Lieve allemaal,

Heb een poosje niet kunnen bloggen, eerst vond ik dat ik de tijd moest nemen om aan mijn nieuwe baan te wennen en die heb ik genomen. Miste wel jullie en het verhalen vertellen.

Tegen de tijd dat ik dacht, en nu weer verder met mijn schrijven, hadden we in de nacht van 9 december brand, begonnen bij de buurman. Mijn jongste zoon werd gealarmeerd door een explosie. Hij heeft ons allemaal gered, zelf het katertje.

We wonen nu zeker tot 1 april ergens anders. Het is onhandig, ongezellig en behelpen, maar dankbaarheid overheerst, we kunnen het navertellen en het was op het nippertje, want de rook had ons bijna omver gekregen.

De collegae op mijn werk en de studenten hebben ons zo verwend, zelfs aan de kater werd gedacht, in woord en gebaar, in giften, warme wensen en in knuffels, voelen we ons gedragen.

Wens jullie allemaal een kerst zo warm en knus als wij door al die liefde mogen ervaren.

En nu ga ik naar Nico want die lieverd was ook erg geschrokken toen ik het hem vertelde en ik ga Nico lekker verwennen, want het is een juweel van een lieverd en zoon.

 

Hartelijke groet,

Trudy.