De tijd. Deel 2 Het fitte brein.

fitte brein Aard

fitte brein erik

Ze was een stuk ouder dan de mannen, maar ze had van ze genoten, mogelijk werd het haar laatste uitje op niveau, mogelijk kwam ze spoedig haar straat niet meer uit.

Aard had haar en al die anderen mensen die middag verteld over het blijven bewegen, het genoeg water drinken en dan niet uit een flesje, maar gewoon uit de kraan en in een glas. Hij had een foto op het grote doek getoond, een foto van een gezette man met bier in de handen, het was hijzelf geweest, maar hij had zich herpakt en het was te zien, van een afstandje leek hij de jonge god van weleer… ja, dat deed hij goed, ze was ongeveer tien jaar ouder, maar was niet zo fit geweest op zijn leeftijd, dat wist ze zeker. Ze had vroeger genoten van die man, je was voor Aard, of voor Keessie, maar voor haar had dit nooit gegolden, ze was voor alle twee. Ze hadden ook alle twee haar hart gestolen, Keessie met de muts van zijn overleden moeder, en Aard die zijn bruidje  na ongeveer zes weken verloor, wat een verdriet allemaal.

Op de bank, pan soep op het vuur en de standen bijhouden op de dubbele pagina van de krant, samen met haar familie reed ze elke bocht mee, steeds scherper en alles in zwart wit, bij elk nieuw paar werd voor de start verteld wie in het zwart en wie in het wit reed, anders waren de mannen haast niet te onderscheiden.

Erik was nog steeds de springkikker die hij altijd in het openbare leven was, zag je hem te vaak, dan werd je misselijk, “Ja,…… u reageert niet, wilt u reageren als u het ook ziet!” Erik werd irritant, Erik verstoorde de innerlijke rust van de bezoekers, door ze steeds op te poken, door steeds om een reactie te vragen, maar zijn boodschap kwam wel aan. De dia van de hersenen goed doorbloed na beweging had ze het mooist gevonden.

Dus elke ochtend lag ze op een yogamatje oefeningen te doen, alleen al om op het yogamatje te komen was een avontuur, maar ze moest toegeven, alles wat nu op de grond viel, werd gemakkelijker opgepakt, het hielp, bewegen maakte haar weer fitter en jonger en minder afhankelijk. Haar geest werd ook weer scherp. Ja, dat laatste uitje aan de arm van haar jongere studievriend had haar goed gedaan, was juist op tijd gekomen.

Verhaal: Trudy Den Herder

Foto’s: Trudy Den Herder ( Het fitte brein 2019 Rai )

Deel 1

 

 

 

Bij vader op bezoek, deel 6 Tuintje.

IMG_0622

Op een prachtige zomermorgen eind juli werd er een man op het strand gevonden, een goed doorvoede man, met kleding aan van kwaliteit, haren grijzend, schoenen om de middel gebonden…….

Tuintje, een lief meisje met een emmer en een schepje vond hem, juist daar waar de camping een weg door de duinen had naar zee, daar waar de houten vlonder begon, daar waar de zeeraket welig groeide.

Tuintje dacht eerst dat de man sliep. “papa, papa, er ligt hier een mijnheer!” Ze zakte door haar beentjes en ging op haar knietjes bij hem zitten, een moedertje in dop.

De vader van Tuintje vertelde niet dat de man al dood was. Hij had snel gehandeld, pols gevoeld en in de hals gezocht naar een teken van leven……  had daarna Tuintje op zijn arm genomen en het alarmnummer gebeld en was met Tuintje en emmer en schepje naar het strandpaviljoen gelopen, haar prijzend, ze had een mens gered…. Maar Tuintje wist wel beter, aan vader zijn reactie zag ze, dat het niet in orde was geweest, die man was gewoon morsdood.

 

Verhaal: Trudy Den Herder

Foto: Trudy den Herder Kruisbergstrand tussen Castricum en Heemskerk

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Deel 5