Op de fiets naar Nico……

Zo rond de verhuizing van onze tijdelijke woning in Akersloot bij Van Der Valk weer terug naar de Zaanstreek, waren de wekelijkse bezoeken aan Nico moeilijk vol te houden. Het is toch een hele middag, of fietsen, of een nare verbinding met de trein met overstappen en lange wachttijden en veel lopen… na de brand heb ik niet mijn oude fitheid teruggekregen en de hele verhuizing naast mijn baan was een megaklus.

Nu is de rust weer gekomen en heb ik vakantie. Er is nog veel te doen, maar voor ik het weet heb ik het weer megadruk, dus ik gun mezelf dat ik de klusjes uitstel.

Nico wil niet altijd meer met me mee als ik hem kom ophalen, het komt steeds vaker voor, dan blijft hij in bed. Dat snijdt door mijn ziel, zo een jonge kerel in de bloei van zijn leven, maar ik dring niet aan, hij heeft een eigen leven.

Ben toen verder gaan fietsen, de zee, de bossen en wat lekkers halen.Op weg naar de Kruisberg 2019

Bos bij de ingang achter het treinstation in Castricum.

20190804_134202_resized[211]

Was hier een jaar niet geweest en de geur was weer zalig, was het helemaal vergeten dat het zo lekker ruikt.

water en brood

Had een stokbroodje gehaald bij de bakker en een flesje water en dat kan ik vullen bij de tappunten. Mijn waterfles is gaan schimmelen, helaas.

20190804_132225[219]

Even rusten, ik heb er 17,7 kilometer opzitten en moet nog veel verder en ook weer terug.

genieten aan zee

Via de bossen naar de kust en daar even genieten van wat lekkers, want dat had ik nu gemist. Het was zo druk, zelfs bij Johanna’s Hoeve was geen stoeltje vrij, maar aan de kust paste ik er net tussen.

20190804_154421[215]

En dan loop ik altijd ver weg bij alle drukte vandaan……. In de verte camping Bakkum en Egmond aan zee.

20190804_150753[217]

Heb heel lang naar de zee gekeken en nagedacht, ook aan Adelbertus, die maar mooi nog steeds in de belangstelling staat en dat is toch ook een wonder.

Foto’s : Trudy Den Herder

Verhaal: Trudy Den Herder

 

l

Bij vader op bezoek, deel 7 Sterrenstof.

IMG_0491

Zachtjes zong Tuintje een liedje, een zelfgemaakt liedje, over sterren en sterrengruis.

De hemelsblauwe gordijnen had moeder dicht gedaan om de kamer koel te houden, het bleef maar warm weer, te warm. Met de zon op de ruit, leek het gordijn op het heelal, de zon kwam door de minuscuul kleine gaatjes die de kat met zijn nagels had gemaakt en dat gaf een prachtig effect. Zou de man op het strand daar nu zweven? Zou hij een ster vinden om op te wonen, zou hij nog iets weten van de aarde?

In de keuken werd gefluisterd, er was iets gaande, dat begreep Tuintje ook wel, men verborg iets voor haar, altijd hielden grote mensen iets achter voor kinderen. Ze zou ook groot willen zijn en alles weten, niet weten voelt raar het gaf een onveilig gevoel. Die blikken die grote mensen wisselden, alsof ze het niet door had en het: kleine potjes hebben grote oren…….

De kat kwam bij haar zitten en ging op zijn rug liggen en vouwde zich helemaal open, rijp om geaaid te worden………..

De radio op de achtergrond zoemde dat de man die aan zee dood was gevonden omgekomen was door een misdrijf………Men vroeg ooggetuigen.

 

Verhaal: Trudy Den Herder

Foto: Trudy Den Herder Kruisbergstrand