Vuurwerk, deel 4 van De tijd.

gele trein

Het buurmeisje had die middag zalig in het mooie doosje zitten neuzen, een doosje dat altijd de aandacht trekt van het jonge grut…. knoopjes, kantjes speldjes, ringen, armbandjes, haarspelden en alles wat klein is en in een doosje gekoesterd dient te worden, vooral de glazen knoopjes hadden de belangstelling van die mooie engel, ze vroeg het niet, want het kind was keurig opgevoed, maar Stien las het in die gretige ogen en die belangstellende vingers die alles aaiden en oppoetsten woog en wiegden..

 

“Neem maar mee wat je mooi vindt lieverd, tante gebruikt het toch niet meer.”¬†

Stralende ogen die naar Stien keken, de schat nam heel bescheiden een knoop mee, wel een hele mooie… Stien kreeg een dikke warme knuffel en daar ging die lieverd weer naar haar mama.

Stien was stram geworden en terwijl ze naar het raam liep, zag ze dat de sneeuw die voorspeld was, al was gekomen, op de achtergrond het knallen van vroeg ontsnapt vuurwerk…. Het vuurwerk klonk bijna sprookjesachtig met de sneeuw als dempend dekentje.

sneeuw

Daar ging haar reisje met de trein naar een volgend dorp, daar was een winkel dadelijk langs het spoor, dat maakte het boodschappen doen voor haar makkelijk, maar met die sneeuw kon ze de deur niet uit, dat werd te link, ze kon uitglijden, ze kon vast komen te zitten tussen twee dorpen, want sneeuw en de trein gingen niet goed samen, dat was haar ervaring van jaren……

intel

Ze had morgen nog, oudejaarsdag, dan zou ze de laatste dingen halen en zeker de bubbels, de bollen bakte ze zelf, dat was haar trots.

 

Verhaal: Trudy Den Herder

Foto’s: Trudy Den Herder¬†

Deel 1

Deel 2

Deel 3