Op de fiets naar Nico en nog veel meer….

20181021_151710

En dan ineens, tatadiebom! Heb ik mijn oude leven weer terug, een leven van na het ongeluk. Ik heb er zo voor geknokt en sommige zeiden: wat doe je jezelf aan, wie wil er nou op jouw leeftijd nog hard werken? Nou ik dus, Trudy. Dan waren nog de duiveltjes die zeiden dat ik op mijn leeftijd nooit meer aan een baan zou  komen en ja, daar zat wat in, want over ongeveer drie weken word ik zestig, maar gek genoeg voel ik me niet zo, ik voel me veel jonger, veel fitter en heel gelukkig. Maar ik heb nu wel minder tijd om te bloggen, te lezen bij anderen, maar goed, een mens kan niet alles hebben.

Mijn baan is echt geweldig leuk, op het ROC in mijn gemeente geef ik les aan verpleegkundige en twee maal in de week ga ik naar de leerlingen toe, dan kom ik daar waar ze werken en geef ze daar les.

Dan is er nog de band, ik vind het enorm leuke mensen en we zijn met heel veel en ik vind ze zo leuk spelen en ik ben zo blij dat ik er deel van uit mag maken.

En dan is er nog de hobby waar ik zo sterk van werd, ik geloof dat het nog op dit nieuwe weblog te lezen is, dat ik voor het eerst een dorp verder kon fietsen dan mijn eigen dorp, dat was een mijlpaal, dat was het moment dat ik dacht: zie je wel het komt allemaal goed, van lopen met krukken en bijna de trap niet op kunnen, veel pijn en altijd moe en gehandicapt voelen, heb ik dinsdag, dat was die enorm mooie zonnige dag een groot rondje om gereden, ik heb die dag ongeveer 100 kilometer gefietst, het was niet echt de bedoeling, maar ik dacht, ik neem een groter rondje, maar hier en daar ontbraken de borden voor de fietsers en zo reed ik de route verkeerd, maar ik heb wel prachtige dingen gezien, langs het Markermeer, Starremeer langs Spijkerboor, Alkmaar, De Rijp, De Beemster, de Knollendammen, Graft en noem maar op. Na afloop moest ik nog boodschappen doen bij AH en toen was ik wel even duizelig, ik had te kort gedronken, dus ik heb snel bij AH getankt.

En vandaag naar Nico gefietst, dat stukje van 20 kilometer heen en 20 terug, fiets ik nu met twee vingers in de neus. Er was vandaag geen zon en er reden geen treinen, de bussen namen het over, maar ik red het op de fiets.

Het was gezellig bij Nico, we hebben koffie genomen en taart, we hebben ook nog lekker buiten gezeten en gekeken naar de herfst in het bos, ik zag allemaal mooie bloemetjes, duinbloemen volgens Nico.

Ik heb naar binnen gegluurd bij het lescentrum, daar waar ik mijn psychiatrie diploma behaalde. Nu is het meer voor korte cursussen, want de academie is naar Haarlem verhuisd, maar het is zo fijn om het terug te zien.

Nou en dan is er nog veel meer, maar ik ga afwassen, ik heb vandaag roti gemaakt op verzoek, daar zijn ze thuis dol op, helemaal volgens het echte recept, nou daar eet ik ook mijn vingers bij op, het huis ruikt nu zo lekker gekruid.

Dag allemaal! Na de afwas ga ik slapen, dus ik heb nog heel wat bij te lezen bij jullie!

20181021_151624

20181021_151744

20181021_151738

Trudy

Foto’s: Bloemen op de grond in het bos en het lescentrum van Parnassia voorheen Duin en Bosch.

 

 

Op de fiets naar Nico,

Het regende hard en ik had mijn oliejas aan en voor het eerst na de zomer weer een panty, ook had ik mijn nieuwe winterschoenen aan, want het zag er guur en nat uit.

Op de buienradar zag ik rode vlekken, dat is onweer, maar ze waren zo klein, ik gokte het er op, want ik ga ongeveer 52 maal in het jaar heen, op zijn minst, ga ik met de trein dan is het al die keren treingeld en de huurfiets, van de NS, waarvan ik dacht dat het 2,50 was, maar ik kreeg van de NS een rekening van bijna 4 euro, nou met de koffie, de taart en vaak nog patat en zo, worden dat dure reisjes, dus ik heb me voorgenomen, als het niet glad is, ga ik met de fiets.

20180923_134342

In de oliejas bij Uitgeest, de eerst 5 kilometer zitten er op, ik had last van veel druppels aan de neus, dus moest even snuiten. Nu nog 5 tot Castricum.

20180923_134312

Uit de trein stapten veel van Dam tot Dam hardlopers, want die dag was het vandaag.

20180923_134350

Nieuwe schoenen, niet zo charmant bij een jurk, maar ze deden het prima en van boven was ik een dame, had me nieuwe herfstjurk aan, met blauw, en gouden hartjes en halve mouw.

20180923_135948

Waar het vorige week nog een hemel was met wolken met gaten en zon, was het nu grauw. Sommige auto’s reden zo dicht langs de kant, ik kreeg steeds van muts tot voeten een vuileregendouche. ( ze zijn niet wijs ) In Castricum is het nog 7 kilometer naar de Zeeweg.

IMG-20180923-WA0001

Even een pauze, bril op om Annemieke een app te sturen. En ik denk nu, ik zie mijn moeder op de foto. ( alleen die had op mijn leeftijd nog lang geen bril )

IMG-20180923-WA0002

Bij Willemsduin haal ik Nico op, hij zit al op mij te wachten. Volgende week gaan we weer het dorp in, want hij heeft al zijn vrijheden terug en nu gaan we lopen naar De Oude Keuken, waar we koffie nemen met wat lekkers. Hij wil alleen half op de foto. Na afloop koop ik het Boek van Anoek, maar daar een andere keer meer over.

Op de terugweg begon de zon heel even door het wolkendek te prikken, een prachtig gezicht want in de sloten ging de zon mee, dat was bijna magisch.

De wind was gaan liggen en de regen was bijna geminimaliseerd tot hier en daar een druppel. Het was een heerlijke dag! Zeker ook omdat ik mail had van de man van de karaoke die ik deed op de kermis in Zaandam, na mijn zingen kreeg Annemieke een mail, dat een band haar moeder als zangstem wilde hebben en dat ben ik dus en ik heb JA! gezegd!

20180923_174728

Bij thuiskomst een lieve Luffy op de bank, wat kan een mens toch gelukkig zijn!

20180923_180648

Trudy.

 

Foto’s Studioaltijdopdefietsdenherder.

Met de trein naar Nico….

20180826_140216

Maar ook een stukje met de bus, want er reden geen treinen in de richting van Alkmaar. We werden met bussen vervoerd, na het eerste gedeelte met de trein, maar het liep niet gesmeerd, buschauffeurs die scholden en veel weg peukten, grimmig deden en nors, nee, het was niet perfect geregeld en aangegeven en het was afhankelijk waar je heen moest, de extra reistijd die ze aangaven, klopte niet, het was echt voor veel mensen uren langer en voor mij een half uur heen langer en een half uur terug langer.

Maar er was nu gelukkig wel een OV fiets beschikbaar, kijk en dat maakt de rauwe bonen zoet. En er was geweldig mooie muziek, een gitarist, Edouard die zong samen met een prachtig koor. Je kon een speld horen vallen en er waren denk wel 150 mensen die allemaal genoten.

flyer-a4-zomer2-2018-def2

Nico wilde niet op de foto ( maar wel voor eigen gebruik, maar die mag u niet zien ) maar hij was wel blij dat hij de groeten kreeg en ik moet wederom u de groeten doen, ja, u allemaal.

Kon nog met mijn blote benen, maar ik zag wel dat mijn bruin weer wit wordt.

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Trudy Den Herder.

Foto’s  dia en De watertoren van Studio Gekkenhuis.

 

Naar Castricum…..

Alles stond klaar, water, twee tassen voor in mijn fietsmandje en goede zin. Maar weer moest ik mijn fiets uitlenen…. Zonder fiets ben ik bijna hulpeloos, na mijn ongeluk fiets ik liever, de loopbeweging lukt wel, maar lange afstanden dat gaat niet makkelijk.

Dus de trein dan maar weer, met de trein is het langer, ik had geen tijd meer om van schoenen te verwisselen, ik zou er op afgesproken tijd zijn, maar geen nood, na de trein zou ik een OV fiets huren, dan was het toch niet zo een moeilijke reis voor mij en kwam ik op tijd.

20180819_122356

De GEEN wandelschoenen.

Ook al had ik geen wandelschoenen aan, het stukje van mijn huis naar de trein ging goed. Tassen om mijn schouder en met goede zin was ik vertrokken.

20180819_122445

Voor het eerst weer een jas aan, nu op regen voorbereid, een jas die tegen regen kan.

20180819_133224

Verlangend keek ik uit naar de koffie, maar ik had een overstap met wachten op het Kikkerperron.

Heerlijk, Castricum, snel naar de fietsenkant en een fiets huren. Maar dat viel tegen, alle fietsen waren al verhuurd. In een hokje zat een man, ik dacht ik vraag het toch maar even voor de zekerheid, want het leek er op dat er ook particuliere fietsverhuur was.

Jeetje, wat deed die man nors, hij at me bijna op met zijn grote brutale mond en ik die zo goed kan lijden zonder piepen, bedankte hem netjes en wenste hem een gezellige dag!

Mijn vader zei altijd: als het niet zo loopt als je had gehoopt, moet je er JUIST wat van maken… en dat deed ik.

DSCN0055

 

Op het eerste bankje dat ik tegenkwam, dankte ik mijn altijd volle tas en mijn vooruitziende blik, ik had tien voor geknipte pleisters mee.

DSCN0058

Heel rustig vervolgde ik mijn reis en nam de tijd om overal te kijken en te genieten.

 

DSCN0061

Zelfs het kleinste bloempje ontsnapte niet aan mijn blik

DSCN0063

En zo genietend was ik er toch binnen drie kwartier.

DSCN0092

Het A gebouw, waar ik vroeger mijn sollicitatiebrief moest toelichten en werd aangenomen.

DSCN0094

Nog even genieten van het mooie torentje.

DSCN0093

Waar als je goed kijkt, DB ziet staan, Duin en Bosch ( Nu Dijk en Duin Parnassia

Verbeeldde ik het me, of rook ik al koffie?

DSCN0099

Nee, ik rook koffie en de band die zou gaan spelen was al bezig alles klaar te zetten.

DSCN0102

Even een tussenstop, koffie en een plas en de benen laten bijkomen.

DSCN0111

In het midden bij die witte laagbouw woont Nico, maar nu even niet, nu heeft hij een gesloten deur nodig.

DSCN0114

Hier beter te zien.

DSCN0115

En hier woont hij nu, al drie weken.

Gelukkig was ik nog op tijd, want nu heeft hij bezoektijden en ik heb al wel eens aan een vaste deur gestaan.

We hebben koffie gedronken en taart gegeten en ik ga spoedig weer heen en ik moest IEDEREEN de groeten doen, dus bij deze.

 

Trudy Den Herder

Foto’s Studio Gekkenwerk

Zorgen…….maar toch weer gerustgesteld.

Ineens was de zomer koud, nat en werd het snel donker, maar nu juist moet ik veel op reis naar Nico. Hij heeft me nu hard nodig. Maar met onweer, wind en regen en vroeg donker is op de fiets geen optie, met de trein ook niet, want ik moet erna een half uur lopen, en dan nog wel pittig doorstappen, maar voor je kind doe je alles.

Heen gister in de late middag begon het al te spetteren, maar op de terugweg was het een wolkbreuk en het stopte maar niet.

20180810_203707

Maar ik was wel trots op mezelf, ik had het hem toch maar geflikt.

20180810_204701

Wel te koud gekleed, in mijn jurk en blote benen.

20180810_204722

Had gelukkig wel mijn vestje aan, maar die was ook doorweekt.

20180810_203628

Buiten waren de straten in een mum van tijd rivieren.

20180810_204631

Twee maal overstappen en veel wachten, maar in de trein was het lekker warm, helaas geen w.c. er zijn er nog maar twee met een w.c. dus ik heb het op moeten houden.

IMG-20180810-WA0001

Maar ik heb Nico gesteund en erg blij gemaakt en daar draait het om, dus ik was ook blij.

 

Trudy Den Herder.

Foto’s Studio Gekkenhuis.