Op de fiets naar Nico….

20180930_140210

Deze keer wilde ik bewust met de trein, ik was donderdag ziek geworden en het was best heftig, zelfs vrijdag nog de hele dag in bed en zaterdag heb ik heel rustig aan gedaan.

Lieve Luffy is ook ziek, maar toch kwam hij af en toe even bij me kijken, heel voorzichtig, dat lieve natte neusje op mijn wang, een zacht pootje op mijn voorhoofd. Normaal als hij de kans krijgt springt hij op mijn buik en ligt daar dan te knorren als een varkentje, maar nu niet, hij kwam even naast me liggen, wat zijn dieren toch geweldig slim en gevoelig, want mijn buik deed zo een pijn, maar hij raakte mijn buik niet aan.

20180930_140242

Vandaag dus naar Nico, wilde met de trein ivm niet lekker zijn, maar er reed weer geen trein, ik had er niet op gerekend, tussen Zaandam en Uitgeest moest je met de bus, maar dat zou ik ook niet trekken, die bussen hobbelen zo en dan kan niet van mijn buik.

Dus ik ben toch op de fiets gegaan, op het spoor veel mannen met een geel hesje, ze liepen met spuitbussen en keken heel nauwkeurig naar de rails.

20180930_141412

We konden voor het eerst weer het terrein af, Nico heeft al zijn vrijheden terug, dus we zijn bij zijn favoriete tentje wat gaan eten en drinken. Hij had prachtige nieuwe blauwe schoenen aan en een mooi vest met veel kleurtjes en hij rook erg lekker, het was fijn hem weer te zien en te knuffelen.

Het was op de heenweg ploeteren tegen de wind in, op de weg terug vloog ik, ook had ik last van een grasmaaier, die dingen vind ik doodeng, ze rijden je zo omver of de sloot in, maar er was geen ontkomen aan, wat ik ook had bedacht, even wachten en foto’s maken en zo, ik ontkwam er niet aan, het leek wel op hij op me wachtte, ik moest er langs, mijn hart zat in mijn keel, ik moest goed mikken, want bij elke lantaarnpaal, pakte hij meer dan de weg, maar goed, het is gelukt. De luchten waren imposant, maar het bleef droog.

Het is altijd een prachtige dag als ik naar Nico kan. Maar nu snel mijn bed weer in, ik ga morgen naar de dokter, ik heb te veel last.

20180930_141409

Trudy.

Foto’s: Studio DENHERDEROPDEFIETS

 

Op de fiets naar Nico…..

Het went dat de treinen niet rijden, voor sommige mensen een groot probleem, een dame uit Amsterdam die naar Bergen moest op de fiets ( # 50 kilometer ) nou dat is me een eindje, ik heb haar de weg gewezen en de dame in de scootmobiel die helemaal verdwaald was, omdat een spoorovergang afgesloten was, nou dan moet je in sommige gevallen over Keulen en Aken om je weg te vinden.

Maar ik begon met koffie in de tuin.

20180909_113406

Het was goed weer, kon met blote benen, had wel een broek mee en jas, maar heb het niet nodig gehad.

20180909_145942

Nico wilde niet op de foto, maar de koffie en de taart wilden graag, ik nam worteltaart!

20180909_150002

Nico nam mij wel op de foto, ook ik wil graag!

20180909_155839

Nico is enorm opgekapt en woensdag verhuisd hij naar een vervolgafdeling, ik vraag hem met mij er heen te lopen, zodat ik het volgende keer makkelijk vind, want niks is meer zoals het vroeger was toen ik er nog werkte. We gaan ook de braderie langs, dat was ook zo gezellig, zonnetje, kijken naar als die mooie unieke spullen, ja, het was een feest voor het oog.

20180909_163149

De terugweg was een schakering van kleur, geur en mooie luchten.

20180909_163152

Het oog in het wolkendek was het oog van mijn vader voor mij, hij keek even maar me en gaf me een aai over de bol.

20180909_163156

Het was magisch want ondanks de harde wind, bleef het oog lang bij me.

20180909_163208

 

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Het gras in de weilanden was zo heerlijk groen en het water had zo een mooie glans.

Er waren vogels hoog in de lucht die vertrokken, maar ik kon toen niet stoppen, er waren mooie bloemen en wielrenners die door rood reden en mij zo keihard lieten remmen, maar dat was het enige minpuntje, voor de rest was het een heerlijke dag en nu heb ik zuurkool met sudderlap en wielrennerskuiten

 

Trudy Den Herder.

Foto’s: Studio Den Herder.