preien ze maakte er een heerlijke soep. Door de kieren kwam de heerlijke geur naar buiten en sloop langs het tuinpad naar de vijver.

Tegen de avond trok ze  een la van haar koelkastvriezer open en haalde er tien bevroren broden uit en liet ze ontdooien op haar keukentafel, ze zong zachtjes een lied, aaide de kat en ging even een uurtje slapen op haar kleurige sprei………..

Trudy Den Herder.

Deel 1

 

Vrouw Hoedt deel 1

IMG-20180904-WA0005

Meisje met lekker ijsje. 

 

Ze dwarrelde als een afgevallen verdroogd herfstblad langs de grachtenpanden, haar voeten sneller dan haar benen, haar armen bijna als in vliegstand, een mengsel, heks, ballerina en engel. Het was altijd vroeg in de ochtend of midden in de nacht, overdag sloot ze zich op achter de grote hoge ramen met boven het glas in lood waar zo mooi de zon in speelde en alles een toverkleur gaf.

Men stond stil als ze aan kwam dwarrelen, men sprak achter de hand, met lippen als een dode, met sissende woorden……..

Op haar hoofd altijd een soort kachelpijphoed, soms rood, soms groen, soms paars en ach, mogelijk waren het alle kleuren van de regenboog, maar men vergat het.

Bijna elke dag was ze het gesprek van de dag….”zag je Hoedt weer lopen, ze had nu gele schoenen aan, geel, geel, geel! Wie draagt er nou geel? ”

 

Trudy Den Herder.

Op de foto mijn jongste meisje vandaag bij de Zaanbocht in Wormerveer, heeft niks met het verhaal te maken, maar wilde ik toch graag laten zien. ( ze heeft hem zelf ook gepubliceerd, ik denk dat ik dat dan ook mag, maar heb het niet gevraagd, duimen )

Vervolgverhaal.