Jadinda kind van de bergen deel 9

Jadinda kind van de bergen. Deel 9

Op een donkere, bloedhete etage lag Jadinda achter een morsig gordijn in een geïmproviseerd slaapkamertje te luisteren naar de stemmen van haar vader en van een voor haar vreemde man. De man bleek een broer te zijn van vader, een broer die al heel lang geleden de bergen achter zich had gelaten. Heel soms had Jadinda verhalen over hem gehoord.  Ze had de hele reis al begrepen dat dit het laatste bezoek zou zijn, dat dit bezoek de redding moest brengen en dat ze hierna weer een eigen leven op konden bouwen, even niet bij de bergen, maar wel een fijn onafhankelijk leven. Maar het gesprek verliep stroef, vader klonk niet blij, eerder boos, verdrietig of teleurgesteld. Jadinda schopte zachtjes de lakens van zich af, de warmte was niet te verdragen en het gesprek gaf haar een onrustig gevoel.

Bijna op hetzelfde moment stond vader achter het gordijn, hij keek verslagen. “Kom Jadinda, we gaan!”

In het oude autootje midden in een file in de drukkend hete stad, probeerde vader flink te zijn, het verhaal aan Jadinda te vertellen, zonder wrok, zonder haat, met nog hoop, maar het lukte hem nauwelijks…… Vader zijn broer stond buiten, haalde zijn te ruime broek op en haalde zijn hand over zijn ogen en boog het hoofd diep…..

Trudy Den Herder.

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Deel 5

Deel 6

Deel 7

Deel 8