Jadinda deel 19 kind van de bergen…..

Jadinda kind van de bergen deel 19.

Het stadje ontwaakte in een vredige rust, de stratenvegers waren nog voor de zon fel begon te schijnen bezig met de rommel die was achtergelaten door domme mensen op te ruimen. Achter het restaurant was men bezig in het moestuintje, men knapte dingen op, of er werd geveegd en geschilderd. De kippen pikten graantjes en sprietjes gras en scharrelden gezellig tokkend bij de huisjes. De huiskater lag lui op de verandatafel en bekeek alles met half gesloten ogen.

In de brievenbus zou straks de brief liggen van de advocaat van de ex-vrouw van Paolo om geld binnen te halen, maar niemand was zich nog bewust van naderend onheil, van verdriet en zorg, nee, alles leek zo sereen, op zijn plaats gevallen en zonnig. Maar het ergste was de dreiging die van The Hoi uitging. Hij timmerde en haalde allemaal boodschappen in huis, hij zong waanzinnig gekke liedjes en gromde er vreemd bij.

Klanten  in zijn restaurant moesten erg lang wachten en wat ze dan voorgeschoteld kregen was het weggooien waard, nee, veel keerden hem de rug toe, wat was er met die man aan de hand? Men gluurde bij hem binnen en zag dat het restaurant vervuilde en de keuken was een vette, vieze stinkende bende met tientallen ongewassen pannen en borden……

Jadinda had het erg naar haar zin op school en elke ochtend liep ze blij een half uur naar haar klas, haar vriend kwam haar elke dag ophalen, ze woonden bij elkaar in de buurt en konden goed met elkaar opschieten, maakten samen huiswerk en zwommen bij de brug.

Jadinda was zich heel zoetjes aan gaan ontwikkelen als een vrouw en op een avond bij de brug kon haar schoolvriend zijn ogen niet geloven, zijn vriend, die toffe gast, was gewoon een wonderschoon meisje……. Zijn hart begon sneller te kloppen, wat was dit? Jadinda zag het allemaal gebeuren, ze was zo een met haar schoolvriend geworden, dat ze vergeten was, dat ze zich al twee jaar als een jongen voordeed. Ze probeerde fluisterend uit te leggen waarom dit zo was. Maar haar schoolvriend Kadado, pakte haar hand en deed zijn wijsvinger op haar lippen….. het is goed, ik bewaar je geheim en ik zal nu nog meer gesteld op je raken…….

Trudy Den Herder.

Deel 1 t/m 18

Als schrijven een medicijn is, dan neem ik ze elke dag dus trouw in.

Jadinda kind van de bergen. Deel 16

20180607_120215

Deel 16

De grootste vijand van het restaurant van Paolo, was de baas van het Chinese restaurant tegenover hem,  The Hoi, stond hem al vanaf het begin dat Jadinda met haar vader daar was komen drinken en eten te bekoekeloeren. Elk moment dat hij zich vrij kon maken stond hij voor zijn raam met een oude verrekijker. Hij, The Hoi had de armetierige man met het kind weggestuurd, hij hield niet van landlopers, maar al wilde hij het niet bekennen, hij had spijt als haren op zijn hoofd. The Hoi had ook last van dalende inkomsten gehad omdat de toeristen de straat meden, hij had ook amper geld gehad om zijn tentje open te houden, maar had toch altijd net meer klanten gehad dan zijn buur Paolo, maar sinds die armoedige man met dat kind daar hun intrek hadden genomen had het bedrijf een bloei doorgemaakt waarvan hij amper had durven geloven dat dit nog kon in de straat. En toegeven de hele straat profiteerde want als het bij zijn buurman vol was, wilde men toch in de straat blijven en genieten van het uitzicht van het mooie kleurige restaurant van Paolo.

Maar hij kon het niet hebben, hij verslikte zich bijna in zijn kwaadheid en met hem meer buren, ze gunden het die hazenlip niet en samen hadden ze het gemene plan bedacht om Paolo er in te luizen, alleen The Hoi moest bekennen dat zijn overbuur slimmer was dan hij had ingeschat.

Hij waggelde met zijn kromme pootje en zijn overgewicht naar zijn zwaar vervuilde w.c. en bleef daar een uur zitten en scheet er al zijn ongenoegen uit. Hij had alweer een nieuw plan. De zwervers de schuld geven van de onrust met vernielingen in de straat had niet gewerkt. Hij moest Paolo te slim af zijn, maar dat was niet makkelijk, maar hij dacht toch een zwakke schakel gevonden te hebben. Ondertussen stond een man in uniform op de deur te bonken, The Hoi, moest zich verantwoorden voor een ruit ingooien, want dat had men wel op de film gezien………..

Trudy Den Herder

Foto: Studio Den Herder, boom met vogeltje.

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Deel 5

Deel 6

Deel 7

Deel 8

Deel 9

Deel 10

Deel 11

Deel 12

Deel 13

Deel 14

Deel 15

Jadinda kind van de bergen deel 13

Jadinda kind van de bergen deel 13

De eigenaar van het restaurant liep de volgende ochtend bevrijd en tevreden rond, hij had voldoende geld verdiend op een dag om de vader met het meisje te helpen, al was het afwachten hoe het verder zou gaan. Hij had in de avond al afgerekend met de vader en als hij nu weer terugdacht aan de blijdschap en dankbaarheid in de ogen van de man, dan kon hij alleen maar denken dat hij er goed aan deed. Achter het restaurant had hij Jadinda gevonden die de kippen voerden, die de boel had aangeveegd en haar plan had verteld, elke dag zou ze als het mocht iets nieuws doorvoeren en voor vandaag had ze bedacht dat ze na werktijd kussentjes zou naaien,  van frisse blije stof, makkelijk te wassen, hoe zou hij het vinden? Het plan dat ze dadelijk ging uitvoeren met zijn goedkeuring was: vruchtjes en stukje vrucht invriezen in de bakjes van de ijsklontjes, dan zouden de mensen een drankje krijgen met een mooi ijsklontje en het water dat veel verkocht werd, zag er met een ijsklontje met een vrucht, of stukje vrucht, of groenten er dadelijk zo vrolijk uit en de prijs kon omhoog, zou dat mogen?

Haar vader was die ochtend ook al vroeg op geweest en had toestemming gevraagd om te beginnen met het schilderen van de veranda, de eerste aanblik als toeristen langsliepen. Wat een geluk deze mensen in zijn huis en restaurant, het leken wel zielsverwanten.

Nog voor het erg warm werd had vader de veranda in de grondverf, hij had zo hard gewerkt dat hij bijna sterretjes zag. Voor de grondverf had hij een mooie kleur gevonden en de kleur misstond niet, zeker niet van een afstand. Jadinda was al druk bezig met de tafeltjes en de stoeltjes leuk neer te zetten en nog voor ze officieel open waren reed er al een bus het terrein op, een bus vol vrolijke Amerikanen die even de benen kwamen strekken en wat kwamen eten, een hele bus vol!

Konden ze nog een ontbijt krijgen? Drie harten gingen heel snel kloppen, er werden verse eieren geraapt, er werd snel vers brood gehaald en Jadinda maakte bladen vol water en vruchtensap, op de achtergrond stond heerlijke muziek op en het restaurant draaide die hele dag als een geoliede machine en de gasten waren allemaal tevreden.

Op een rustig moment zag Jadinda zelfs nog kans om een geweldig lekkere soep te maken en soep was een pan vol winst, geserveerd met een goed stuk brood was het een heerlijke maaltijd die wat mocht kosten, maar ook veel geld in de kassa bracht.

 

Trudy Den Herder.

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Deel 5

Deel 6

Deel 7

Deel 8

Deel 9

Deel 10

Deel 11

Deel 12

 

 

Jadinda kind van de bergen deel 12

20180724_164556

Wit steentje.

Jadinda kind van de bergen deel 12

Die avond lag Jadinda op een klein proper kamertje boven het eenvoudige restaurant, ze was moe, maar ook heel blij, de redding was juist op tijd gekomen. Hier mochten ze blijven slapen, hier mochten ze elke dag helpen en zo lang de eigenaar verdiende gaf hij vader ook wat en Jadinda zou ook wat verdienen. Ze mochten blijven slapen, mee-eten en meedenken. Jadinda was erg aan het denken, na een lange reis, teleurstellingen, heimwee en elke dag steeds minder voedsel, was haar conditie niet optimaal en dat had ze gemerkt bij het restaurantwerk, maar dat zou wennen. In bed lag ze dankbaar te denken aan de wonderlijke voorbije dag.

Ze had al allemaal plannetjes om de klanten met weinig te verwennen, plannetjes om het restaurant mooier te maken voor weinig geld en gelukzalig viel ze in slaap, het witte steentje lag op een kastje naast haar. Vader viel later in slaap, ook hij was dankbaar, de eigenaar van het restaurant kende het probleem van er niet bij mogen horen, hij werd niet gediscrimineerd om zijn afkomst, maar om zijn uiterlijk. Zijn bovenlip was gespleten geweest bij zijn geboorte en aan elkaar gezet, maar de liefde die zijn moeder altijd had voor hem, ondervond hij niet in de buitenwereld, altijd werd hij als kind uitgescholden en buitengesloten. Maar hij had altijd hard gewerkt en geleerd en zo was het hem gelukt op jonge leeftijd een restaurant te beginnen, dat liep enorm goed, vooral ook om zijn oogverblindende vrouw die bediende en soms kookte, maar na jaren was ze weggegaan, met een flinke greep in de kas, ze had jarenlang geld weggesluisd en overal schulden gemaakt en de laatste tien jaar had de man die allemaal terugbetaald, maar zijn restaurant was zo wel erg vervallen geraakt en personeel had hij niet meer kunnen betalen en op het laatst kwam er geen klant meer. Hij had de moed bijna opgegeven, maar de mensen uit de bergen brachten hem nieuwe hoop, er hing iets in de lucht, het was niet te bevatten, maar hij wilde ook niet te vroeg te juichen, een dag een goede omzet kon toeval zijn. De mensen uit de bergen konden net als zijn ex-vrouw anders zijn dan hij dacht…… maar nooit bevooroordeeld zijn, dat was zijn motto!

 

Trudy Den Herder.

 

Deel 1 t/m 11