Op de fiets naar Nico……

Het was voor het eerst na de lente weer koud op de fiets, harde wind, maar wel veel zon, al kon de zon niet echt verwarmen, weinig fietsers op de weg, te koud, te veel wind. Er reed weer geen trein, wel bussen, maar dan doe je zo lang over de reis en je wordt zo in de bus gestouwd en sommige buschauffeurs zijn zo onaardig, allemaal, stress denk ik.

Bij Uitgeest stond het spoor vol met werkmannen en auto’s die op de rails en op de weg kunnen rijden, prachtig gezicht, nu had ik van de drukte wel foto’s kunnen nemen, maar ik deed het niet van de kou, het waaide vreselijk en ik wilde naar huis, met boodschappen mee gerekend heb ik toch twee en een half uur op de fiets gezeten. Nu ga ik koken, ik heb honger, ik heb vreselijke honger!

Nico had een heerlijk warm vest aan en had eerder op de dag zijn vader op bezoek gehad, dat is fijn, want hij krijgt verder alleen maar mij, en spaarzaam de rest van zijn familie en het breekt toch de dag.

20181028_133222
Weiland tussen Uitgeest en Castricum, eindelijk op het fietspad, die auto’s stinken zo en maken zo een lawaai!

Een aantal keren moest hij lachen om mij, want ja, ik doe soms gek, dan heeft hij nog steeds die lieve kuiltjes in zijn wangen, dan straalt zijn hele hart en ook dat van mij.

20181028_135941
A-gebouw Dijk en Duin.

Trudy.

Foto’s: van Trudy .

 

Zaterdag…..

Het was een rare dag die zaterdag! BlancieĀ  had mijn fiets nodig, dus ik ging snel heen en weer naar Castricum ( conditie opbouwen ) het was prachtig weer, maar er was wel veel wind uit zee, dus op de heenweg was het knokken, maar gelukkig had ik goed mijn banden opgepompt. Dadelijk in Castricum weer omkeren, om mijn fiets uit te lenen, dat was wel jammer, want ik was nog graag door gefietst naar Egmond aan zee, maar het zat er nu niet in.

20180915_121545

De wolkenluchten waren prachtig en het gras was erg groen er werd overal gemaaid. Op sommige plaatsen stond het gras al klaar, gemaaid en verpakt in plastic jas.

20180915_121550

De schapen werden gevoerd en eentje had geen zin, die lag lekker op de buik te genieten van het heerlijke weer.

20180915_121743

Al fietsend dacht ik aan een gedichtje dat ik zo een jaar of tien geleden schreef over september.

 

September.

September, september

Met jou ademt de polder rust

Nog nagenietend van het zonnetje

Voordat het door Koning Winter

Beneden nul wordt gekust.

Trudy .

 

We moesten op tijd in Zaandam zijn, dus toen ik thuis kwam nog even strijken en stofzuigen en al die moedersdingen doen, maar ik kreeg visite, vier man sterk, dus het was haasten om in de avond op tijd in Zaandam te zijn.

De voorpret was enorm geweest, maar de organisatie liet te wensen over, de band speelde zo hard en de microfoons voor de zangers stonden zo zacht, het was niet te doen om te zingen bij een band die de nummers op hun eigen manier speelde en dat vooraf niet had verteld, er was helemaal geen communicatie mogelijk, het waren horken.

Annemieke zong drie liedjes heel goed, het was knap dat ze er veel van bakte, want de band speelde de nummers zo anders, ik was mega trots op haar.

Maar ik kan alleen maar concluderen dat ze deze zaken organiseren voor extra geld in het laadje, de beloofde voorzieningen voor de zangers en zangeressen waren er niet en de band stond er alleen voor zichzelf, waren totaal niet toegerust om een Karaoke te laten slagen.

Ik heb toch geprobeerd een foto van Annemiek te maken, gelukt, alleen is het wazig. Niemand wilde even aan de kant.

20180915_214358

 

Vandaag ga ik naar Nico, maar nu niet op de fiets, die heb ik weer uitgeleend, ik ga met iemand mee rijden en terug met de trein. Was er vanmorgen al erg vroeg uit voor een zondag, ivm ontbijt voor vroege vogels.

Trudy.

Foto’s Studio Den Herder en Schaap.

Op de fiets naar Nico…..

Het went dat de treinen niet rijden, voor sommige mensen een groot probleem, een dame uit Amsterdam die naar Bergen moest op de fiets ( # 50 kilometer ) nou dat is me een eindje, ik heb haar de weg gewezen en de dame in de scootmobiel die helemaal verdwaald was, omdat een spoorovergang afgesloten was, nou dan moet je in sommige gevallen over Keulen en Aken om je weg te vinden.

Maar ik begon met koffie in de tuin.

20180909_113406

Het was goed weer, kon met blote benen, had wel een broek mee en jas, maar heb het niet nodig gehad.

20180909_145942

Nico wilde niet op de foto, maar de koffie en de taart wilden graag, ik nam worteltaart!

20180909_150002

Nico nam mij wel op de foto, ook ik wil graag!

20180909_155839

Nico is enorm opgekapt en woensdag verhuisd hij naar een vervolgafdeling, ik vraag hem met mij er heen te lopen, zodat ik het volgende keer makkelijk vind, want niks is meer zoals het vroeger was toen ik er nog werkte. We gaan ook de braderie langs, dat was ook zo gezellig, zonnetje, kijken naar als die mooie unieke spullen, ja, het was een feest voor het oog.

20180909_163149

De terugweg was een schakering van kleur, geur en mooie luchten.

20180909_163152

Het oog in het wolkendek was het oog van mijn vader voor mij, hij keek even maar me en gaf me een aai over de bol.

20180909_163156

Het was magisch want ondanks de harde wind, bleef het oog lang bij me.

20180909_163208

 

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Het gras in de weilanden was zo heerlijk groen en het water had zo een mooie glans.

Er waren vogels hoog in de lucht die vertrokken, maar ik kon toen niet stoppen, er waren mooie bloemen en wielrenners die door rood reden en mij zo keihard lieten remmen, maar dat was het enige minpuntje, voor de rest was het een heerlijke dag en nu heb ik zuurkool met sudderlap en wielrennerskuiten

 

Trudy Den Herder.

Foto’s: Studio Den Herder.

Met de trein naar Nico….

20180826_140216

Maar ook een stukje met de bus, want er reden geen treinen in de richting van Alkmaar. We werden met bussen vervoerd, na het eerste gedeelte met de trein, maar het liep niet gesmeerd, buschauffeurs die scholden en veel weg peukten, grimmig deden en nors, nee, het was niet perfect geregeld en aangegeven en het was afhankelijk waar je heen moest, de extra reistijd die ze aangaven, klopte niet, het was echt voor veel mensen uren langer en voor mij een half uur heen langer en een half uur terug langer.

Maar er was nu gelukkig wel een OV fiets beschikbaar, kijk en dat maakt de rauwe bonen zoet. En er was geweldig mooie muziek, een gitarist, Edouard die zong samen met een prachtig koor. Je kon een speld horen vallen en er waren denk wel 150 mensen die allemaal genoten.

flyer-a4-zomer2-2018-def2

Nico wilde niet op de foto ( maar wel voor eigen gebruik, maar die mag u niet zien ) maar hij was wel blij dat hij de groeten kreeg en ik moet wederom u de groeten doen, ja, u allemaal.

Kon nog met mijn blote benen, maar ik zag wel dat mijn bruin weer wit wordt.

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Trudy Den Herder.

Foto’sĀ  dia en De watertoren van Studio Gekkenhuis.

 

Naar Castricum…..

Alles stond klaar, water, twee tassen voor in mijn fietsmandje en goede zin. Maar weer moest ik mijn fiets uitlenen…. Zonder fiets ben ik bijna hulpeloos, na mijn ongeluk fiets ik liever, de loopbeweging lukt wel, maar lange afstanden dat gaat niet makkelijk.

Dus de trein dan maar weer, met de trein is het langer, ik had geen tijd meer om van schoenen te verwisselen, ik zou er op afgesproken tijd zijn, maar geen nood, na de trein zou ik een OV fiets huren, dan was het toch niet zo een moeilijke reis voor mij en kwam ik op tijd.

20180819_122356

De GEEN wandelschoenen.

Ook al had ik geen wandelschoenen aan, het stukje van mijn huis naar de trein ging goed. Tassen om mijn schouder en met goede zin was ik vertrokken.

20180819_122445

Voor het eerst weer een jas aan, nu op regen voorbereid, een jas die tegen regen kan.

20180819_133224

Verlangend keek ik uit naar de koffie, maar ik had een overstap met wachten op het Kikkerperron.

Heerlijk, Castricum, snel naar de fietsenkant en een fiets huren. Maar dat viel tegen, alle fietsen waren al verhuurd. In een hokje zat een man, ik dacht ik vraag het toch maar even voor de zekerheid, want het leek er op dat er ook particuliere fietsverhuur was.

Jeetje, wat deed die man nors, hij at me bijna op met zijn grote brutale mond en ik die zo goed kan lijden zonder piepen, bedankte hem netjes en wenste hem een gezellige dag!

Mijn vader zei altijd: als het niet zo loopt als je had gehoopt, moet je er JUIST wat van maken… en dat deed ik.

DSCN0055

 

Op het eerste bankje dat ik tegenkwam, dankte ik mijn altijd volle tas en mijn vooruitziende blik, ik had tien voor geknipte pleisters mee.

DSCN0058

Heel rustig vervolgde ik mijn reis en nam de tijd om overal te kijken en te genieten.

 

DSCN0061

Zelfs het kleinste bloempje ontsnapte niet aan mijn blik

DSCN0063

En zo genietend was ik er toch binnen drie kwartier.

DSCN0092

Het A gebouw, waar ik vroeger mijn sollicitatiebrief moest toelichten en werd aangenomen.

DSCN0094

Nog even genieten van het mooie torentje.

DSCN0093

Waar als je goed kijkt, DB ziet staan, Duin en Bosch ( Nu Dijk en Duin Parnassia

Verbeeldde ik het me, of rook ik al koffie?

DSCN0099

Nee, ik rook koffie en de band die zou gaan spelen was al bezig alles klaar te zetten.

DSCN0102

Even een tussenstop, koffie en een plas en de benen laten bijkomen.

DSCN0111

In het midden bij die witte laagbouw woont Nico, maar nu even niet, nu heeft hij een gesloten deur nodig.

DSCN0114

Hier beter te zien.

DSCN0115

En hier woont hij nu, al drie weken.

Gelukkig was ik nog op tijd, want nu heeft hij bezoektijden en ik heb al wel eens aan een vaste deur gestaan.

We hebben koffie gedronken en taart gegeten en ik ga spoedig weer heen en ik moest IEDEREEN de groeten doen, dus bij deze.

 

Trudy Den Herder

Foto’s Studio Gekkenwerk

Een heerlijke dag….

Vaak ga ik nu naar Nico om hem te steunen. Hij mocht even mee naar buiten en er was braderie, muziek en we hebben koffie met taart gegeten. Omdat het prima fietsweer was, ging ik op de fiets. ( maar ik red het niet meer in een uur, ik merk echt dat ik ouder wordt )

Wat een feest, mijn geliefde zwaan liet nu vol trots het kleintje zien op de terugweg. Al heel vaak zag ik het kleintje, maar de zwanen zag je dan schichtig doen en terecht, het is een kostbaar bezit. Ik stapte dus nooit af om ze niet nog ongelukkiger te maken, maar nu leek het wel alsof ze me alle kans gaven het kind te kieken, dankjewel zwanen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Trudy Den Herder.

Foto’s: Studio Gekkenwerk!

 

Zorgen…….maar toch weer gerustgesteld.

Ineens was de zomer koud, nat en werd het snel donker, maar nu juist moet ik veel op reis naar Nico. Hij heeft me nu hard nodig. Maar met onweer, wind en regen en vroeg donker is op de fiets geen optie, met de trein ook niet, want ik moet erna een half uur lopen, en dan nog wel pittig doorstappen, maar voor je kind doe je alles.

Heen gister in de late middag begon het al te spetteren, maar op de terugweg was het een wolkbreuk en het stopte maar niet.

20180810_203707

Maar ik was wel trots op mezelf, ik had het hem toch maar geflikt.

20180810_204701

Wel te koud gekleed, in mijn jurk en blote benen.

20180810_204722

Had gelukkig wel mijn vestje aan, maar die was ook doorweekt.

20180810_203628

Buiten waren de straten in een mum van tijd rivieren.

20180810_204631

Twee maal overstappen en veel wachten, maar in de trein was het lekker warm, helaas geen w.c. er zijn er nog maar twee met een w.c. dus ik heb het op moeten houden.

IMG-20180810-WA0001

Maar ik heb Nico gesteund en erg blij gemaakt en daar draait het om, dus ik was ook blij.

 

Trudy Den Herder.

Foto’s Studio Gekkenhuis.