Bij vader op bezoek, deel 11

hier met je wandelen

Aan een muur van het politiebureau op de kamer van moordzaken had men een wand vol gehangen met strandfoto’s met een dode man, met pijlen en vraagtekens, wie is de dode man? Aanknopingspunten, namen, tijden, maar men bleef maar zitten met allemaal losse eindjes. Ieder had zijn taak, Anna was gevraagd alle vermissingen na te gaan en Ton ging alle beelden na die of door mensen waren opgenomen met de mobiel of door camera’s uit de wijde omgeving. Alle ooggetuigenverklaringen werden nog eens doorgevlooid, wat zagen ze nou over het hoofd?

Lidy had besloten haar vriend toch als vermist op te geven, het duurde niet alleen erg lang, maar het was ook het nare gevoel dat ze kreeg en de kinderen die maar vroegen waar papa was.………..

Bij Tuintje op de camping werd gezocht en camper voor camper en tent voor tent ging men naar binnen en ondertussen lag er een oude man in het ziekenhuis die vroeg aan de dokter of zijn zoon gebeld kon worden, want die wist niet dat zijn vader in het ziekenhuis lag……

 

Verhaal: Trudy Den Herder

Foto: Trudy Den Herder

Bij vader op bezoek, deel 10 het ziekenhuis.

20180909_163350

Hij dagdroomde van de polders, de prachtige wolkenluchten, zijn eerst kus aan Antje de Vries, hij had haar meegenomen op zijn fiets, op de stang en hij zag dat fiere koppie genieten. De hooispriet in haar mond, juist tussen haar lippen wipte de spriet bij elk woord dat ze zei, bij elke lach, ze was om in te bijten, zijn hele lichaam wilde bijten en hij beet, maar niet te hard, niet te veel, hij wist dat Antje alles wilde, ze was ook overspoeld door de lust, maar hij hield het netjes, liefde en tact was belangrijker dan toegeven aan alles wat je voelt…. het had hem altijd op de been gehouden….. Ze hoefden ook niet te trouwen, daar was hij groos op geweest en hij had haar de ellende ook nooit aan willen doen, je was ten dode opgeschreven in die jaren als je als meisje zwanger werd buiten een huwelijk om. Zijn geduld werd meer dan beloond, een huwelijk van zestig jaar en als ze niet was overledenen waren ze nu nog getrouwd, Antje.

Zijn droom werd ruw verstoord, naast hem begon iets vreselijk te piepen en de kamer stond dadelijk vol met witte jassen….. Hij verbaasde zich er over, zo weinig zorg en aandacht in het verzorgingstehuis en hier in het ziekenhuis een overdaad en dat voor zo een oude kerel als hij……

Hij probeerde nog terug te halen wat vooraf ging aan zijn verblijf hier in het ziekenhuis. Het bezoek van zijn zoon, de stille zoon, de man die weinig zei, die nooit eens vroeg of gaf, maar wel overal zijn afkeuring over uitsprak. Zijn zoon gaf hem niet eens de tijd om even wakker te worden, het was ook zo heet en hij was suf geweest, vast te kort gedronken, hij was ook flink ziek geweest, hoge koorts en allerlei andere malaise. Hij had zijn zoon zo graag even willen vasthouden, even een hart onder de riem willen steken en zeggen, Ik houd van je jongen! Maar hij was zo weer weggeweest.

 

Verhaal: Trudy Den Herder

Foto: Trudy Den Herder Op de fiets naar Annemiek, de polder van de Wormer.

Bij vader op bezoek, deel 9 vragen, vragen en nog eens vragen…..

IMG_0642

Op het bureau van politie was het druk, gillend druk, de grote vraag was, wie was de dode man die bij de strandopgang naar de camping, aan zee was gevonden? De publiekswachtkamer zat vol met mensen van het strand die mogelijk iets hadden gezien, met mensen die meegevraagd waren en mensen die er niks mee te maken hadden, maar om iets anders waren gekomen. Het was drukkend warm, lawaaierig en er hing een nare spanning………..

En de nacht viel en op veel plaatsen was het onrustig, in het bejaardentehuis werd een bewoner op de grond gevonden en mogelijk had hij er al uren geleden en begon al met uitdrogen…….

En bij de dode man thuis, zat zijn vriendin Lidy ongerust te wachten…. zou hij een nieuwe liefde hebben gevonden? Dit was nacht twee dat hij niet thuis kwam, ze overwoog hem als vermist op te geven, maar twijfelde, wat nou als hij vreemd ging en morgen of overmorgen weer voor haar stond? Ze zou nog even wachten…….

Verhaal: Trudy Den Herder

Foto: Trudy Den Herder

Bij vader op bezoek deel 8 De onooglijke man.

 

IMG_0545

Het strand bij de opgang naar de camping werd pas na een dag vrijgegeven, publiek werd op afstand gehouden en de strandtenthouder die de mensen van de camping al jaren bediende, zag de zonovergoten dag veranderen in een dag met weinig omzet. Wat koffie en broodjes aan de mannen met microfoon en camera, wat wijn aan de mensen van de sterkte arm, maar het waren allemaal zuinige lui die nooit van een fooi hadden gehoord.

 

 

Bij Tuintje thuis was ruzie, de deuren klapten dicht, gescheld en geschreeuw en Tuintje verstopte zich op haar kamertje, deed een prinsessenjurk aan en tekende op een groot vel een bos met allemaal lieve diertjes………

 
Op het hoofdbureau van politie was men hard aan het werk om de identiteit van de man op het strand te achterhalen en het regelen van het DNA-onderzoek. Tuipstra een kleine, dikke en kalende man die door het vele kantoorwerk was scheefgegroeid als een oude boom naar het licht, keek loensend naar alle verzamelde gegevens, de jongere collegae keken van een afstandje naar wat hij deed, het was zo een eigenaardige man, onooglijk, maar wel de beste die er was, ze hadden hem hoog zitten, allemaal.

 
In het verzorgingstehuis was het zo heet, de oudjes leken wel kippen aan het spit, maar zo roken ze niet. Een oude man die op bed lag, probeerde te vergeefs bij zijn alarmbel te komen, de verzorgster had de bel niet in zijn had gegeven, en de bel lag nu op het nachtkastje, maar het kastje stond te ver. Met alle kracht probeerde hij naar de bel te reiken, maar die beste kerel verloor zijn evenwicht en viel met een harde klap op de grond, zijn oude botten waren te broos om te rammelen, ze vergruizelden tijdens de klap op de grond.

Foto: Trudy Den Herder
Verhaal: Trudy Den Herder

Bij vader op bezoek, deel 7 Sterrenstof.

IMG_0491

Zachtjes zong Tuintje een liedje, een zelfgemaakt liedje, over sterren en sterrengruis.

De hemelsblauwe gordijnen had moeder dicht gedaan om de kamer koel te houden, het bleef maar warm weer, te warm. Met de zon op de ruit, leek het gordijn op het heelal, de zon kwam door de minuscuul kleine gaatjes die de kat met zijn nagels had gemaakt en dat gaf een prachtig effect. Zou de man op het strand daar nu zweven? Zou hij een ster vinden om op te wonen, zou hij nog iets weten van de aarde?

In de keuken werd gefluisterd, er was iets gaande, dat begreep Tuintje ook wel, men verborg iets voor haar, altijd hielden grote mensen iets achter voor kinderen. Ze zou ook groot willen zijn en alles weten, niet weten voelt raar het gaf een onveilig gevoel. Die blikken die grote mensen wisselden, alsof ze het niet door had en het: kleine potjes hebben grote oren…….

De kat kwam bij haar zitten en ging op zijn rug liggen en vouwde zich helemaal open, rijp om geaaid te worden………..

De radio op de achtergrond zoemde dat de man die aan zee dood was gevonden omgekomen was door een misdrijf………Men vroeg ooggetuigen.

 

Verhaal: Trudy Den Herder

Foto: Trudy Den Herder Kruisbergstrand

Bij vader op bezoek, deel 6 Tuintje.

IMG_0622

Op een prachtige zomermorgen eind juli werd er een man op het strand gevonden, een goed doorvoede man, met kleding aan van kwaliteit, haren grijzend, schoenen om de middel gebonden…….

Tuintje, een lief meisje met een emmer en een schepje vond hem, juist daar waar de camping een weg door de duinen had naar zee, daar waar de houten vlonder begon, daar waar de zeeraket welig groeide.

Tuintje dacht eerst dat de man sliep. “papa, papa, er ligt hier een mijnheer!” Ze zakte door haar beentjes en ging op haar knietjes bij hem zitten, een moedertje in dop.

De vader van Tuintje vertelde niet dat de man al dood was. Hij had snel gehandeld, pols gevoeld en in de hals gezocht naar een teken van leven……  had daarna Tuintje op zijn arm genomen en het alarmnummer gebeld en was met Tuintje en emmer en schepje naar het strandpaviljoen gelopen, haar prijzend, ze had een mens gered…. Maar Tuintje wist wel beter, aan vader zijn reactie zag ze, dat het niet in orde was geweest, die man was gewoon morsdood.

 

Verhaal: Trudy Den Herder

Foto: Trudy den Herder Kruisbergstrand tussen Castricum en Heemskerk

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Deel 5

Bij vader op bezoek, deel 5 Sail Amsterdam

SailSail AmsterdamSail 2011

 
De nacht was broeierig warm en in het verzorgingshuis lag menig oudje te puffen in bed. Wie nog aardig bij zijn verstand was, wist, bellen bij ongemak en pijn was zinloos, een persoon hield het hele huis draaiende na 22.30 uur. Gelukkig dat bijna niemand dit wist, gelukkig dat de meeste oudjes hier geen weet van hadden……. Bij een brand zaten ze als ratten in de val, want de een had geen benen en de ander lag vastgebonden in bed en weer een ander, zat in een rolstoel en ach, wie zou zich er ook druk om maken? Behalve dan die zoon die vandaag was geweest en had geklaagd dat zijn vader er zo onverzorgd en stinkend bij had gelegen.

 
De directeur had een jaar inkomen van ruim 4 ton, de helpsters die zich krom werkten kregen een fooi voor al het werk dat ze deden en geld was er genoeg, maar het kwam niet bij de oudjes en niet bij de helpende en de verzorgende. Een verzorgende die op les zat op een ROC had tijdens de lessen geriatrie ontdekt dat mensen met een behoorlijk zorgzwaarte pakket heel wat geld kregen van de verzekering per week, maar extra personeel kwam er niet bij, nooit.

 
Nee, de verzekeringen van de mensen keerden wel goed uit en de eigen bijdrage van de bewoners was ook niet mis, het was een kwestie van inhaligheid van de directeur.
De helpende en de verzorgsters kregen instructies, *verzorgend wassen, met niet meer dat zes doekjes per persoon en een schone *inco alleen in de morgen, de techniek was zo geweldig, er paste wel een theepot of tien in een inco……………………………………….. en zo lagen die nacht, die broeierige nacht, vele oudjes de schimmelen en te *smetten in hun warme, overvolle inco. De directeur wist dit wel, maar vermaakte zich prima in Monaco en had per mail alweer een boot geregeld voor Sail Amsterdam.

 

Verhaal: Trudy Den Herder
Foto: Trudy Den Herder Sail Amsterdam

* verzorgend wassen: wassen met natte lapjes die lijken op de schoonmaakdoekjes, ze worden verwarmd in de magnetron.

* Inco: net woord voor een luier voor volwassenen, afkorting van incontinentiemateriaal.

*Smetten: intertrigo onder invloed van vocht en warmte gaat de huid rood worden en stuk en jeuken.

Bij vader op bezoek, deel 4

20180809_131412

 

De zomer was al over zijn hoogtepunt heen, voor tien uur in de avond viel de duisternis al in, maar soms was het nog broeierig en plakkerig en konden de kinderen niet slapen van de muggen, van de warmte…….. Aan de afwas stond een jonge vrouw verdwaast het sponsje over een koekenpan te halen, het sop was koud, ze had daar wel meer dan een uur staan modderen, denkend aan alles en nog wat. Aan de kinderen die niet in slaap kwamen, aan de verveloze flat, aan haar zoekgeraakte vrijheid en aan haar vriend, die tegenwoordig bijna nooit meer voor middernacht thuiskwam.
Zou hij een andere vrouw hebben? Gek zou het niet zijn, hij had zijn vorige liefde voor haar ingeruild, ze had daar eigenlijk nooit over nagedacht, tot nu….. Hij had al een gezin gehad en was van de ene op de andere dag haar gaan aanbidden en ze was zo aangenaam verrast geweest, hij was haar afdelingsbaas en hij had haar meegenomen naar zijn huis aan de rand van de stad, een prachtig huis en het walmde luxe en sfeer en de sporen van een groot gezin, had ze in haar naïviteit niet gezien, ze was betoverd geweest, door het gegeven, baas valt op jongste bediende.

 

 

De kinderen bleven jengelen en ze schrok van het geluid, jeetje, hoe lang had ze zo gestaan? Met haar handen in de handdoek, holde ze naar haar kinderen, gaf ze troostend een kus en ging tussen hem inliggen en viel in slaap en haar vriend, was nog steeds niet thuisgekomen…..

 

 

Verhaal: Trudy Den Herder
Foto: Trudy den Herder, de bloem van de meloen in eigen tuin
Deel 1
Deel 2
Deel 3

Bij vader op bezoek, deel 3

vleesvlieg

 

Op de wijzer van de oude klok bij oma zat een vreemde sierlijke vlieg, zo eentje had hij nog nooit gezien. Groen, hij was dol op groene vliegen, maar deze was erg mooi, als een sieraad op een damesjurk zou het niet misstaan. De groene gaasvlieg, die was ook mooi, maar zo eenvoudig vergeleken bij dit exemplaar dat bijna licht gaf en gewoon mee reisde, hup, hup, hup, met elke minuut.

 
Hij was behendig geworden in het vangen van vliegen en muggen, maar nu bij oma moest hij voorzichtig te werk gaan, oma was dol op al haar frutsels en snuisterijen en als er iets omver ging, kon ze aardig mekkeren zoals de kleinkinderen het noemden.
Hij peuterde de glazenkast open en haalde er een bierglas uit en op zijn sokken sloop hij naar de klok. Omdat oma alles dagelijks poetste, tot het blonk was ook het glas van de klok mooi schoon gemaakt, je zag het niet……het bierglas brak op het glas van de klok en de klok schrok en stopte met tikken en ook het glas van de klok brak.

 
Oma kwam binnen en gaf een gil, niet om de aanblik van de klok die stuk was, maar hij had zijn pols opengehaald met het breken van het bierglas, het bloed spoot er uit…..
Vader had de boel gesust en de pols verboden, instructies gegeven hoe de arm te houden en tante Suus haalde de auto uit de schuur, terwijl vader de regie had en hem later de auto in droeg, op weg naar de eerste hulp

Deel 1
Deel 2

Verhaal: Trudy Den Herder
Foto: een Googlevleesvlieg

Bij vader op bezoek. ( deel 2 )

IMG_0639

Lopen, dat was altijd zijn redding, lopen maakte het hoofd leeg en de knagende gedachten milder, meer behapbaar, maar nu? De blik van vader bleef onder zijn wimpers hangen….. De geur van vader, vader rook niet naar vader, de geur was afstotelijk geweest en dat deed hem pijn, want daarom was hij eerder weggegaan, mooie zoon was hij, kon niet eens de lucht van zijn vader verdragen.

Treurig, dat was het woord, hij kauwde op het woord en bleef het herhalen, treurig dat hij vader niet langer had gesteund, wat was nou een uurtje, op het hele mensenleven? Had vader niet van alles met hem meegemaakt? Stinkluiers, zijn boze buien in zijn opgroeitijd… De vlieger die hij perse wilde hebben net als al die andere jongens in zijn klas, het bedrag dat hij daarvoor wegnam van vaders bureau om de vlieger te kopen. Was vader op al die moeilijke momenten dan niet een echte vader geweest?

Meer dan dat, vader was wijs, lief, betrouwbaar, een baken in de zee….. De golven maakten nu zijn gezicht nat, ongemerkt, was hij van de vloedlijn afgeweken, of de vloedlijn, was een andere weg gaan volgen, hij had niet gezien dat zijn schoenen die aan zijn middel geknoopt waren, water hapten, hij was nat tot boven het kruis.

Vader had gezegd na het vliegerincident: “Zoon onthoud goed, als je iets echt nodig hebt, dan hoef je het maar te vragen, ik zorg dat je het krijgt…..”

De vlieger was zijn glans verloren, de misdaad, drukte op zijn gevoel, waardeloze gast die hij was. Met extra werken bij de bakker had hij het geld weer terugverdiend en net zo stil en geniepig als hij het had weggenomen, had hij het weer teruggelegd en vader had die avond hem een extra aai over de bol gegeven en uit zijn ogen sprak vergeving.

Treurig, die oude man, had hij nu na enkele minuten al alleen gelaten….omdat vader stonk, geen contact meer maakte, wezenloos lag te lijden…….

Foto: Trudy Den Herder

Verhaal: Trudy den Herder

Deel 1