Bij vader op bezoek deel 8 De onooglijke man.

 

IMG_0545

Het strand bij de opgang naar de camping werd pas na een dag vrijgegeven, publiek werd op afstand gehouden en de strandtenthouder die de mensen van de camping al jaren bediende, zag de zonovergoten dag veranderen in een dag met weinig omzet. Wat koffie en broodjes aan de mannen met microfoon en camera, wat wijn aan de mensen van de sterkte arm, maar het waren allemaal zuinige lui die nooit van een fooi hadden gehoord.

 

 

Bij Tuintje thuis was ruzie, de deuren klapten dicht, gescheld en geschreeuw en Tuintje verstopte zich op haar kamertje, deed een prinsessenjurk aan en tekende op een groot vel een bos met allemaal lieve diertjes………

 
Op het hoofdbureau van politie was men hard aan het werk om de identiteit van de man op het strand te achterhalen en het regelen van het DNA-onderzoek. Tuipstra een kleine, dikke en kalende man die door het vele kantoorwerk was scheefgegroeid als een oude boom naar het licht, keek loensend naar alle verzamelde gegevens, de jongere collegae keken van een afstandje naar wat hij deed, het was zo een eigenaardige man, onooglijk, maar wel de beste die er was, ze hadden hem hoog zitten, allemaal.

 
In het verzorgingstehuis was het zo heet, de oudjes leken wel kippen aan het spit, maar zo roken ze niet. Een oude man die op bed lag, probeerde te vergeefs bij zijn alarmbel te komen, de verzorgster had de bel niet in zijn had gegeven, en de bel lag nu op het nachtkastje, maar het kastje stond te ver. Met alle kracht probeerde hij naar de bel te reiken, maar die beste kerel verloor zijn evenwicht en viel met een harde klap op de grond, zijn oude botten waren te broos om te rammelen, ze vergruizelden tijdens de klap op de grond.

Foto: Trudy Den Herder
Verhaal: Trudy Den Herder

Bij vader op bezoek, deel 7 Sterrenstof.

IMG_0491

Zachtjes zong Tuintje een liedje, een zelfgemaakt liedje, over sterren en sterrengruis.

De hemelsblauwe gordijnen had moeder dicht gedaan om de kamer koel te houden, het bleef maar warm weer, te warm. Met de zon op de ruit, leek het gordijn op het heelal, de zon kwam door de minuscuul kleine gaatjes die de kat met zijn nagels had gemaakt en dat gaf een prachtig effect. Zou de man op het strand daar nu zweven? Zou hij een ster vinden om op te wonen, zou hij nog iets weten van de aarde?

In de keuken werd gefluisterd, er was iets gaande, dat begreep Tuintje ook wel, men verborg iets voor haar, altijd hielden grote mensen iets achter voor kinderen. Ze zou ook groot willen zijn en alles weten, niet weten voelt raar het gaf een onveilig gevoel. Die blikken die grote mensen wisselden, alsof ze het niet door had en het: kleine potjes hebben grote oren…….

De kat kwam bij haar zitten en ging op zijn rug liggen en vouwde zich helemaal open, rijp om geaaid te worden………..

De radio op de achtergrond zoemde dat de man die aan zee dood was gevonden omgekomen was door een misdrijf………Men vroeg ooggetuigen.

 

Verhaal: Trudy Den Herder

Foto: Trudy Den Herder Kruisbergstrand