Vrouw Hoedt deel 4 Boodschappen….

paarse kachelpijphoed

Vrouw Hoedt deel 4 Boodschappen.

De familie Harkema vond die ochtend bij de regenton een tas vol eerste levensbehoefte. Moeders keek eerst niets begrijpend rond, zo van: wie laat nou hier zijn tas achter? Maar het briefje er in, maakte alles duidelijk.

De gulle gever schreef over de plotselinge sluiting van de winkel van Harkema wegens faillissement en wilde graag op de hoogte gehouden blijven over het verloop ivm het mogelijk uit de woning zetten. De tas zou er elke week staan, bij, regen met een zeiltje er over heen, had de familie toevallig nog een zeiltje?

Moeder brak, nog geen dag had ze gehuild, nooit haar man een verwijt gemaakt om zijn overmatige drankmisbruik en zijn gokverslaving, ze had steeds alleen maar geprobeerd haar tanden in de dag te zetten, de kinderen gevoed en schoon in de schoolbanken te krijgen en ze had veel gebeden…..

Ze verdiende het eigenlijk niet dat men haar hielp, vond ze zelf, ze was altijd zo onaardig geweest over haar klanten, over de mensen en de kerk, over alle mensen die anders waren in het dorp en nu ineens, voelde ze zich een weekdier, haar fouten lagen opengevouwen in haar tuintje ze zag ze allemaal in en toch had iemand haar nood opgemerkt, haar geholpen.

Die avond bad ze op haar knieën bij haar houden ledikant voor de gulle gever.

Trudy.

 

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Paarse hoed foto van internet geplukt.

IMG-20180916-WA0001

IMG-20180915-WA0004

Annemieke en Trudy op de avond van de karaoke.

Foto ‘s: Annemiekemuziek.

Zaterdag…..

Het was een rare dag die zaterdag! Blancie  had mijn fiets nodig, dus ik ging snel heen en weer naar Castricum ( conditie opbouwen ) het was prachtig weer, maar er was wel veel wind uit zee, dus op de heenweg was het knokken, maar gelukkig had ik goed mijn banden opgepompt. Dadelijk in Castricum weer omkeren, om mijn fiets uit te lenen, dat was wel jammer, want ik was nog graag door gefietst naar Egmond aan zee, maar het zat er nu niet in.

20180915_121545

De wolkenluchten waren prachtig en het gras was erg groen er werd overal gemaaid. Op sommige plaatsen stond het gras al klaar, gemaaid en verpakt in plastic jas.

20180915_121550

De schapen werden gevoerd en eentje had geen zin, die lag lekker op de buik te genieten van het heerlijke weer.

20180915_121743

Al fietsend dacht ik aan een gedichtje dat ik zo een jaar of tien geleden schreef over september.

 

September.

September, september

Met jou ademt de polder rust

Nog nagenietend van het zonnetje

Voordat het door Koning Winter

Beneden nul wordt gekust.

Trudy .

 

We moesten op tijd in Zaandam zijn, dus toen ik thuis kwam nog even strijken en stofzuigen en al die moedersdingen doen, maar ik kreeg visite, vier man sterk, dus het was haasten om in de avond op tijd in Zaandam te zijn.

De voorpret was enorm geweest, maar de organisatie liet te wensen over, de band speelde zo hard en de microfoons voor de zangers stonden zo zacht, het was niet te doen om te zingen bij een band die de nummers op hun eigen manier speelde en dat vooraf niet had verteld, er was helemaal geen communicatie mogelijk, het waren horken.

Annemieke zong drie liedjes heel goed, het was knap dat ze er veel van bakte, want de band speelde de nummers zo anders, ik was mega trots op haar.

Maar ik kan alleen maar concluderen dat ze deze zaken organiseren voor extra geld in het laadje, de beloofde voorzieningen voor de zangers en zangeressen waren er niet en de band stond er alleen voor zichzelf, waren totaal niet toegerust om een Karaoke te laten slagen.

Ik heb toch geprobeerd een foto van Annemiek te maken, gelukt, alleen is het wazig. Niemand wilde even aan de kant.

20180915_214358

 

Vandaag ga ik naar Nico, maar nu niet op de fiets, die heb ik weer uitgeleend, ik ga met iemand mee rijden en terug met de trein. Was er vanmorgen al erg vroeg uit voor een zondag, ivm ontbijt voor vroege vogels.

Trudy.

Foto’s Studio Den Herder en Schaap.

Levenspaadje……..

20180909_163350

 

Daar waar mijn pad nooit heeft gelopen

Zag ik mooie bloemen staan

Moet ik terugkeren en mijn loop verleggen?

Of tevreden worden en verder gaan?

 

Trudy.

 

Uitleg bij het minigedichtje:

Zinnen en verhalen sluipen altijd in mijn hersenpan.

Het waarom kan ik niet verklaren.

Ik ben het ook helemaal niet eens met wat hier staat, het slaat niet op mij!

Ik ben wel tevreden, tis maar dat u het weet!

Foto: Weiland Castricum van: Zilverexpress

Op de fiets naar Annemieke.

Woensdag was een dag met weinig zon, maar dat was niet erg, ik reed met blijde zin naar mijn oudste dochter. Dan weet ik dat de koffie klaar staat, de broodjes vers afgebakken zijn en het eitje nog warm is……

20180912_120540

Van Krommenie, door Wormerveer en over de Zaan de Wormer in, dit is een gemeente met een bijzondere geschiedenis.

Mooie oude huisjes en deze in 2018 herbouwde toren.

20180912_120558

Dol ben ik op het Zaanse groen, het felle rood en de prachtig onderhoude tuintjes. De deur is denk ik de dodendeur, want in Krommenie staat bijna het zelfde huis en die deur ging alleen open voor de bruid en de kist.

20180912_121759

Als ik hier ben, laat ik de meeste drukte achter me, dan is er veel water, veel weiland, veel mooie lucht.

20180912_122454

Zo lang geleden en het staat er nog steeds, fier en statig.

20180912_122459

Wat had met toch een oog voor schoonheid!

Onderweg regen, maar dat vind ik wel lekker. Na Wormer, Jisp en Neck en dan Purmerend.

Bij Annemiek was het gezellig, we hebben veel gelachen en gezongen, want zaterdag treden we op, nou Annemiek vier liedjes en ik een half liedje samen met Annemieke, de voorpret was enorm, dat pakt niemand ons meer af.

 

Trudy.

Foto’s: Studio Fiets en Co

 

 

Op de fiets naar Nico…..

Het went dat de treinen niet rijden, voor sommige mensen een groot probleem, een dame uit Amsterdam die naar Bergen moest op de fiets ( # 50 kilometer ) nou dat is me een eindje, ik heb haar de weg gewezen en de dame in de scootmobiel die helemaal verdwaald was, omdat een spoorovergang afgesloten was, nou dan moet je in sommige gevallen over Keulen en Aken om je weg te vinden.

Maar ik begon met koffie in de tuin.

20180909_113406

Het was goed weer, kon met blote benen, had wel een broek mee en jas, maar heb het niet nodig gehad.

20180909_145942

Nico wilde niet op de foto, maar de koffie en de taart wilden graag, ik nam worteltaart!

20180909_150002

Nico nam mij wel op de foto, ook ik wil graag!

20180909_155839

Nico is enorm opgekapt en woensdag verhuisd hij naar een vervolgafdeling, ik vraag hem met mij er heen te lopen, zodat ik het volgende keer makkelijk vind, want niks is meer zoals het vroeger was toen ik er nog werkte. We gaan ook de braderie langs, dat was ook zo gezellig, zonnetje, kijken naar als die mooie unieke spullen, ja, het was een feest voor het oog.

20180909_163149

De terugweg was een schakering van kleur, geur en mooie luchten.

20180909_163152

Het oog in het wolkendek was het oog van mijn vader voor mij, hij keek even maar me en gaf me een aai over de bol.

20180909_163156

Het was magisch want ondanks de harde wind, bleef het oog lang bij me.

20180909_163208

 

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Het gras in de weilanden was zo heerlijk groen en het water had zo een mooie glans.

Er waren vogels hoog in de lucht die vertrokken, maar ik kon toen niet stoppen, er waren mooie bloemen en wielrenners die door rood reden en mij zo keihard lieten remmen, maar dat was het enige minpuntje, voor de rest was het een heerlijke dag en nu heb ik zuurkool met sudderlap en wielrennerskuiten

 

Trudy Den Herder.

Foto’s: Studio Den Herder.

Vrouw Hoedt, deel 3 De zwarte Kraai

paarse kachelpijphoed

Vrouw Hoedt deel 3 De zwarte Kraai……….

Die zaterdagavond waren er klokken die luidden en mensen naar de kerk lokten en een zenuwachtige koster op het kerkpad die haastig stapte naar de pastorie……….

“Hoe haalt hij het in zijn hoofd?” De koster sjorde aan een man in een zwarte jurk, zwarte haren plakten aan het voorhoofd van de man in de jurk….. misdienaartjes kwamen al binnen en keken geschrokken…..Toch niet weer?

De zwarte kraai gaf over en stonk een uur in de wind en hing als een lap over een stoel en had het hoofd in de wc-pot. De koster gaf instructies aan de misdienaars. ”Jullie mogen vandaag de kaarsen aansteken, doe het zoals ik het je leerde, leg de muziek week 24 bij de organist en breng het altaar op orde, zet alles klaar……

Bijna iedereen had die avond een andere taak, de anders zo geoliede machine liep nu trager, maar alles ging wel goed, de eerste kerkgangers kwamen al binnen, de mannen gescheiden van de vrouwen door het middenpad en het orgel begon al zachtjes te spelen.

De zwarte kraai werd opgelapt en klokslag zeven uur schraapte hij binnen, misdienaartjes achter hem, de koster die de weg aangaf……..anders dweilde die malloot nog zo de kerk uit…….

De kerkgangers op de eerste banken roken een penetrante geur en men zocht bij wie het was ontsnapt……. Drank?

De dokter wilde al gaan staan en naar de eerwaarde lopen, hij vermoedde een beroerte, maar hij zag het ga maar zitten gebaar van de koster en gehoorzaamde, ze kenden mijnheer pastoor langer dan vandaag!.

Het werd een vreemde heilige mis, hij zong anders, hij sprak met een dubbele tong en moest af en toe gestut worden, maar men sprak geen kwaad woord over mijnheer pastoor, hij zou wel ziek zijn en erg moe, wat goed van hem dat hij toch zijn plicht oppakte……

Bij het uitlopen van de kerk keek men met minachting naar de dame met paarse kachelpijphoed en rode schoenen op de achterste bank……”Wat een vertoning weer, die vrouw, dat ze zo in de kerk durfde te komen….”

 

Trudy Den Herder.

Deel 1

Deel 2

 

Vrouw Hoedt, deel 2 broden……..

20180905_163641

Vrouw Hoedt deel 2

In de avond bij het sluiten van de winkels op het moment dat sneeuw aan de ruiten bleef plakken, stond een ranke vrouw oude broden in te laden, heel secuur al waren het pasgeboren baby’s legde ze de broden in een bolderkar, schudde de bakkersvrouw de hand en huppelend als een jong veulen trok ze de kar naar haar HOL, nou dan zeiden de omstanders……”wat moest die heks met die oude broden, had ze zelf niet genoeg aan haar eigen geld, ze woont toch in een prachtig pand?”

Thuis deed ze de broden in de vriezer, een megavriezer en schreef wat in een schriftje. Brood maandag, plus datum in linkervakje. In de keuken stond een enorme pan klaar, die vulde ze met water en met tien preien ze maakte er een heerlijke soep. Door de kieren kwam de heerlijke geur naar buiten en sloop langs het tuinpad naar de vijver.

Tegen de avond trok ze  een la van haar koelkastvriezer open en haalde er tien bevroren broden uit en liet ze ontdooien op haar keukentafel, ze zong zachtjes een lied, aaide de kat en ging even een uurtje slapen op haar kleurige sprei………..

Trudy Den Herder.

Deel 1

 

Vrouw Hoedt deel 1

IMG-20180904-WA0005

Meisje met lekker ijsje. 

 

Ze dwarrelde als een afgevallen verdroogd herfstblad langs de grachtenpanden, haar voeten sneller dan haar benen, haar armen bijna als in vliegstand, een mengsel, heks, ballerina en engel. Het was altijd vroeg in de ochtend of midden in de nacht, overdag sloot ze zich op achter de grote hoge ramen met boven het glas in lood waar zo mooi de zon in speelde en alles een toverkleur gaf.

Men stond stil als ze aan kwam dwarrelen, men sprak achter de hand, met lippen als een dode, met sissende woorden……..

Op haar hoofd altijd een soort kachelpijphoed, soms rood, soms groen, soms paars en ach, mogelijk waren het alle kleuren van de regenboog, maar men vergat het.

Bijna elke dag was ze het gesprek van de dag….”zag je Hoedt weer lopen, ze had nu gele schoenen aan, geel, geel, geel! Wie draagt er nou geel? ”

 

Trudy Den Herder.

Op de foto mijn jongste meisje vandaag bij de Zaanbocht in Wormerveer, heeft niks met het verhaal te maken, maar wilde ik toch graag laten zien. ( ze heeft hem zelf ook gepubliceerd, ik denk dat ik dat dan ook mag, maar heb het niet gevraagd, duimen )

Vervolgverhaal.

Jadinda kind van de bergen deel 21

Jadinda kind van de bergen deel 21

Het was een dag als alle anderen leek het, de stratenvegers deden traag maar gestaag hun ondankbare werk, maar nog niet even verwijderd van waar ze de straat zo mooi hadden geveegd, wierpen toeristen alweer flesjes en papiertjes op de grond, peuken waren grote vijanden, die kropen in gaatjes en hoekjes.

Overal werden de stoelen buiten gezet, of afgelapt, heerlijke geuren van bloemen en vers gekookt eten vulden de straten. Maar het was allemaal schijn, het was geen normale dag, het was een rampdag, want het bed van Jadinda was onbeslapen gebleven… vader had de hele avond en nacht zitten wachten en er waren mensen naar het huis van haar schoolvriend gegaan, maar niemand wist waar Jadinda was. De paden die ze gegaan kon zijn, werden afgezocht en de heerlijke zwemplek, werd onderste boven gekeerd, maar geen spoor van haar.

De uren tikten weg en bij de politie vond men geen gehoor. Ja, dat hoorde bij het groter worden, ruzie thuis, bij vrienden slapen en dan na een paar dagen weer boven water komen, nee, daar verspilden ze echt hun kostbare tijd niet aan en ze gingen weer zitten achter hun bureau en keken filmpjes en chatten wat met bekende en rookten sigaret na sigaret en dronken veel koffie.

In het restaurant van The Hoi was niemand ongerust, nee, The Hoi was in een opperbeste stemming, hij had eindelijk die knul van de overkant gevangen, het was zo simpel geweest, die avond zag hij hem thuiskomen en nog voor hij de straat over kon steken riep hij die knul, hij zag hem aarzelen, gelukkig was die andere knul er niet bij, die wijsneus, die had het vast belet, maar nee, met een smoes over een weggelopen kip wilde hij die jongen binnenlokken en het lukte.

Met een klap op zijn kop, was hij zo buiten westen en sleepte hij de jongen naar de kelder, bond hem vast en gaf hem nog paar flinke tikken.

Bij het krieken van de dag zou hij de jongen gaan bezoeken, maar steeds kwam er iets tussen, maar eindelijk was het zo ver, hij waggelde op zijn varkenspootjes de trap af en deed de kelderdeur van het slot. Hij kon bijna niet wachten zo opgewonden was hij…. maar tot zijn schrik zag hij allemaal bloed, bloed, dat uit de jongen zijn broek droop…. The Hoi begreep er niks van, hij had toch flink op het hoofd van die knul geslagen, niet bij zijn geslachtsdeel of billen, want die had hij juist bewaard voor nu, maar het bloed weerhield hem, wat was er mis?

De jongen opende heel langzaam de ogen en smeekte om hulp… en toen drong het pas tot The Hoi door, dit was geen jongen, maar een meisje, een meisje dat juist vandaag een vrouw was geworden. The Hoi, smeet de kelderdeur dicht en liet Jadinda gewond en met grote angst achter. The Hoi was razend, hij schopte tegen alles wat hij tegenkwam en schold, schold en schold, het was zo hard dat men het buiten hoorde en zich verbaasd afvroeg wat er bij The Hoi aan de hand was…..

 

Trudy Den Herder

Dit was voorlopig het laatste deel van Jadina, over een poosje pak ik het weer op, maar er wachten nu andere dingen.

Deel 1 t/m 20