Hoofdstuk 1 deel 5

IMG-20190820-WA0007

Virus deel 5

Onze woonunit heeft de vergadering achter de rug en al mijn vragen en onrust kon ik delen met de mensen waarmee ik woon. We hadden de kinderen allemaal vroeg op bed en om beurten gingen we bij ze kijken, want het is gek ze niet zo dicht bij je te hebben zoals thuis op gehoorafstand, onze gezamenlijke woonkamer ligt ver van onze slaapkamers waar we met onze kinderen slapen. We hebben het vertrouwen, als het er al was, verloren in de mensen die ons hier heen hebben gebracht. Aan een kant laten ze ons alles zien wat er op de wereld gebeurt via tv-beelden, maar aan de andere kant is hun informatie aan ons vaag. Het zou fijn zijn als we allemaal een aanpreekpunt hebben, maar de mensen die ons eten komen brengen en het matige contact onderhouden, zijn denk ik net zo gevangen als wij allemaal en ze zijn meedogenloos, ze dragen stokken met een lichtje, met een knopje en een soort van mes aan het einde van de stok. Hun ogen staan koud en hol, ze geven korte commando’s en laten geen ruimte voor medemenselijkheid. 

We hebben zitten vissen waar we nu opgesloten zitten en we zijn bijna allemaal overtuigd dat we ergens in Limburg onder de grond zitten in een grot, een grot die ooit voor hooggeplaatste was in de Koude oorlog.

We vroegen ons af, of we de enige waren, of dat er meer plaatsen in Nederland of op de wereld mensen onder de grond hield. In grote steden waar een metro rijdt heb je ook van deze plaatsen waar je lang kunt overleven, maar dan op kleinere schaal.

We hadden samen besloten elke keer dat we gingen vergaderen een zaak centraal te stellen en dat was deze keer: wat hebben ze in ons gespoten? Zowel de vrouwen als alle kinderen hadden allemaal een vaccinatieplek op de rechterbovenarm en we waren er alle ziek van geworden, koorts, hoofdpijn en misselijk en bijna allemaal dachten we dat ons denken werd beïnvloed, we moeten veel moeite doen om ons te focussen op het hier en nu en waarom we hier waren en hoe gek dat was verlopen zonder een aankondiging, nee, juist een brute overval.

Zelf had ik enorme zin in een kopje koffie met een taartje en dan het liefste buiten op een terras aan zee……

Foto: Zilvertje aan zee in Egmond rond 2018

 

Zilvertje.

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

 

Nee, de vakantie is nog niet om maar,…..

Heb al zoveel mails gestuurd, zoveel bestudeerd, maar toch neem ik het nog even van, morgenochtend vertrek ik bij mooi weer op de fiets naar mijn tweede thuis, Egmond aan zee. Bij Johanna’s Hof in Castricum, ga ik op de koffie met gebak en dan door via de duinen naar Egmond.

Alleen Zuiderduin had nog plaats voor mij en daar is het niet slecht, het eten is er zalig en overdadig, het is schoon en de bediening is zo lief, het heeft maar een nadeel, nog veel vloerbedekking.

Thuis ben ik maar even gestopt met klussen, ik krijg er nog niet echt sfeer in, maar wat ben ik blij dat ik terug ben. In de avond is het goed even te rusten en het nieuws te kijken. Ben wel heel blij met mijn Timzowoodkasten, ik heb nu alleen dat merk, het zijn onwijs handige kasten en een bedrijf, zo meedenkend en aardig, dat is geweldig.

sfeerIMG-20190816-WA0010

Zondag was ik op de fiets naar Nico. Gelukkig wilde hij met de mee. We hebben van 14.00 uur tot 16.30 uur muziek geluisterd. We waren er al voor het begon, we namen gebak, koffie en fris en het was maar goed dat we vroeg waren, het werd mega druk. We hebben genoten, wat een goede muziek ( All you can eat )

de oude keuken

De dochter van de bandleider kwam na de pauze ook nog meedoen op saxofoon, toen werd het helemaal smullen. Nico vertelde dat hij had genoten.

20190810_132049

Een student stuurde me een app, ze had zo een zin om weer naar school te gaan, miste de gezelligheid en mij. Nou hoe blij kan je me dan maken, wat een lieverd! Het was de student die een film had gemaakt van ons afscheid van een docent die heel kort bij ons was geweest, maar een week of 15, maar de klas wilde hem heel graag bedanken en we gaven toen een feestje van 15 minuten en ik schreef een afscheidslied en dat hebben we allemaal gezongen en dat was zo grappig om terug te zien……

 

Trudy.

Egmond aan zee na de brand……..

DSCN0124

Een paar stappen verder in de straat en er lijkt niks gebeurd.

DSCN0123

Maar een paar stappen terug is te zien hoe De Klok gehavend zachtjes lijkt te huilen.

DSCN0121

Aan de zijkant is te zien dat De oude Clipper gespaard is gebleven, maar wat moet dat spannend zijn geweest, gekmakend, gewoon.

DSCN0122

Het stinkt, het is vreselijk en ik hoop dat alles weer goed komt.

IMG-20180821-WA0006

Samen met Annemieke waren we aan zee.

DSCN0130

De vuurtoren leek wel een pagode.

DSCN0150

De zee was uitnodigend, maar volgens het bord wel gevaarlijk, dus we sopten alleen de voeten.

20180821_153650

Het leger kwam ook nog even kijken.

IMG-20180821-WA0012

En op de terugweg lag het hele treinverkeer plat. Maar we hebben het fijn gehad en Fred bracht ons thuis.

 

Trudy Den Herder

Foto’s: Studio Den Herder.

Mooie dagen aan een rijgen…..

Het kan nog, het weer is nog goed en ik heb nog de tijd, dus hup naar de kust. Fietsen doe ik niet meer boven de 25 graden, de laatste keer was ik na mijn tocht van Egmond naar Krommenie bijna van mijn stokkie gegaan, ik zwalkte alsof ik dronken was, dus ik doe alleen maar grote fietstochten als het weer koel is. Dus hup met de trein en bus.

20180802_172327

Op deze foto kun je goed zien dat we aan een kant nieuwe bielzen hebben gehad, een week lang hadden we geen trein, nu dat ik dit zie denk ik, helaas moet de andere kant ook nog, dus dat wordt weer een week geen trein, ik weet alleen nog niet wanneer.

IMG-20180802-WA0006

Bij Westenwind genoot ik van een lekker bakkie koffie, hier is het altijd koel, omdat de zeewind zo het terras op waait, hier is het altijd goed eten en drinken en de wc is altijd zo schoon, je kunt van de bril eten.

IMG-20180802-WA0008

Er staat geschreven bij Westenwind, dat je de vogels niet mag voeren, maar dit musje was zo brutaal, hij vloog langs en pikte mijn roomboterkoekje.

IMG-20180802-WA0010

Mijn lievelingslunch bij Westenwind, geitenkaas op overheerlijk brood met veel sla.

20180802_142403

Uurtje op de vloedlijn gezeten, zo lekker koel.

20180802_161638

Vanuit de bus op de terugreis zag ik een dame met een ventilator bij het stoplicht, dat was erg grappig!

20180802_143754

Het was weer een dag met een gouden randje.

 

Trudy Den Herder

Foto: Studio Den Herder.