Jadinda deel 19 kind van de bergen…..

Jadinda kind van de bergen deel 19.

Het stadje ontwaakte in een vredige rust, de stratenvegers waren nog voor de zon fel begon te schijnen bezig met de rommel die was achtergelaten door domme mensen op te ruimen. Achter het restaurant was men bezig in het moestuintje, men knapte dingen op, of er werd geveegd en geschilderd. De kippen pikten graantjes en sprietjes gras en scharrelden gezellig tokkend bij de huisjes. De huiskater lag lui op de verandatafel en bekeek alles met half gesloten ogen.

In de brievenbus zou straks de brief liggen van de advocaat van de ex-vrouw van Paolo om geld binnen te halen, maar niemand was zich nog bewust van naderend onheil, van verdriet en zorg, nee, alles leek zo sereen, op zijn plaats gevallen en zonnig. Maar het ergste was de dreiging die van The Hoi uitging. Hij timmerde en haalde allemaal boodschappen in huis, hij zong waanzinnig gekke liedjes en gromde er vreemd bij.

Klanten  in zijn restaurant moesten erg lang wachten en wat ze dan voorgeschoteld kregen was het weggooien waard, nee, veel keerden hem de rug toe, wat was er met die man aan de hand? Men gluurde bij hem binnen en zag dat het restaurant vervuilde en de keuken was een vette, vieze stinkende bende met tientallen ongewassen pannen en borden……

Jadinda had het erg naar haar zin op school en elke ochtend liep ze blij een half uur naar haar klas, haar vriend kwam haar elke dag ophalen, ze woonden bij elkaar in de buurt en konden goed met elkaar opschieten, maakten samen huiswerk en zwommen bij de brug.

Jadinda was zich heel zoetjes aan gaan ontwikkelen als een vrouw en op een avond bij de brug kon haar schoolvriend zijn ogen niet geloven, zijn vriend, die toffe gast, was gewoon een wonderschoon meisje……. Zijn hart begon sneller te kloppen, wat was dit? Jadinda zag het allemaal gebeuren, ze was zo een met haar schoolvriend geworden, dat ze vergeten was, dat ze zich al twee jaar als een jongen voordeed. Ze probeerde fluisterend uit te leggen waarom dit zo was. Maar haar schoolvriend Kadado, pakte haar hand en deed zijn wijsvinger op haar lippen….. het is goed, ik bewaar je geheim en ik zal nu nog meer gesteld op je raken…….

Trudy Den Herder.

Deel 1 t/m 18

Als schrijven een medicijn is, dan neem ik ze elke dag dus trouw in.

Jadinda kind van de bergen deel 9

Jadinda kind van de bergen. Deel 9

Op een donkere, bloedhete etage lag Jadinda achter een morsig gordijn in een geïmproviseerd slaapkamertje te luisteren naar de stemmen van haar vader en van een voor haar vreemde man. De man bleek een broer te zijn van vader, een broer die al heel lang geleden de bergen achter zich had gelaten. Heel soms had Jadinda verhalen over hem gehoord.  Ze had de hele reis al begrepen dat dit het laatste bezoek zou zijn, dat dit bezoek de redding moest brengen en dat ze hierna weer een eigen leven op konden bouwen, even niet bij de bergen, maar wel een fijn onafhankelijk leven. Maar het gesprek verliep stroef, vader klonk niet blij, eerder boos, verdrietig of teleurgesteld. Jadinda schopte zachtjes de lakens van zich af, de warmte was niet te verdragen en het gesprek gaf haar een onrustig gevoel.

Bijna op hetzelfde moment stond vader achter het gordijn, hij keek verslagen. “Kom Jadinda, we gaan!”

In het oude autootje midden in een file in de drukkend hete stad, probeerde vader flink te zijn, het verhaal aan Jadinda te vertellen, zonder wrok, zonder haat, met nog hoop, maar het lukte hem nauwelijks…… Vader zijn broer stond buiten, haalde zijn te ruime broek op en haalde zijn hand over zijn ogen en boog het hoofd diep…..

Trudy Den Herder.

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Deel 5

Deel 6

Deel 7

Deel 8