Berouw…….

Berouw…….

Als zoon van een rijke handelaar, was hij vreselijk verwend. Hij hoefde maar met zijn ogen te knipperen en er vloog een gebraden kip in zijn mond. Vrienden had hij nooit gehad, want als andere kinderen dan al eindelijk een keer bij hem konden spelen, dan mochten ze van hem niks aanraken, alles was voor hem en als hij er even niet mee speelde, dan werd zijn aandacht getrokken door iets waar de ander mee bezig was en dan moest iedereen maken dat hij wegkwam, dan zette hij het op een brullen. Jong raakte hij zijn ouders kwijt, die hadden zich overeten en waren dichtgegroeid met heftige kwalen die ook met veel geld niet meer te genezen waren. Het personeel droop af en hij rijke zoon bleef achter in een groot ongezellig huis.

Als doel koos hij een huis op de hoogste berg in zijn land. Jarenlang hadden arbeiders gezwoegd daar een paleis neer te zetten, in de berg werd een lift aangelegd, zodat de rijke zoon niet zelf hoefde te klimmen. Op een wintermorgen was het paleis klaar en hij kwam met een verhuiswagen en een bus vol personeel om het paleis te gaan bewonen, maar in de loop der weken liep het personeel weg en werd het stil en kil in het paleis. Als nieuw doel koos hij een vrouw, een vrouw die kon koken en wassen, kon opruimen en boodschappen kon doen en oh wonder, hij vond haar en ze was nog lief ook.

Vanuit zijn bed gaf hij haar orders, midden in de nacht moest ze uit bed om patat te bakken, het bed te verschonen als hij mayonaise had gemorst, moest ze whisky halen en zijn rug schrobben in bad. Hij liet haar nooit met rust, ze had geen deel van leven, stond altijd voor hem klaar en daarnaast moest ze ook nog het hele paleis schoonhouden en menigmaal ging hij met een wijsvinger over een plint en riep dan: “kijk lui wijf, stof!” Nog voor haar dertigste was de vrouw opgebrand en lag ze in een kistje in een koele kamer op de berg. De rijke zoon heeft haar met kist en al van de berg gegooid op de dag dat ze begon te stinken.

Een week heeft hij zitten mokken op de berg, gaf haar overal de schuld van, vooral dat ze dood was gegaan vond hij stom. Maar daarna herpakte hij zich….. hij wilde weer naar het dorp beneden aan zijn berg, maar helaas de lift was stuk, hij nam het pad dat om de berg liep en was daar een halve dag mee bezig. In het dorp zocht hij naar personeel of een nieuwe vrouw maar niemand wilde meer iets met hem te maken hebben en dacht je nou echt dat we elke dag de berg nemen?

Nu woont de rijke zoon er nog steeds, hij is inmiddels een belegen man, maar wel fit. Hij is in gaan inzien dat je eigen boel bijhouden best leuk is en zelf je eten koken heerlijk smaakt. Hij gymt elke dag om zijn lijf fit te houden en bidt elke avond een moment voor zijn vrouw, in de hoop dat ze het hem vergeeft, want hij was helemaal vergeten haar lief te hebben.

Trudy.

Foto: Van Trudy, het Kruisbergstrand, de weg naar de liefde.