Zaterdag…..

Het was een rare dag die zaterdag! Blancie  had mijn fiets nodig, dus ik ging snel heen en weer naar Castricum ( conditie opbouwen ) het was prachtig weer, maar er was wel veel wind uit zee, dus op de heenweg was het knokken, maar gelukkig had ik goed mijn banden opgepompt. Dadelijk in Castricum weer omkeren, om mijn fiets uit te lenen, dat was wel jammer, want ik was nog graag door gefietst naar Egmond aan zee, maar het zat er nu niet in.

20180915_121545

De wolkenluchten waren prachtig en het gras was erg groen er werd overal gemaaid. Op sommige plaatsen stond het gras al klaar, gemaaid en verpakt in plastic jas.

20180915_121550

De schapen werden gevoerd en eentje had geen zin, die lag lekker op de buik te genieten van het heerlijke weer.

20180915_121743

Al fietsend dacht ik aan een gedichtje dat ik zo een jaar of tien geleden schreef over september.

 

September.

September, september

Met jou ademt de polder rust

Nog nagenietend van het zonnetje

Voordat het door Koning Winter

Beneden nul wordt gekust.

Trudy .

 

We moesten op tijd in Zaandam zijn, dus toen ik thuis kwam nog even strijken en stofzuigen en al die moedersdingen doen, maar ik kreeg visite, vier man sterk, dus het was haasten om in de avond op tijd in Zaandam te zijn.

De voorpret was enorm geweest, maar de organisatie liet te wensen over, de band speelde zo hard en de microfoons voor de zangers stonden zo zacht, het was niet te doen om te zingen bij een band die de nummers op hun eigen manier speelde en dat vooraf niet had verteld, er was helemaal geen communicatie mogelijk, het waren horken.

Annemieke zong drie liedjes heel goed, het was knap dat ze er veel van bakte, want de band speelde de nummers zo anders, ik was mega trots op haar.

Maar ik kan alleen maar concluderen dat ze deze zaken organiseren voor extra geld in het laadje, de beloofde voorzieningen voor de zangers en zangeressen waren er niet en de band stond er alleen voor zichzelf, waren totaal niet toegerust om een Karaoke te laten slagen.

Ik heb toch geprobeerd een foto van Annemiek te maken, gelukt, alleen is het wazig. Niemand wilde even aan de kant.

20180915_214358

 

Vandaag ga ik naar Nico, maar nu niet op de fiets, die heb ik weer uitgeleend, ik ga met iemand mee rijden en terug met de trein. Was er vanmorgen al erg vroeg uit voor een zondag, ivm ontbijt voor vroege vogels.

Trudy.

Foto’s Studio Den Herder en Schaap.

Op de fiets naar Annemieke.

Woensdag was een dag met weinig zon, maar dat was niet erg, ik reed met blijde zin naar mijn oudste dochter. Dan weet ik dat de koffie klaar staat, de broodjes vers afgebakken zijn en het eitje nog warm is……

20180912_120540

Van Krommenie, door Wormerveer en over de Zaan de Wormer in, dit is een gemeente met een bijzondere geschiedenis.

Mooie oude huisjes en deze in 2018 herbouwde toren.

20180912_120558

Dol ben ik op het Zaanse groen, het felle rood en de prachtig onderhoude tuintjes. De deur is denk ik de dodendeur, want in Krommenie staat bijna het zelfde huis en die deur ging alleen open voor de bruid en de kist.

20180912_121759

Als ik hier ben, laat ik de meeste drukte achter me, dan is er veel water, veel weiland, veel mooie lucht.

20180912_122454

Zo lang geleden en het staat er nog steeds, fier en statig.

20180912_122459

Wat had met toch een oog voor schoonheid!

Onderweg regen, maar dat vind ik wel lekker. Na Wormer, Jisp en Neck en dan Purmerend.

Bij Annemiek was het gezellig, we hebben veel gelachen en gezongen, want zaterdag treden we op, nou Annemiek vier liedjes en ik een half liedje samen met Annemieke, de voorpret was enorm, dat pakt niemand ons meer af.

 

Trudy.

Foto’s: Studio Fiets en Co

 

 

Op de fiets naar Nico…..

Het went dat de treinen niet rijden, voor sommige mensen een groot probleem, een dame uit Amsterdam die naar Bergen moest op de fiets ( # 50 kilometer ) nou dat is me een eindje, ik heb haar de weg gewezen en de dame in de scootmobiel die helemaal verdwaald was, omdat een spoorovergang afgesloten was, nou dan moet je in sommige gevallen over Keulen en Aken om je weg te vinden.

Maar ik begon met koffie in de tuin.

20180909_113406

Het was goed weer, kon met blote benen, had wel een broek mee en jas, maar heb het niet nodig gehad.

20180909_145942

Nico wilde niet op de foto, maar de koffie en de taart wilden graag, ik nam worteltaart!

20180909_150002

Nico nam mij wel op de foto, ook ik wil graag!

20180909_155839

Nico is enorm opgekapt en woensdag verhuisd hij naar een vervolgafdeling, ik vraag hem met mij er heen te lopen, zodat ik het volgende keer makkelijk vind, want niks is meer zoals het vroeger was toen ik er nog werkte. We gaan ook de braderie langs, dat was ook zo gezellig, zonnetje, kijken naar als die mooie unieke spullen, ja, het was een feest voor het oog.

20180909_163149

De terugweg was een schakering van kleur, geur en mooie luchten.

20180909_163152

Het oog in het wolkendek was het oog van mijn vader voor mij, hij keek even maar me en gaf me een aai over de bol.

20180909_163156

Het was magisch want ondanks de harde wind, bleef het oog lang bij me.

20180909_163208

 

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Het gras in de weilanden was zo heerlijk groen en het water had zo een mooie glans.

Er waren vogels hoog in de lucht die vertrokken, maar ik kon toen niet stoppen, er waren mooie bloemen en wielrenners die door rood reden en mij zo keihard lieten remmen, maar dat was het enige minpuntje, voor de rest was het een heerlijke dag en nu heb ik zuurkool met sudderlap en wielrennerskuiten

 

Trudy Den Herder.

Foto’s: Studio Den Herder.

Een heerlijke dag….

Vaak ga ik nu naar Nico om hem te steunen. Hij mocht even mee naar buiten en er was braderie, muziek en we hebben koffie met taart gegeten. Omdat het prima fietsweer was, ging ik op de fiets. ( maar ik red het niet meer in een uur, ik merk echt dat ik ouder wordt )

Wat een feest, mijn geliefde zwaan liet nu vol trots het kleintje zien op de terugweg. Al heel vaak zag ik het kleintje, maar de zwanen zag je dan schichtig doen en terecht, het is een kostbaar bezit. Ik stapte dus nooit af om ze niet nog ongelukkiger te maken, maar nu leek het wel alsof ze me alle kans gaven het kind te kieken, dankjewel zwanen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Trudy Den Herder.

Foto’s: Studio Gekkenwerk!