Vrouw Hoedt deel 7…..

20171111_160729

Vrouw Hoedt deel 7

Leesles op de sofa.

Natuurlijk hielden ze er niet van om op de woensdagochtend vroeg op te staan en door weer en wind naar het huis van Hoedt te lopen, maar de winst was enorm en dat deed hen toch uit bed komen…..

Vier man sterk, mensen met bijzondere talenten, maar helaas konden ze geen van alle lezen en schrijven, nou , niet jokken, eens konden ze het niet, maar nu waren ze al aardig op de goede weg.

Johnny Lodder dacht nog vaak terug aan het magische moment dat hij zijn eigen naam kon lezen boven het dwangbevel dat hij had gekregen, hij schreeuwde het uit van blijdschap, terwijl elk ander mens bijna zou instorten na zo een brief.

Hoedt had koekjes gebakken en verse koffie klaar staan, het was lekker warm en ze had een mooi nummer op de platenspeler liggen, de leesgasten waren daar even stil van, snoven de sfeer, de warmte en de liefde en waren blij dat ze waren gekomen.

Na anderhalf uur intensief les, aten ze samen een broodje en Hoedt vroeg of Johnny kon blijven. De man deed zijn hand naar zijn hoofd, hij vermoedde een klusje, dan kon hij geen nee, zeggen, maar hij had niet veel zin.

“Johnny,” begon Hoedt, “wat zou je er van vinden als we samen een boek gingen maken? Jij vertelt je verhaal en ik schrijf het op. Jij maakt de tekeningen en bepaalt hoe het boek er uit gaat zien, goed plan?”

Johnny kon niks zeggen, hij dacht na, een boek, een boek, wat moest hij dan vertellen, er was niks te vertellen, een raar leven,  eenzaamheid, verstoten en met een kist vol spullen de baan op…….de garen-en bandman komt er an!

 

Trudy.

Foto: Niet de gang van Hoedt, maar mijn gang.

 

Vrouw Hoedt deel 6. Keboys…..

cowboy-Western-laarzen-B

Vrouw Hoedt deel 6.  Keboys…..

Achter het grachtenpand van vrouw Hoedt was het die avond erg druk, het was de wekelijkse kledingdag. Kratten vol met spijkerbroeken, jassen, ondergoed, sokken en warme jassen, voor groot, voor klein, voor dik en dun, voor  man of vrouw voor iedereen was er een nieuw kloffie.

Janus, wilde liever geen afscheid nemen van zijn keboys, zoals hij zijn cowboy laarzen noemde, maar de zolen waren versleten en hadden gaten en het leer begon te rotten. “Trek ze uit Janus, ik heb andere keboys voor je, net je kleur en maat, je moet droge, warme voeten hebben, de winter komt er aan. “Vrouw Hoedt probeerde de oude man te bewegen zijn afgelopen wrakken uit te trekken, maar hij piekerde er niet over. De nieuwe keboys, prikten wel aantrekkelijk in zijn ogen en boorden een verliefde pijl in zijn hart, maar er was nog iets. Zijn voeten stonken, waren zwart, waren stukgelopen en zijn nagels groeiden in een rondje zo weer terug het nagelbed in, dat wilde hij niet aan een vrouw tonen, al heel lang niet, hij had ook bedpret met zijn laarzen aan en gaf zo menig vrouw de sporen………..

“Kom op!” Maande vrouw Hoedt, “denk je soms dat ik niet weet hoe die lekkere pootjes er van jou uitzien?”

Met veel moeite wrikte Janus de oude laarzen van zijn voeten en mocht ze daarna in een teiltje soda doen, vrouw Hoedt verbond daarna de voeten met veel liefde, knipten krulnagels en vijlden ze glad. Ja, ze wist wat er in de wereld te koop was en keek niet toe maar handelde.

De mensen die een schoon kloffie hadden gevonden, gingen even lekker bij haar in bad of onder de douche en wie nog moest wachten dronk een lekker bakkie koffie met een broodje en een kommetje soep er bij. Wie nodig moest bellen kon bij Hoedt bellen en wie problemen had met instanties kon op de probleembank gaan zitten, Hoedt had een schrift en noteerde de problemen en met een envelop en een knijper deed ze de envelop op het  apart blad met het probleem en de naam van de bezoeker en in het verloop van de week, probeerde ze het probleem op te lossen.

Johnny Lodder had altijd geldproblemen en schuldeisers aan zijn broek hangen, dwangbevel na dwangbevel kwam bij hem binnen, hij was nog weinig leerbaar en leerde het nooit, Hoedt betaalde veel van zijn rekeningen en liet hem er voor werken, zo waren ze alle twee geholpen. Johnny was zo sterk als een beer en zo handig als wat, dus het was een eerlijke ruil.

In het pand er naast stond een heer met een bolhoed zich druk te maken, al dat gespuis bij zijn buurvrouw in de tuin haalde de waarde van zijn pand naar beneden……

Trudy . Laarzen van internet gehaald.

Deel 1/t/m 4

Deel  5

Vrouw Hoedt deel 5 Sokkensoep….

20180917_153741 - kopie

Vrouw Hoedt deel 5 Sokkensoep….

De huishoudster van mijnheer pastoor was drie weken op vakantie en dat liet zijn sporen na. Al het schone goed was op en om toch een verse onderbroek te kunnen aandoen, had de beste man een pan opgezet, zijn onderbroeken er in gedaan en het gas goed hoog gezet. Hij vergat er waspoeder bij te doen, dus het was een goed ingezette actie, maar zonder zeepsop, was de missie toch helaas mislukt.

Nadat de pan aan de kook was gekomen, werd de spaarvlam aangestoken en zo stonden de onderbroeken uren te pruttelen.  Het werd een vreemde geur die door de hele pastorie trok. Die avond zou de koster een kaartje komen leggen en terwijl mijnheer pastoor nog even snel de biecht afnam, keek de koster in de pan, dat was een vreemde soep, het rook zo eigenaardig, maar de koster was hongerig en dapper en nam een kommetje en schepte zichzelf wat op……….

Nou, het verhaal dat de huishoudster later na haar vakantie hoorde was om te smullen, beter dan de soep en elke keer dat het verhaal weer werd verteld, werd de “soep,” dikker en viezer.

Het was helemaal een aparte bedoening geworden omdat mijnheer pastoor wel van een slokje hield vond Trijn, de huishoudster wel meer gekke dingen, maar ze was het gewend, want ze ging elk jaar drie weken op vakantie.

Schoenen in het vriesvak, een kam in de havermout en wc-papier gebruikt en al, in de servieskast, waren zaken die normaal waren als ze weer kwam op haar eerste dag na haar heerlijke vakantie, maar begrijpen deed ze het nooit…….

Trudy.

Foto: Studio Hoedt Zaanstreek.

Deel 1 t/m 4

 

 

Vrouw Hoedt deel 4 Boodschappen….

paarse kachelpijphoed

Vrouw Hoedt deel 4 Boodschappen.

De familie Harkema vond die ochtend bij de regenton een tas vol eerste levensbehoefte. Moeders keek eerst niets begrijpend rond, zo van: wie laat nou hier zijn tas achter? Maar het briefje er in, maakte alles duidelijk.

De gulle gever schreef over de plotselinge sluiting van de winkel van Harkema wegens faillissement en wilde graag op de hoogte gehouden blijven over het verloop ivm het mogelijk uit de woning zetten. De tas zou er elke week staan, bij, regen met een zeiltje er over heen, had de familie toevallig nog een zeiltje?

Moeder brak, nog geen dag had ze gehuild, nooit haar man een verwijt gemaakt om zijn overmatige drankmisbruik en zijn gokverslaving, ze had steeds alleen maar geprobeerd haar tanden in de dag te zetten, de kinderen gevoed en schoon in de schoolbanken te krijgen en ze had veel gebeden…..

Ze verdiende het eigenlijk niet dat men haar hielp, vond ze zelf, ze was altijd zo onaardig geweest over haar klanten, over de mensen en de kerk, over alle mensen die anders waren in het dorp en nu ineens, voelde ze zich een weekdier, haar fouten lagen opengevouwen in haar tuintje ze zag ze allemaal in en toch had iemand haar nood opgemerkt, haar geholpen.

Die avond bad ze op haar knieën bij haar houden ledikant voor de gulle gever.

Trudy.

 

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Paarse hoed foto van internet geplukt.

IMG-20180916-WA0001

IMG-20180915-WA0004

Annemieke en Trudy op de avond van de karaoke.

Foto ‘s: Annemiekemuziek.

Vrouw Hoedt, deel 3 De zwarte Kraai

paarse kachelpijphoed

Vrouw Hoedt deel 3 De zwarte Kraai……….

Die zaterdagavond waren er klokken die luidden en mensen naar de kerk lokten en een zenuwachtige koster op het kerkpad die haastig stapte naar de pastorie……….

“Hoe haalt hij het in zijn hoofd?” De koster sjorde aan een man in een zwarte jurk, zwarte haren plakten aan het voorhoofd van de man in de jurk….. misdienaartjes kwamen al binnen en keken geschrokken…..Toch niet weer?

De zwarte kraai gaf over en stonk een uur in de wind en hing als een lap over een stoel en had het hoofd in de wc-pot. De koster gaf instructies aan de misdienaars. ”Jullie mogen vandaag de kaarsen aansteken, doe het zoals ik het je leerde, leg de muziek week 24 bij de organist en breng het altaar op orde, zet alles klaar……

Bijna iedereen had die avond een andere taak, de anders zo geoliede machine liep nu trager, maar alles ging wel goed, de eerste kerkgangers kwamen al binnen, de mannen gescheiden van de vrouwen door het middenpad en het orgel begon al zachtjes te spelen.

De zwarte kraai werd opgelapt en klokslag zeven uur schraapte hij binnen, misdienaartjes achter hem, de koster die de weg aangaf……..anders dweilde die malloot nog zo de kerk uit…….

De kerkgangers op de eerste banken roken een penetrante geur en men zocht bij wie het was ontsnapt……. Drank?

De dokter wilde al gaan staan en naar de eerwaarde lopen, hij vermoedde een beroerte, maar hij zag het ga maar zitten gebaar van de koster en gehoorzaamde, ze kenden mijnheer pastoor langer dan vandaag!.

Het werd een vreemde heilige mis, hij zong anders, hij sprak met een dubbele tong en moest af en toe gestut worden, maar men sprak geen kwaad woord over mijnheer pastoor, hij zou wel ziek zijn en erg moe, wat goed van hem dat hij toch zijn plicht oppakte……

Bij het uitlopen van de kerk keek men met minachting naar de dame met paarse kachelpijphoed en rode schoenen op de achterste bank……”Wat een vertoning weer, die vrouw, dat ze zo in de kerk durfde te komen….”

 

Trudy Den Herder.

Deel 1

Deel 2

 

Vrouw Hoedt, deel 2 broden……..

20180905_163641

Vrouw Hoedt deel 2

In de avond bij het sluiten van de winkels op het moment dat sneeuw aan de ruiten bleef plakken, stond een ranke vrouw oude broden in te laden, heel secuur al waren het pasgeboren baby’s legde ze de broden in een bolderkar, schudde de bakkersvrouw de hand en huppelend als een jong veulen trok ze de kar naar haar HOL, nou dan zeiden de omstanders……”wat moest die heks met die oude broden, had ze zelf niet genoeg aan haar eigen geld, ze woont toch in een prachtig pand?”

Thuis deed ze de broden in de vriezer, een megavriezer en schreef wat in een schriftje. Brood maandag, plus datum in linkervakje. In de keuken stond een enorme pan klaar, die vulde ze met water en met tien preien ze maakte er een heerlijke soep. Door de kieren kwam de heerlijke geur naar buiten en sloop langs het tuinpad naar de vijver.

Tegen de avond trok ze  een la van haar koelkastvriezer open en haalde er tien bevroren broden uit en liet ze ontdooien op haar keukentafel, ze zong zachtjes een lied, aaide de kat en ging even een uurtje slapen op haar kleurige sprei………..

Trudy Den Herder.

Deel 1

 

Vrouw Hoedt deel 1

IMG-20180904-WA0005

Meisje met lekker ijsje. 

 

Ze dwarrelde als een afgevallen verdroogd herfstblad langs de grachtenpanden, haar voeten sneller dan haar benen, haar armen bijna als in vliegstand, een mengsel, heks, ballerina en engel. Het was altijd vroeg in de ochtend of midden in de nacht, overdag sloot ze zich op achter de grote hoge ramen met boven het glas in lood waar zo mooi de zon in speelde en alles een toverkleur gaf.

Men stond stil als ze aan kwam dwarrelen, men sprak achter de hand, met lippen als een dode, met sissende woorden……..

Op haar hoofd altijd een soort kachelpijphoed, soms rood, soms groen, soms paars en ach, mogelijk waren het alle kleuren van de regenboog, maar men vergat het.

Bijna elke dag was ze het gesprek van de dag….”zag je Hoedt weer lopen, ze had nu gele schoenen aan, geel, geel, geel! Wie draagt er nou geel? ”

 

Trudy Den Herder.

Op de foto mijn jongste meisje vandaag bij de Zaanbocht in Wormerveer, heeft niks met het verhaal te maken, maar wilde ik toch graag laten zien. ( ze heeft hem zelf ook gepubliceerd, ik denk dat ik dat dan ook mag, maar heb het niet gevraagd, duimen )

Vervolgverhaal.

Jadinda kind van de bergen deel 21

Jadinda kind van de bergen deel 21

Het was een dag als alle anderen leek het, de stratenvegers deden traag maar gestaag hun ondankbare werk, maar nog niet even verwijderd van waar ze de straat zo mooi hadden geveegd, wierpen toeristen alweer flesjes en papiertjes op de grond, peuken waren grote vijanden, die kropen in gaatjes en hoekjes.

Overal werden de stoelen buiten gezet, of afgelapt, heerlijke geuren van bloemen en vers gekookt eten vulden de straten. Maar het was allemaal schijn, het was geen normale dag, het was een rampdag, want het bed van Jadinda was onbeslapen gebleven… vader had de hele avond en nacht zitten wachten en er waren mensen naar het huis van haar schoolvriend gegaan, maar niemand wist waar Jadinda was. De paden die ze gegaan kon zijn, werden afgezocht en de heerlijke zwemplek, werd onderste boven gekeerd, maar geen spoor van haar.

De uren tikten weg en bij de politie vond men geen gehoor. Ja, dat hoorde bij het groter worden, ruzie thuis, bij vrienden slapen en dan na een paar dagen weer boven water komen, nee, daar verspilden ze echt hun kostbare tijd niet aan en ze gingen weer zitten achter hun bureau en keken filmpjes en chatten wat met bekende en rookten sigaret na sigaret en dronken veel koffie.

In het restaurant van The Hoi was niemand ongerust, nee, The Hoi was in een opperbeste stemming, hij had eindelijk die knul van de overkant gevangen, het was zo simpel geweest, die avond zag hij hem thuiskomen en nog voor hij de straat over kon steken riep hij die knul, hij zag hem aarzelen, gelukkig was die andere knul er niet bij, die wijsneus, die had het vast belet, maar nee, met een smoes over een weggelopen kip wilde hij die jongen binnenlokken en het lukte.

Met een klap op zijn kop, was hij zo buiten westen en sleepte hij de jongen naar de kelder, bond hem vast en gaf hem nog paar flinke tikken.

Bij het krieken van de dag zou hij de jongen gaan bezoeken, maar steeds kwam er iets tussen, maar eindelijk was het zo ver, hij waggelde op zijn varkenspootjes de trap af en deed de kelderdeur van het slot. Hij kon bijna niet wachten zo opgewonden was hij…. maar tot zijn schrik zag hij allemaal bloed, bloed, dat uit de jongen zijn broek droop…. The Hoi begreep er niks van, hij had toch flink op het hoofd van die knul geslagen, niet bij zijn geslachtsdeel of billen, want die had hij juist bewaard voor nu, maar het bloed weerhield hem, wat was er mis?

De jongen opende heel langzaam de ogen en smeekte om hulp… en toen drong het pas tot The Hoi door, dit was geen jongen, maar een meisje, een meisje dat juist vandaag een vrouw was geworden. The Hoi, smeet de kelderdeur dicht en liet Jadinda gewond en met grote angst achter. The Hoi was razend, hij schopte tegen alles wat hij tegenkwam en schold, schold en schold, het was zo hard dat men het buiten hoorde en zich verbaasd afvroeg wat er bij The Hoi aan de hand was…..

 

Trudy Den Herder

Dit was voorlopig het laatste deel van Jadina, over een poosje pak ik het weer op, maar er wachten nu andere dingen.

Deel 1 t/m 20

 

 

Jadinda kind van de bergen deel 20

Jadinda kind van de bergen deel 20

De oom van Jadinda was in een opperbeste stemming, hij was na het laatste bezoek van Jadinda en zijn broer gaan nadenken. Zijn broer Popo had altijd goed voor hem gezorgd, als kind al, hij had veel geleerd van Popo en niets was zijn broer te gek geweest, ze waren vrienden door dik en dun. De crisis in het land had veel anders gemaakt, hij kon niet makkelijk meer naar de bergen gaan en zijn broer had het verlies van zijn vrouw te verwerken gehad en had Jadinda te verzorgen, ze zagen elkaar haast niet meer.

Hij was hij te kort geschoten…. Popo stuurde hem jarenlang geld, een deel was voor hem en een deel moest hij bewaren voor Jadinda en Popo voor als er nood aan de man was. Het waren geen grote bedragen, maar het bedrag groeide gestaag en eerst had hij niets van het geld genomen, ook niet van zijn deel, maar na de crisis en de machtsovername was er nergens meer werk en kon hij de huur van zijn huisje  niet meer betalen en raakte hij ook nog aan de drank en andere verslavende middelen, hij stommerd had de kortste weg genomen, de makkelijkste weg.

Maar na het trieste bezoek, waarin hij moest toegeven dat al het geld op was, ook het deel van Popo, terwijl Popo het zo hard nodig had, was zijn hart gebroken, wat een idioot was hij geweest.

Hij vond weer werk en werkte bijna dag en nacht om zo alles weer terug te kunnen geven en dat lukte, hij had nu meer geld dan er ooit op de rekening had gestaan, hij kon zijn broer terug betalen, ja, hij was trots, hij had zo zuinig geleefd en zo hard gewerkt.

In een brief kondigde hij zijn bezoek aan en vertelde nog niet dat hij met geld kwam en dat hij er nu veel beter uitzag en dat hij zo blij was dat zijn broer hem nooit had later vallen, nee, zelfs weer geld was gaan sturen, als dat geen ware liefde was, maar dit geld had hij ook opgespaard, er niks van genomen, alles zou weer naar Popo gaan.

 

Trudy Den Herder.

Deel 1 t/m 19

Jadinda kind van de bergen deel 18

Jadinda kind van de bergen deel 18

Achter het restaurant waren de woningen van de voormalige zwervers een juweeltje om te zien, kleine huisjes in vrolijke kleuren met blije bewoners. Het leek wel of ineens de wind de goede kant op blies voor al deze mensen en ook voor Paolo de eigenaar van het restaurant, het ging zelfs zo goed dat Paolo plannen had om meer vestigingen te openen en zo doorstroming kon bewerkstelligen. Er waren werkers bij die veel in hun mars hadden, door ellende in hun leven was het even goed mis gegaan, maar ze bloeiden weer op en met een eigen restaurantje zouden ze weer vrij zijn en geholpen en dan konden mensen die nu op straat sliepen weer in een klein huisje en dan zou Paolo ook die mensen weer op de been helpen, ja, de plannen waren prachtig. Maar de ex van Paolo die vreselijke inhalige vrouw was getipt door haar kennissen dat het zo ging goed met Paolo, ze rook geld en schakelde een advocaat in, was ze dan vergeten dat ze de man uitgemolken achter had gelaten?

En ondertussen alsof de ellende  met de ex niet genoeg beroering zou brengen, trof The Hoi, voorbereidingen om een geïsoleerd kamertje te maken. Eerst had hij gedacht dat de kelder een goede oplossing was, maar de kelder had een raam aan de kant van het restaurant en dat leek hem toch te gevaarlijk. Hij liet wanden brengen van geluiddempend materiaal en in de nachtelijke uren timmerde hij een verstopplaats als een kluis.

Hij had een gore lach op zijn lippen, hij genoot vooraf al als hij dacht wat hij allemaal met het buurjongetje zou doen. Hij moest alleen een list bedenken om het jongetje te lokken, iets wat het jongetje niet kon weerstaan. Daarom stond hij vaak overdag te gluren achter zijn verrekijker. Het viel zelfs zijn schaarse klanten op.

Trudy Den Herder.

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Deel 5

Deel 6

Deel 7

Deel 8

Deel 9

Deel 10

Deel 11

Deel 12

Deel 13

Deel 14

Deel 15

Deel 16

Deel 17